Orient Express: Damascus

Orient Express II

Naar Jeruzalem v.v. (1994)

25 jaar geleden: 1994 – 2019.


Vandaag is het 17 augustus 1994. Bij boekhan­del Nobel koop ik een aan­tal boeken. Ik ben ge­ïn­te­res­seerd in het cur­ri­cu­lum Ge­schie­de­nis en Let­ter­kun­de aan de uni­ver­si­teit(en) in Sy­rië en be­zoek het ma­ga­zijn waar de­ze boe­ken op­ge­sla­gen zou­den moe­ten zijn. Ik boek voor vrij­dag een bus­reis naar Tar­toes, aan de Mid­del­land­se Zee­kust.

– – – –

1.) Ik reis zon­der ca­me­ra, daar­om plaats ik bij al­le in­te­res­san­te oor­den een link naar de fo­to’s in Goog­le Maps.
2.) Dit reis­ver­slag komt uit mijn dag­boek 1994 en is mijn in­ter­pre­ta­tie van de wer­ke­lijk­heid.
3.) De munteenheid in Syrië is de Syrische Lira / Pond (SL.) en de wis­sel­koers is: 1 SL. = f. 0,04. 25 SL. is dus f. 1,00. (€ 0,70 in 2018.)


Woensdag, 17 augustus 1994

Dag 53 / 72: Damascus.
Opgestaan om 5.00 uur, maar direct daar­na weer te­rug naar bed tot 8.00 uur.
Douche.
Ontbijt op het terras en vertel­len met een Ame­ri­kaan.

Boekhandel

Rond 10.00 uur bij boekhandel Nobel. Hij heeft ge­luk­kig niet al­le, gis­te­ren be­stel­de, boe­ken, an­ders had ik die nu niet kun­nen be­ta­len.
“De tong van de Arabieren”: Lisaan al-Arab van Ibn Manzoer (2x = 4.000 SL.), een woor­den­boek in 15 ban­den voor Ka­ri­ma en een voor mij­zelf.
“Parels” (een woordenboek): Fara’id al-Doer­riyya van J.G. Hava S.J. voor Ka­ri­ma = cir­ca 725 SL.
“Ver­haal van een stad”: Sie­ra Ma­di­na van Abd al-Rah­maan Moe­nief = circa 300 SL.
Een boekje in het dia­lect van Da­mas­cus “Da­mas­ceen­se ver­halen”: Hi­ka­yaat Di­mash­qiy­ya = 200 SL.
Totaal: circa 9.225 (circa f. 370,00)
Totaal f. 369,00 = 9.225 SL.

Sexy in de bank

Ik ga geld afhalen op de bank. Nog al­tijd, net zo­als twee jaar ge­leden, ‘wer­ken’ daar te veel men­sen die niets doen. Een van de van de vrou­wen is su­per sexy met grote bor­sten en een zeer aan­trek­ke­lij­ke der­rière. Ze ziet dat ik be­lang­stel­ling voor haar heb en ze geeft een klei­ne show weg met haar kont: draai­en.
Ik haal 10.500 SL. af. 5x 50 US$.

Geschiedenisboeken

Naar het al-Rabie-hotel met een zware vracht boe­ken. Er is daar een sexy Ita­li­aan­se vrouw van wie de te­pels door haar wit­te bloes zicht­baar zijn.
In de boekhandel, de vorige keer, zes we­ken ge­le­den (5 juli jl.), zag ik boe­ken over Hit­ler en nu wil­de ik wel eens we­ten wel­ke ge­schie­de­nis­boe­ken stu­den­ten in Sy­rië moe­ten le­zen en wat ze van let­ter­kun­de moe­ten we­ten. Gis­te­ren vroeg ik er­naar, maar me­neer Nobel(?) kon die boe­ken niet le­ve­ren, maar had wel het adres waar ik ze kon ko­pen: Ma­gazijn voor boe­ken, Volks­cen­trum: Sibky Park. Als ik daar ben moet ik vra­gen naar de boe­ken voor het ba­che­lo­ri­aat (BA) van de Let­ter­kun­de en de ge­schie­de­nis­boe­ken.
Ik loop erheen. Drie letter­kun­de­boe­ken kos­ten 45 SL. (f. 1,80.) Ge­schie­de­nis­boe­ken zijn er niet.

Tamarinde

Ik loop weer naar het hotel terug, maar ver­dwaal en het duurt lang voor­dat ik weer in het ho­tel ben. On­der­weg dronk ik ta­ma­rin­de, maar was er niet van onder de in­druk.
Ik kocht ook, na lang zoe­ken: “In ons huis is een man”: Fi bay­ti­na ra­djoel van Ih­saan Abd al-Qoe­does. Een boek dat de vrien­din van Ju­dith in Beer­she­ba, Is­raël, me aan­ried: 110 SL. = f. 4,40.
Bij het Karnak Bus­be­drijf boek­te ik een reis naar Tar­toes op vrij­dag­och­tend voor 75 SL. = f. 4,00.
Voor 270 SL. kocht ik 15 ansicht­kaar­ten.

Toeroed

Op het postkantoor vroeg ik in het Ara­bisch in­lich­tin­gen over het ver­stu­ren van pak­jes: Toe­roed De derde per­soon was zo vrien­de­lijk mij ge­dul­dig te woord te staan. Ik moet de boe­ken in een tas bren­gen en ze wor­den daar in­ge­pakt. In Tar­toes kan dat ook, maar mor­gen is het post­kan­toor ge­slo­ten: de ver­jaar­dag van de pro­feet en vrij­dag (de is­la­mi­ti­sche vrije dag) is het na­tuur­lijk ook ge­slo­ten.
Na 16.00 uur in het hotel ansichtkaar­ten schrij­ven tot 19.00 uur.
Brood eten op de kamer, cra­ckers (nog steeds uit Je­ru­za­lem) met kaas en to­ma­ten (waar­van er al en­ke­le rot zijn, gis­te­ren ge­kocht).
Terug naar boekhandel Nobel. Ik wil twee exem­pla­ren ex­tra heb­ben van Hi­ka­yaat Di­mash­qiy­ya. (Een voor Kim en een voor do­cent A.J.) Hij heeft ze niet, maar mor­gen wel.

La vache qui rit

Kiri smeerkaas kopen: 140 SL. (“La vache qui rit” = De koe die lacht = qui rit = kiri.)
Ik heb lichte krie­bels in de keel en kan soms moei­lijk praten. Ik fan­ta­seer over vrou­wen met een bre­de kont.
Lezen in Het dak van de he­mel van Paul Bowles en ver­tel­len met een Ame­ri­kaan, die in Boe­da­pest woont. Hij was in Qoe­nai­tra ge­weest.
Naar bed rond 00.15 uur.


Menu – 17/08: BeginEinde.


Google Maps
SyriëDamascusLibrairie NobelAl-Rabie-HotelSibky ParkQoenaitra.


Wikipedia
SyriëDamascusIbn ManzoerAbd al-Rahmaan MoeniefIhsaan Abd al-QoedoesTamarindeLa vache qui ritQoenaitra.


Websites
De waarde van de gulden in euro’s.
Facsimile (digitaal): Fara’id al-Doerriyya van J.G. Hava S.J.


Menu – 17/08: BeginEinde.


Orient Express I en II

Klik hier voor de chronologische volgorde van Orient Express I (1992).

Klik hier voor de chronologische volgorde van Orient Express II (1994).


Mobiele telefoon / Smartphone
the-face.com

Voor be­zoe­kers die via the-face.com op deze web­si­te ko­men: als de in­ter­ne links (me­nu, be­gin, ein­de) niet wer­ken (mo­bie­le te­le­foon / smart­phone) klikt u voor het ori­gi­ne­le adres van dit be­richt op: ira­da.com.


Links naar externe websites

De au­teur de­zes kan niet ga­ran­de­ren dat al­le links naar ex­ter­ne web­si­tes (dus die van der­de par­tij­en) al­tijd zul­len blij­ven be­staan. Fo­to’s in Goog­le Maps, bij­voor­beeld, kun­nen ver­dwij­nen wan­neer de ei­ge­naar ze weg­haalt. Ook aan an­de­re links kan een ein­de ko­men, of kun­nen in on­ge­bruik ra­ken.
Wan­neer u een niet wer­ken­de link con­sta­teert kunt u dat mel­den in het re­ac­tie­veld. Bij voor­baat dank.


Menu – 17/08: Begin.


Orient Express: Damascus

Orient Express II

Naar Jeruzalem v.v. (1994)

25 jaar geleden: 1994 – 2019.


Vandaag is het 16 augustus 1994. Ik maak een reis­plan­ning met ook een be­zoek aan de Zwar­te Zee­kust in Tur­kije. Met een ta­xi reis ik naar Da­mas­cus. Het blijkt dat Jor­danië veel meer na­tuur­schoon heeft dan Sy­rië, al­thans, langs de weg waar­langs we noord­waarts rij­den. In Da­mas­cus bezoek ik me­teen Boek­han­del No­bel om er een aan­tal in­te­res­san­te boe­ken te ko­pen en an­de­re te be­stel­len en ik ga uit eten.

– – – –

1.) Ik reis zon­der ca­me­ra, daar­om plaats ik bij al­le in­te­res­san­te oor­den een link naar de fo­to’s in Goog­le Maps.
2.) Dit reis­ver­slag komt uit mijn dag­boek 1994 en is mijn in­ter­pre­ta­tie van de wer­ke­lijk­heid.
3.) De munteenheid in Jor­da­nië is de Jor­daan­se Di­nar (JD.) en de wis­sel­koers is: 1 JD. = f. 2,76. (€ 1,94 in 2018.)
4.) De munteenheid in Syrië is de Syrische Lira / Pond (SL.) en de wis­sel­koers is: 1 SL. = f. 0,04. 25 SL. is dus f. 1,00. (€ 0,70 in 2018.)


Dinsdag, 16 augustus 1994

Dag 52 / 72: Amman – Damascus.
Gisterenavond maakte ik een reis­plan­ning.
16 tot en met 20 augustus: Damascus.
21 en 22 augustus: Tartoes.
23 augustus: Al-Ladhaqiyya.
24 en 25 augustus: Antakya.
26 en 27 augustus: Trabzon.
28 augustus tot en met 1 september: Samson.
2 tot en met 4 september: Istanbul.
5 september: vertrek naar Nederland.

Geil

In het hotel in Amman kan ik slecht in slaap komen. Ik ben geil en fan­ta­seer over vrou­wen.
Ik had geen last van hoes­ten, maar ik had het rond 03.00 uur wel koud.
Opstaan circa 6.00 uur.
Douche.
Ontbijt met crackers uit Jeruzalem en kaas.

Naar Damascus

Om 7.00 uur met een taxi naar Abdali en daar huur ik een ta­xi die me voor 5,5 JD. tot op Ba­ra­ma­ki in Da­mas­cus zal bren­gen. Tot de grens zijn er naast mij nog de chauf­feur en een Jor­da­niër, die ook naar Sy­rië gaat.
Onderweg naar de grens is het landschap mooi, groen met veel bo­men. Het lijkt een aan­ge­naam land.
Grensbelasting is 4 JD. (De chauf­feur vroeg 5, maar gaf een blik­je co­la.)
De grensformaliteiten duren circa drie kwar­tier, dat wil zeg­gen: voor Jor­da­niërs. Ik was bin­nen en­ke­le mi­nu­ten klaar.
Wel werd het stempel, dat ik gis­te­ren ge­kre­gen had, ge­con­tro­leerd. Zon­der zou ik mis­schien moei­lijk­he­den heb­ben ge­had.

Arrestante

De Syrische grens gaat ook snel. We krij­gen nu twee agen­ten aan boord, waar­van één in bur­ger. Ze heb­ben een ar­res­tan­te: H. A. M. Y. Ge­huwd. Ge­bo­ren in 1971. Op de pas­poort­fo­to’s is ze on­ge­slui­erd. Nu is ze wel ge­slu­ierd. Ze slaapt op de ach­ter­bank.
Syrië ziet er ten opzichte van Jor­da­nië vlak en rom­me­lig uit.
Deze grens passeerde ik op dinsdag 5 juli, nu zes we­ken ge­le­den, in de an­de­re rich­ting.

Al Rabie-hotel

Om 10.45 uur ben ik op Baramaki in Da­mas­cus. Ik loop naar het ar-Rabie ho­tel. On­der­weg ruil ik al mijn Jor­daans geld voor Sy­ri­sche pon­den: 84,500 JD. = 4.791,15 SL.
Ik huur dezelfde kamer als zes weken ge­le­den en be­taal 150 SL. per nacht.
Ik neem een douche. Daar­na is het 12.00 uur.

Boekhandel

Boekhandel Nobel. (Zie ook: 5 juli jl.) Ik koop daar:
Deutsch – Ara­bisches Wör­ter­buch van Götz Schregle voor 1.000 SL. (= f. 40,00) twee keer. (Voor Karima en mij.)
A gram­mar of the Ara­bic language van W. Wright*1 voor 600 SL. = f. 24,00
al-Ayaam li-Taha Hoesayn (“De Da­gen” van Ta­ha Hoe­sein) voor Ka­rima: 250 SL. = f. 10,00. Alles bij elkaar voor 2.850 SL.
Ik bestel onder andere Lisaan al-Arab (De tong van de Ara­bie­ren = de Ara­bi­sche taal) (15-de­lig woor­den­boek) 2x voor 4.000 SL., elk f. 160,00.

Het dak van de hemel

Op het bed liggen in het hotel en nik­sen.
Boodschappen: 2 kg. to­ma­ten voor 15 SL. = f. 0,60 en 1 kg. per­zi­ken 20 SL. = f. 0,80.
Kamer: liggen lezen in “Het dak van de He­mel” van Paul Bowles. Iris was ra­zend en­thou­si­ast. Ik vind het maar zo zo en al­leen maar dat ge­deel­te mooi, waar­in een blan­ke vrouw, als ge­lief­de van een mooie zwar­te man op­ge­slo­ten in een ka­mer zit.

Shies tawoek

Tegen 19.30 uur brengt de zoon van de hotel­ei­ge­naar mij des­ge­vraagd naar de Nadi al-oem­maal (de Ar­bei­ders­club) om er te eten, sa­la­de, pa­tat en shiesh ta­woek kip (zon­der bot) op een stok­je. Een lauw / half koud bier / pils. 175 SL. = f. 7,00.

Ratten

Door een drukke straat lopen, men­sen kij­ken.
Hotel 20.45 uur.
In de keuken zitten grote ratten.


Menu – 16/08: BeginEinde.


Voetnoten

A Grammar of The Arabic Language by William Wright, in te zien (ook te down­loaden), als PDF, op de web­site van Internet Archive.

Retour noot 1.


Google Maps
JordaniëAmmanAbdali BusstationSyriëDamascus.


Wikipedia
JordaniëAmmanSyriëDamascusGötz Schregle (Arabist)Taha Hoesein.


Websites
De waarde van de gulden in euro’s.


Menu – 16/08: BeginEinde.


Orient Express I en II

Klik hier voor de chronologische volgorde van Orient Express I (1992).

Klik hier voor de chronologische volgorde van Orient Express II (1994).


Mobiele telefoon / Smartphone
the-face.com

Voor be­zoe­kers die via the-face.com op deze web­si­te ko­men: als de in­ter­ne links (me­nu, be­gin, ein­de) niet wer­ken (mo­bie­le te­le­foon / smart­phone) klikt u voor het ori­gi­ne­le adres van dit be­richt op: ira­da.com.


Links naar externe websites

De au­teur de­zes kan niet ga­ran­de­ren dat al­le links naar ex­ter­ne web­si­tes (dus die van der­de par­tij­en) al­tijd zul­len blij­ven be­staan. Fo­to’s in Goog­le Maps, bij­voor­beeld, kun­nen ver­dwij­nen wan­neer de ei­ge­naar ze weg­haalt. Ook aan an­de­re links kan een ein­de ko­men, of kun­nen in on­ge­bruik ra­ken.
Wan­neer u een niet wer­ken­de link con­sta­teert kunt u dat mel­den in het re­ac­tie­veld. Bij voor­baat dank.


Menu – 16/08: Begin.


Orient Express: Amman

Orient Express II

Naar Jeruzalem v.v. (1994)

25 jaar geleden: 1994 – 2019.


Vandaag is het 5 juli 1994. Iris, Kim en ik rei­zen de­ze mid­dag in de dienst­auto met chauf­feur (en air­co) van de Char­gé d’Af­faires van de Ne­der­land­se Am­bas­sa­de te Da­mas­cus, de heer Schou­ten, naar Am­man, de hoofd­stad van Jor­da­nië. In Am­man zal ik de ko­men­de nach­ten op het (plat­te) dak van een ho­tel sla­pen. Bui­ten, dus.

– – – –

1.) De na­men Iris en Kim zijn om pri­va­cy­re­de­nen ge­fin­geerd.
2.) Wij alle drie, zowel Iris, Kim en ik, stu­de­ren Ara­bi­sche Taal en Let­ter­kun­de aan de Uni­ver­si­teit Leiden. Bei­de jonge vrouw­en (ik noem hen in dit ver­slag soms ‘de meisjes’) zijn voor­aan in de twin­tig. Ik ben 43 jaar oud. Ik ben een laat­bloeier!
3.) Ik reis zon­der ca­me­ra, daar­om plaats ik bij al­le in­te­res­san­te oor­den een link naar de fo­to’s in Goog­le Maps.
4.) Dit reis­ver­slag komt uit mijn dag­boek 1994 en is mijn in­ter­pre­ta­tie van de wer­ke­lijk­heid.
5.) De munteenheid in Syrië is de Syrische Lira / Pond (SL.) en de wis­sel­koers is: 1 SL. = f. 0,04. 25 SL. is dus f. 1,00. (€ 0,70 in 2018.)
6.) De munteenheid in Jor­da­nië is de Jor­daan­se Di­nar (JD.) en de wis­sel­koers is: 1 JD. = f. 2,76. (€ 1,94 in 2018.)


Dinsdag, 5 juli 1994

Dag 10 / 72: Damascus – Amman.
Opstaan 9.00 uur.
Hotel al-Rabie kost 3x 250 SL. + 3x 150 SL. = 1.200 SL. (Voor ons drieën.)
Buiten, op de binnenplaats, wacht ik op Kim en Iris. Iris heeft om 9.30 uur een af­spraak op de uni­ver­si­teit. Zij komt daar om 9.50 uur ach­ter als ze met de heer Schou­ten belt. Zij had ook een af­spraak om om 8.30 te bel­len. Paniek.
Om 11.00 uur is ze terug. De af­spraak was met de voor­zit­ter van de raad van be­stuur van de Uni­ver­si­teit van Da­mas­cus. Een be­lang­rijk per­soon dus. Zij gaat van­af sep­tem­ber één jaar in Damas­cus stu­deren.

Boekhandel

Na een hoop gedoe zijn we om 12.00 uur zo ver dat we de stad in kun­nen gaan. We gaan naar boek­han­del Nobel en daar koop ik en­ke­le boe­ken van al-Tayyib Salih en de gram­ma­ti­ca van Wright*1 voor res­pec­tie­ve­lijk 450 en 600 SL. = f. 18,00 en f. 24,00.
In het hotel halen we nu de ba­ga­ge op en (na on­der­weg eerst kof­fie en thee drin­ken) nog een keer naar boek­han­del Nobel om er een al-Maw­rid Ara­bisch – En­gels woor­den­boek van Ruhi al-Ba’al­baki te ko­pen voor Karima. (Zij zal hem wel moe­ten be­ta­len.)

Naar Amman

Met een taxi om circa 14.30 uur naar de Am­bas­sa­de.
De heer Scholten had be­loofd om ons naar Am­man te bren­gen. Hij moet er ook zijn, maar pas mor­gen­och­tend.
We rijden in een Buick met chauf­feur (en air­co) naar Am­man. Onderweg krijgen we wat informatie over de po­li­tie­ke toe­stand in Ne­der­land. De rit duurt 2,5 uur plus een half uur grens­for­ma­li­tei­ten. Schou­ten hoeft niet uit te stap­pen. Dat re­gelt zijn chauf­feur.
De chauffeur rijdt te hard en krijgt in Jor­da­nië een be­keu­ring.
In de auto is het tus­sen de 15° en 19°C. Bui­ten is het 33°C.!
Aan de grens wis­sel ik mijn laat­ste 275 SL. voor 3,500 JD. JD. = Jordan Dinars. 1 JD. = f. 2,76. Fl. 100,00 = 36,200 JD. Ik wis­sel ook f. 500,00 (con­tant) voor 18,100 JD.
Rond 17.30 uur zijn we in Amman. Hus­sein, de chauf­feur, brengt Schou­ten eerst naar een duur ho­tel en dan ons naar het stads­cen­trum: wast al-balad.
Hij toont ons het con­su­laat, waar we mor­gen­och­tend om 10.00 uur moe­ten zijn.

Hotel

Op zoek naar een hotel. De Iris en Kim kun­nen in één ka­mer slapen, ik bij an­de­ren. Ik wei­ger, maar als we na ve­le trap­pen klim­men (want de mees­te ho­tels zit­ten bo­ven win­kels, op de twee­de of nog ho­ge­re ver­die­ping) niets kun­nen vin­den ga ik ak­koord met het eer­ste: Fun­duq Rami. (Ho­tel Rami.) Ik mag, des­ge­wenst, op al-Sath (het dak) sla­pen. Mijn ba­ga­ge en waar­de­vol­le spul­len zet ik bij Kim en Iris op de ka­mer, want ik werd ge­waar­schuwd voor (gauw-)die­ven.

In de stad

In de stad gaan Kim en ik rijst en kip eten. In een goor res­tau­rant, maar het eten is goed. Iris drinkt al­leen maar wa­ter.
In een park (het is er mooi, druk en warm) eten we ijs, Iris na­tuur­lijk ook! Fruit en zoet, daar leeft ze op.
Voor totaal 1,5 JD. fooi be­zoeken we het Ro­mein­se am­fi­the­ater en klim­men tot de top er­van. Wat is het vre­se­lijk steil! Maar bo­ven is het uit­zicht prach­tig: we kun­nen een groot deel van Am­man zien.
Hotel rond 22.30 uur. Mezelf af­spoe­len.
Slapen op het dak blijkt een genot, lek­ker koel. Een wel­daad.


Menu – 05/07: BeginEinde.


Voetnoten

1.) De schrijver al-Tayyib Salih (1929-2009) was een Soe­da­ne­se schrij­ver, die een paar zeer goe­de ro­mans heeft ge­schre­ven.
2.) A Grammar of The Arabic Language by William Wright, in te zien (ook te down­loaden), als PDF, op de web­site van Internet Archive.

Retour noot 1.


Menu – 05/07: BeginEinde.


Google Maps
Damascusal-Rabie-HotelAmman.


Wikipedia
DamascusAmmanAl-Tayyib Salih.


Websites
De waarde van de gulden in euro’s.


Menu – 05/07: BeginEinde.


Orient Express I en II

Klik hier voor de chronologische volgorde van Orient Express I (1992).

Klik hier voor de chronologische volgorde van Orient Express II (1994).


Mobiele telefoon / Smartphone
the-face.com

Voor be­zoe­kers die via the-face.com op deze web­si­te ko­men: als de in­ter­ne links (me­nu, be­gin, ein­de) niet wer­ken (mo­bie­le te­le­foon / smart­phone) klikt u voor het ori­gi­ne­le adres van dit be­richt op: ira­da.com.


Links naar externe websites

De au­teur de­zes kan niet ga­ran­de­ren dat al­le links naar ex­ter­ne web­si­tes (dus die van der­de par­tij­en) al­tijd zul­len blij­ven be­staan. Fo­to’s in Goog­le Maps, bij­voor­beeld, kun­nen ver­dwij­nen wan­neer de ei­ge­naar ze weg­haalt. Ook aan an­de­re links kan een ein­de ko­men, of kun­nen in on­ge­bruik ra­ken.
Wan­neer u een niet wer­ken­de link con­sta­teert kunt u dat mel­den in het re­ac­tie­veld. Bij voor­baat dank.


Menu – 05/07: Begin.


Orient Express: Damascus

Orient Express II

Naar Jeruzalem v.v. (1994)

25 jaar geleden: 1994 – 2019.


Vandaag is het 4 juli 1994. We (Iris, Kim en ik) trekken van­daag er­op­uit met een pro­fes­sor van de Uni­ver­si­teit van Da­mas­cus. We gaan naar haar fa­cul­teit, eten sa­men in een duur res­tau­rant en be­zoe­ken haar fa­mi­lie in een ‘ten­ten­kamp’: een apo­the­ker en een tand­arts. Bij een apo­the­ker ho­ren we hoe een abor­tus snel kan wor­den ge­pleegd, de tand­arts kijkt naar voet­bal op de Tv ter­wijl hij een pa­tiënt be­han­delt. In het huis van de zus­ter van de pro­fes­sor spre­ken we met haar mooie nicht, die in ver­wach­ting is.

– – – –

1.) De na­men Iris en Kim zijn om pri­va­cy­re­de­nen ge­fin­geerd.
2.) Wij alle drie, zowel Iris, Kim en ik, stu­de­ren Ara­bi­sche Taal en Let­ter­kun­de aan de Uni­ver­si­teit Leiden. Bei­de jonge vrouw­en (ik noem hen in dit ver­slag soms ‘de meisjes’) zijn voor­aan in de twin­tig. Ik ben 43 jaar oud. Ik ben een laat­bloeier!
3.) Ik reis zon­der ca­me­ra, daar­om plaats ik bij al­le in­te­res­san­te oor­den een link naar de fo­to’s in Goog­le Maps.
4.) Dit reis­ver­slag komt uit mijn dag­boek 1994 en is mijn in­ter­pre­ta­tie van de wer­ke­lijk­heid.
5.) De munteenheid in Syrië is de Syrische Lira / Pond (SL.) en de wis­sel­koers is: 1 SL. = f. 0,04. 25 SL. is dus f. 1,00. (€ 0,70 in 2018.)


Maandag, 4 juli 1994

Dag 9 / 72: Damascus.
Ik slaap ’s nachts slecht van­we­ge de ve­le kop­pen thee en de ster­ke kof­fie die ik dronk. Boven­dien ben ik on­ge­rust over mo­ge­lij­ke con­se­quen­ties na­dat Iris in het bij­zijn van Sy­riërs ons reis­doel, Je­ru­za­lem, heeft ge­noemd. Pas na zelf­be­vre­di­ging kan ik goed sla­pen. Dat is na 02.30 uur.
Opstaan: 7.00 uur. Douchen.
Winkel: brood en mineraal­water. Kaas kan ik ner­gens vin­den.
Tegen 8.30 uur gaan we de stad in. De boek­han­dels zijn ge­slo­ten.
Naar de ijswinkel nabij het Shaam Ho­tel. (Foen­doeq Shaam = Ho­tel Shaam = Ho­tel Sy­rië.) Ik drink kof­fie en eet een piz­zaa­tje.
We hebben sinds het begin van de­ze reis een ‘pot’ en we dra­gen ieder 150 SL. bij.

Universiteit van Damascus

Rond 10.00 uur staan we voor de deur van de Am­bas­sa­de, waar Iris een af­spraak heeft met pro­fes­sor KQ. van de Uni­ver­si­teit van Da­mas­cus, die ze een week voor we ver­trok­ken in Am­ster­dam op een Ot­to­maans Con­gres ont­moet­te, waar Iris hielp in de be­die­ning.
Zij, de professor, neemt ons mee naar de uni­ver­si­teit, waar ik nau­we­lijks kan ver­staan wat er ge­zegd wordt. Zij, de pro­fes­sor, spreekt frank en vrij met ons over ons reis­doel, maar noemt de Kha­li­diy­ya-bi­blio­theek een Pa­les­tijn­se bi­blio­theek. (Wat cor­rect is.) Nie­mand fronst de wenk­brau­wen.
Als ze zich tot ons richt kan ik het Ara­bisch wel ver­staan, naar als ze on­der­ling pra­ten kan ik het niet vol­gen. Terug­spre­ken kan ik niet, twee jaar ge­le­den wel, maar ik word nu psy­cho­lo­gisch ge­remd door Kim en Iris, die wel uit hun woor­den kun­nen ko­men. Ik voel me soms wan­ho­pig, maar niet vol­ko­men, want ik weet ze­ker en ik ben er­van over­tuigd dat ik dat Amiyya / Lah­na = dia­lect kan le­ren als ik daar maar lang ge­noeg blijf.
Na een poosje gaan we in de uni­ver­si­teit naar een an­de­re af­de­ling. Daar, waar men de mo­der­ne ge­schie­de­nis her­schrijft. De di­rec­teur spreekt En­gels met ons, want hij wil niet dat de stu­dent, die er bij zit, ons kan ver­staan. Even la­ter gaan we naar de re­dac­tie van het tijd­schrift van de her­schre­ven Ara­bi­sche ge­schie­de­nis. Een ge­schie­de­nis zon­der ko­lo­ni­a­le in­vloed.

Restaurant

We eten daarna, op haar kosten, in de soek bij res­tau­rant Abu al-Izz, vlak bij de Omaj­ja­den­mos­kee, met uit­zicht op die mos­kee (en om 14.00 uur live­mu­ziek), vlak­bij de bi­blio­theek. (Die we gis­te­ren ook be­zoch­ten en waar de broer van Salah al-Din (Sa­la­din) be­gra­ven is.)
Op de tweede verdieping krij­gen we een over­da­di­ge maal­tijd aan­ge­bo­den, voor­al de yog­hurt / kar­ne­melk is heer­lijk.
De pro­fes­sor betaalt cir­ca 1.000 SL. Het was een heer­lij­ke maal­tijd.
Met het vorderen van de tijd kwa­men er steeds meer men­sen en meis­jes met hoofd­doe­ken.

Apotheek

Daarna brengen we enige tijd door bij de pro­fes­sor thuis, tot circa 15.30 uur. We drin­ken kof­fie en ver­tel­len. Ze woont al­leen. Ze ver­telt aan één stuk door, non-stop. (Wat een lij­dens­weg voor Iris zal dat zijn ge­weest. Nu moest ze ‘zwij­gen’, an­ders spreekt zij aan één stuk door.)
Samen gaan we naar de Mu­khay­ma = ten­ten­kamp. Het ‘ten­ten­kamp’ be­staat in­mid­dels uit be­ton­nen flats. In de Mu­khay­ma wonen de (na­za­ten van de) Pa­les­tij­nen die uit Is­raël vlucht­ten, in 1948.
Zij gaat bij een neef op be­zoek die een Say­da­liy­ya = apo­theek, heeft. Het is een dra­ma om die te vin­den. Ie­de­re straat heeft mins­tens twee apo­the­ken! Als we er zijn krij­gen we fris te drin­ken.
Er komen twee vrouwen gie­che­lend bin­nen. We krij­gen uit­leg wat ze wil­len. Een van hen is in ver­wach­ting, voor de vier­de keer. Drie keer eer­der kwam ze voor een abor­tus­spuit, nu komt ze voor een spuit om de baby te be­hou­den. Ze krijgt die spuit. (Ge­ge­ven door een man. Ach­ter een scherm, dat wel.)

Tandarts

Dan gaan we naar haar tand­arts. Die heeft een pa­tiënt. Hij heeft de Tv aan staan met voet­bal erop.
“Kom maar binnen.”, zegt hij, maar wij wach­ten tot­dat hij klaar is en gaan dan naar binnen.
In de Verenigde Sta­ten wordt voor de We­reld­cup ge­speeld, dus ieder­een kijkt. (Ne­der­land te­gen Ier­land.)
Zijn di­plo­ma’s han­gen aan de muur. Hij stu­deer­de in Joe­go­sla­vië.
Buiten doen kinderen ver­ve­lend te­gen ons en de pro­fes­sor. De pro­fes­sor klaagt. Pa­les­tijn­se kin­de­ren: geen goed voor­beeld voor bui­ten­lan­ders. Ze moe­ten be­ter op­ge­voed wor­den. (Zij is ook een Pa­les­tijn­se.) “Ze zijn van nie­mand. Neem ze maar mee.”, is ken­ne­lijk het ant­woord.

Familiebezoek

We gaan naar haar zuster, we tref­fen daar ook dier doch­ter, die in ver­wach­ting is. Zij ziet er­uit als een ech­te Ara­bi­sche. Ze heeft al twee kin­de­ren, twee zo­nen. Ik vind haar erg aan­trek­ke­lijk.
Iris, Kim en ik kijken naar de gha­lib [uit­spraak: ra­lib] = win­naar Ne­der­land, die op 2-0 staat, maar in de laat­ste mi­nuut een goal te­gen krijgt.
Ik vraag belangstellend naar de ach­ter­grond van de zus­ter van de pro­fes­sor, aan de zus zelf, maar de pro­fes­sor komt tus­sen­bei­de: “Dat ver­tel­de ik je toch al.” Ik was dat al ver­ge­ten, bo­ven­dien vind ik dat je iemand dat be­ter per­soon­lijk naar zo­iets kunt vra­gen.
Die zus is erg vrien­de­lijk, ze gaf ons ijs. Zij woont in een mooi, com­for­ta­bel huis en heeft een aan­trek­ke­lij­ke doch­ter.

Naar het hotel

De professor brengt ons terug naar het cen­trum en wijst ons on­der­weg het on­der­ko­men van de pre­si­dent, die dus niet in dat vre­se­lijke ‘kas­teel’, daar op die ka­le berg, woont. (Wel werkt.)
We zullen enkele tijd­schrif­ten mee naar Is­raël ne­men voor ie­mand in Tel Aviv, an­ders moet ze die via Lon­den ver­stu­ren.
Hotel tegen 21.30 uur. Dag­boek bij­wer­ken.
Volgens de professor was het min­der warm dan gis­te­ren. Ik merk­te geen ver­schil: het was smoor­heet.


Menu – 04/07: BeginEinde.


Google Maps
Damascusal-Rabie-Hotel.


Wikipedia
DamascusPresidentieel paleis (Engels).


Websites
De waarde van de gulden in euro’s.


Menu – 04/07: BeginEinde.


Orient Express I en II

Klik hier voor de chronologische volgorde van Orient Express I (1992).

Klik hier voor de chronologische volgorde van Orient Express II (1994).


Mobiele telefoon / Smartphone
the-face.com

Voor be­zoe­kers die via the-face.com op deze web­si­te ko­men: als de in­ter­ne links (me­nu, be­gin, ein­de) niet wer­ken (mo­bie­le te­le­foon / smart­phone) klikt u voor het ori­gi­ne­le adres van dit be­richt op: ira­da.com.


Links naar externe websites

De au­teur de­zes kan niet ga­ran­de­ren dat al­le links naar ex­ter­ne web­si­tes (dus die van der­de par­tij­en) al­tijd zul­len blij­ven be­staan. Fo­to’s in Goog­le Maps, bij­voor­beeld, kun­nen ver­dwij­nen wan­neer de ei­ge­naar ze weg­haalt. Ook aan an­de­re links kan een ein­de ko­men, of kun­nen in on­ge­bruik ra­ken.
Wan­neer u een niet wer­ken­de link con­sta­teert kunt u dat mel­den in het re­ac­tie­veld. Bij voor­baat dank.


Menu – 04/07: Begin.


Orient Express: Damascus

Orient Express II

Naar Jeruzalem v.v. (1994)

25 jaar geleden: 1994 – 2019.


Vandaag is het 3 juli 1994. We (Kim, Iris en ik) gaan naar de Ne­der­land­se Am­bas­sa­de in Da­mas­cus, de hoofd­stad van Syrië. We be­zoe­ken een aan­tal mo­mu­men­ten en daar­bij ont­moet ik een ‘oude be­ken­de’. Ik koop de­len van de is­la­mi­ti­sche li­tur­gie. ’s Avonds luis­te­ren we in een zeer be­kend kof­fie­huis in het cen­trum van de stad naar eeuwen­oude ver­ha­len over een le­gen­da­ri­sche ko­ning en drin­ken er Turk­se kof­fie bij.

– – – –

1.) De na­men Iris en Kim zijn om pri­va­cy­re­de­nen ge­fin­geerd.
2.) Wij alle drie, zowel Iris, Kim en ik, stu­de­ren Ara­bi­sche Taal en Let­ter­kun­de aan de Uni­ver­si­teit Leiden. Bei­de jonge vrouw­en (ik noem hen in dit ver­slag soms ‘de meisjes’) zijn voor­aan in de twin­tig. Ik ben 43 jaar oud. Ik ben een laat­bloeier!
3.) Ik reis zon­der ca­me­ra, daar­om plaats ik bij al­le in­te­res­san­te oor­den een link naar de fo­to’s in Goog­le Maps.
4.) Dit reis­ver­slag komt uit mijn dag­boek 1994 en is mijn in­ter­pre­ta­tie van de wer­ke­lijk­heid.
5.) De munteenheid in Syrië is de Syrische Lira / Pond (SL.) en de wis­sel­koers is: 1 SL. = f. 0,04. 25 SL. is dus f. 1,00. (€ 0,70 in 2018.)


Zondag, 3 juli 1994

Dag 8 / 72: Damascus.
Ik word al om 6.00 uur wak­ker van het luid­ruch­tig schra­pen van de ke­len van de over­bu­ren. Ik soes daar­na een tijd­je ver­der en sta rond 8 uur op.
Douche: eerst warm en daarna koud.
Circa 9.30 de stad in. Ik koop voor een Tra­vel­ler­che­que van 50 US$ 2.100 SL. Dat is de­zelf­de koers als twee jaar ge­le­den. (Dat kan eigen­lijk niet, toch?)
Iris koopt haar geld er­gens an­ders en krijgt even­veel.
We kopen bij een win­kel bak­la­va en di­ver­se an­de­re zoe­te din­gen, al­les rij­ke­lijk gevuld met pis­tache­no­ten en rozen­water. We eten dat op. (Ik maar een beet­je, want ik kan niet te­gen al dat mier­zoe­te voed­sel), met een kop thee bij een res­tau­rant. Ik had ook al een fa­la­fel van 10 SL. gekocht.

Ambassades

Daarna gaan Kim en ik naar de Jor­daan­se Am­bas­sa­de om in­for­ma­tie over de West­bank te ha­len. Iris gaat naar de Neder­land­se Am­bas­sa­de. De Jor­daan­se is ge­slo­ten en we ko­men er niet in, zegt de poort­wacht. We zijn vóór Iris op de Ne­der­land­se Am­bas­sa­de, want zij had het ver­keer­de adres en ik wist waar die was, want ik was er twee jaar ge­le­den ook al.
Na circa een half uur wach­ten wor­den we ont­van­gen door de Chargé d’Af­fai­res (vice-am­bas­sa­deur), de heer Schou­ten. (Pas aan het eind van mijn va­kan­tie, in Is­tan­bul, hoor ik dat hij de hoog­ste baas is, omdat de Am­bas­sa­deur ont­sla­gen is: die zou gek zijn ge­weest.)
Hij schenkt ons twee uur van zijn tijd om ons al­ler­lei in­for­ma­tie te ver­strek­ken over po­li­tiek etc. Iris gaat na­me­lijk een jaar in Da­mas­cus stu­de­ren en daar­om heeft zij die con­tac­ten met zul­ke in­te­res­san­te men­sen. (Nodig.)

Disneyland

Een Syrische medewerkster van de Am­bas­sa­de schrikt (en ik ook) als Iris aan de te­le­foon de naam van ons reis­doel laat val­len: Je­ru­za­lem. Ik vrees het erg­ste en denk dat we nog pro­ble­men zul­len krijg­en.
Misschien ben ik para­noïde, twee jaar ge­le­den spra­ken we over Dis­ney­land*1, nu staat de naam Is­raël in de krant. Mis­schien is het nu iets min­der erns­tig al­le­maal?
De Kim en Iris zijn en­thou­si­ast over het be­reik­te re­sul­taat en vin­den mij maar een zwart­kij­ker. (Ik schrijf in mijn dag­boek: “Ik hoop dat ze ge­lijk heb­ben, maar vrees van niet.” Maar ze had­den wel ge­lijk.)

Hamidiyya-soek

We gaan de stad in en eten ijs in de Hamidiyya-soek. Daar­na be­zoe­ken we het mau­so­le­um van Salah al-Din (Saladin), dat kon ik twee jaar niet vin­den en ver­vol­gens gaan we naar de Omaj­ja­den­mos­kee / de Grote Moskee, waar ik aan­ge­spro­ken wordt door een jon­ge­man die gods­dienst­we­ten­schap­pen stu­deert*2 en die verleden keer met ons, onder anderen MG. en die Belg uit Lissabon (die met mij een paar dagen de hotelkamer deelde) uit eten ging. “In de Nadi al-‘Ummaal” (De arbeidersclub). Dat zeg ik, maar hij ont­kent: “Nee, want daar heb­ben ze al­cohol.” Ja, nu weet ik het weer, er­gens op een ver­die­ping: we wa­ren met een he­le groep. Die Oos­ten­rijk­se broers ook? [Zie 7 augustus 1992.]

Soera Yoesoef

In de soek, koop ik voor 50 SL. een klei­ne ko­ran. Eer­der kocht ik twee cas­set­te­band­jes. Een met Soera Yoesoef [ko­ran­hoofd­stuk Yoe­soef (Jozef)] en een met Da’a­waat: ge­be­den] voor 50 SL. elk, ge­re­ci­teerd door Mu­ham­mad al-Bar­rak*3.
We bezoeken het Azm-paleis. (Dat deed ik ook in 1992.)

al-Malik Zahir al-Baibars

We gaan naar het ter­ras­ca­fé al-Naw­fara*4 ach­ter de Omaj­ja­den­mos­kee en drin­ken er thee. ’s Avonds leest een ver­tel­ler ver­ha­len voor in het Amiyya. (Amiyya: het lo­ka­le dia­lect.) Hij heeft een man­tel aan, draagt een tar­bush (fez) en slaat af en toe met een zwaard op een ta­fel. Hij zit op een stoel die op een ta­fel staat. Zijn ver­haal­trant is vrij een­to­nig. Af en toe gaat de toon om­hoog, een beet­je schreeu­we­rig en hij sluit dat af met een slag van het zwaard op de ta­fel. On­der zijn toe­hoor­ders zijn twee blon­di­nes, en­ke­le Fran­se stu­den­ten van het Frans In­sti­tuut en wij. Veel ver­sta (ver­staan wij) er niet van, maar na af­loop ma­ken we in het Ara­bisch (voor­na­me­lijk Kim en Iris) een praat­je met de ver­tel­ler en zijn zoon (die een beet­je En­gels spreekt) over die teks­ten, die eigen­dom zijn van het ca­fé. Het zijn hand­schrif­ten die in het Amiyya ge­schre­ven zijn. Het verhaal heet: Qis­sa al-Ma­lik Za­hir al-Bai­bars: (Het ver­haal van ko­ning Za­hir al-Bai­bars.)
De cafébaas had eer­der voor alle gas­ten ster­ke Turk­se kof­fie ge­schon­ken.
Ik leerde een nieuwe uit­druk­king: Shloe­nak = Shoe law­nak: Hoe is je kleur? (Hoe gaat het met je?)

Rubberpudding?

Via een uitgestor­ven soek gaan we te­rug naar de nieuwe stad. On­der­weg eten we een rijst­pud­ding, die naar rub­ber smaakt. (Ik at nooit rub­ber.) Ik laat die na een poos­je staan. Een en ander was om mijn hon­ge­ri­ge maag te vul­len. Ik dronk bij­na al­leen maar en at wei­nig. Ik ben ook be­gon­nen om het lo­ka­le wa­ter te drin­ken, beet­je bij beet­je.
In de stad stroomt al­tijd koud water. Kim en Iris drin­ken over­al en al­tijd uit de kraan.


Menu – 03/07: BeginEinde.


Voetnoten

1.) Disneyland. In 1992 sprak iedere wes­ter­ling die ik ont­moet­te over Dis­ney­land als ze Is­raël be­doel­den. Het was, zo zei men, niet on­ge­vaar­lijk om open en bloot over dat land te spre­ken. Syrië was (en is?) een land vol ge­hei­me dien­sten (7! ge­hei­me dien­sten) die el­kaar en el­ke bur­ger en toe­rist in de ga­ten moes­ten hou­den. Je zat nooit er­gens al­leen op een ter­ras. Er was al­tijd wel iemand in de buurt die mee­luis­ter­de als er ge­spro­ken werd. (Zie ook noot 2).

Retour noot 1.

2.) De student Gods­dienst­we­ten­schap­pen. Wat ik hier­bo­ven, bij noot 1 schreef, na­me­lijk dat ge­hei­me dien­sten ie­der­een al­tijd in de ga­ten hou­den, gold ook voor al die stu­den­ten, die je als toe­rist tel­kens weer ont­moet­te, die be­wust op je toe­stap­ten. Die leid­den je rond en hoor­den je uit, hielden je in de ga­ten en no­teer­den wel­licht ook wat je zei. Een stu­dent die con­tact zocht met toe­ris­ten was bij­na per de­fi­ni­tie iemand van een van de ge­hei­me dien­sten. Syrië was (en is) im­mers een dic­ta­tuur en daar gold (geldt) geen vrij­heid van me­nings­ui­ting.

Retour noot 2.

3.) Luister op YouTube veer­tig mi­nu­ten naar Muhammad al-Barak / Barrak, die (met een iel kin­der­stem­me­tje) de ge­he­le soe­rat Yoesoef (soe­ra 12) re­ci­teert vol­gens de re­gels der kunst, want dat is het re­ci­te­ren: een kunst.
Ik vond het indertijd een in­te­res­san­te luis­ter­oe­fe­ning, om­dat het ver­haal van Yoe­soef (Jo­zef) in de ko­ran een dui­de­lij­ke tekst is, recht door zee, zon­der on­dui­de­lij­ke pas­sa­ges die veel an­de­re soe­ra’s (hoofd­stuk­ken) van dat boek ken­mer­ken. Het gaat bij de­ze Jozef om de zoon van (de bij­bel­se) Ja­cob en Ra­chel, die door zijn broers ge­haat werd en als slaaf naar Egyp­te ver­kocht werd.

Retour noot 3.

4.) Kijk op YouTube naar een re­por­ta­ge van al-Ja­zee­ra over het beroemde Koffiehuis al-Nawfara: Maqha al-Nawfara, waar ook de ver­tel­ler in beeld komt (maar nu zon­der zwaard). Het ge­spro­ken woord is Ara­bisch, maar de beel­den spre­ken voor zich.

Retour noot 4.


Menu – 03/07: BeginEinde.


Google Maps
Damascusal-Rabie-HotelHamidiya-soekOmaj­ja­den­mos­keeMau­so­le­um Salah al-DinAzm-paleisKof­fie­huis al-Naw­fara.


Wikipedia
DamascusAzm-pa­leisBak­la­vaCas­set­te­bandFala­felHamid­iya-soek (Engels) – Mau­so­leum Sa­lah al-Din (Engels) – Omaj­ja­den­mos­keeRozen­waterSalah al-DinWest­bankZahir Baibars.


Websites
De waarde van de gulden in euro’s.


Menu – 03/07: BeginEinde.


Orient Express I en II

Klik hier voor de chronologische volgorde van Orient Express I (1992).

Klik hier voor de chronologische volgorde van Orient Express II (1994).


Mobiele telefoon / Smartphone
the-face.com

Voor be­zoe­kers die via the-face.com op deze web­si­te ko­men: als de in­ter­ne links (me­nu, be­gin, ein­de) niet wer­ken (mo­bie­le te­le­foon / smart­phone) klikt u voor het ori­gi­ne­le adres van dit be­richt op: ira­da.com.


Links naar externe websites

De au­teur de­zes kan niet ga­ran­de­ren dat al­le links naar ex­ter­ne web­si­tes (dus die van der­de par­tij­en) al­tijd zul­len blij­ven be­staan. Fo­to’s in Goog­le Maps, bij­voor­beeld, kun­nen ver­dwij­nen wan­neer de ei­ge­naar ze weg­haalt. Ook aan an­de­re links kan een ein­de ko­men, of kun­nen in on­ge­bruik ra­ken.
Wan­neer u een niet wer­ken­de link con­sta­teert kunt u dat mel­den in het re­ac­tie­veld. Bij voor­baat dank.


Menu – 03/07: Begin.


Orient Express: Damascus

Orient Express II

Naar Jeruzalem v.v. (1994)

25 jaar geleden: 1994 – 2019.


Vandaag is het 2 juli 1994. Deze ochtend ontdek ik de gene­ra­tiek­loof (ook sek­se­kloof?) tus­sen mijn bei­de reis­ge­no­ten, Kim en Iris ener­zijds en ik an­der­zijds en klaag / zeur daar een beet­je over. We be­zoe­ken het mo­zaïek­mu­seum in An­takya. La­ter in de och­tend rei­zen we met een bus naar Da­mas­cus, de hoofd­stad van Syrië waar we in het mij be­ken­de ho­tel al-Rabie ka­mers hu­ren. Ik ver­bleef daar ook in 1992, bij mijn eer­ste be­zoek aan Da­mas­cus.

– – – –

1.) De na­men Iris en Kim zijn om pri­va­cy­re­de­nen ge­fin­geerd.
2.) Wij alle drie, zowel Iris, Kim en ik, stu­de­ren Ara­bi­sche Taal en Let­ter­kun­de aan de Uni­ver­si­teit Leiden. Bei­de jonge vrouw­en (ik noem hen in dit ver­slag soms ‘de meisjes’) zijn voor­aan in de twin­tig. Ik ben 43 jaar oud. Ik ben een laat­bloeier!
3.) Ik reis zon­der ca­me­ra, daar­om plaats ik bij al­le in­te­res­san­te oor­den een link naar de fo­to’s in Goog­le Maps.
4.) Dit reis­ver­slag komt uit mijn dag­boek 1994 en is mijn in­ter­pre­ta­tie van de wer­ke­lijk­heid.
5.) De munteenheid in Turkije is de Turkse Lire / Pond (TL.) en de wis­sel­koers is: 1.000 TL. = f. 0,06. 100.000 TL. is dus f. 6,00. (€ 4,23 in 2018.)
6.) De munteenheid in Syrië is de Syrische Lira / Pond (SL.) en de wis­sel­koers is: 1 SL. = f. 0,04. 25 SL. is dus f. 1,00. (€ 0,70 in 2018.)


Zaterdag, 2 juli 1994

Dag 7 / 72: Antakya – Damascus.
Opstaan: 7.00 uur.
Ik douche niet want ik voel me fris.
Iris en Kim staan pas rond 8.00 uur op. Ik ben een beet­je te­leur­ge­steld als ik hoor dat zij gis­te­ren nog met de ho­tel­baas op stap zijn ge­weest tot 01.30 uur, ter­wijl ik daar in bed lag te woe­len, naast een stin­kende WC. Ik pro­beer ze over­al bij te be­trek­ken, zij han­de­len al­leen maar den­kend aan hun bei­den zelf. Ze trek­ken toch al zo­veel met el­kaar op. Maar ja, zij ken­nen el­kaar al zo­veel lan­ger.

Mozaïekmuseum

We gaan naar het mozaïekmuseum. Ik was daar twee jaar ge­le­den ook met SK., toen zei het me niets. Nu krijgt Kim uit­leg van Iris over de be­te­ke­nis van de voor­stel­lin­gen. Als ik nu op­let waar­toe ze in staat wa­ren, raakt het me. Plot­se­ling zie ik een mo­zaïek waar­van me op­valt dat de cir­kel die er­op af­ge­beeld staat niet rond is. ‘Waar­om kon­den ze geen ron­de cir­kel ma­ken?’, vroeg ik me af en toen ging ik te­rug naar het be­gin van de ten­toon­stel­ling en ont­dek­te dat er mo­zaïeken uit ver­schil­len­de tij­den zijn, van de twee­de tot en met de vijf­de eeuw. Die van de twee­de en vier­de eeuw zijn re­de­lijk kunst­zin­nig, die van de vijf­de eeuw zijn grof en ruw en on­nauw­keu­rig. Het hoog­te­punt van die kunst lag dui­de­lijk in de der­de eeuw, toen wer­den de mooi­ste, de meest ge­de­tail­leer­de, hel­de­re, schit­te­ren­de mo­zaïeken ge­maakt. Op ge­ge­ven mo­ment kon ik zelfs zeer re­de­lijk be­pa­len uit wel­ke eeuw de mo­zaïeken wa­ren. Het museum van An­takya is de der­de op rang­lijst. Num­mer één is Tunis, nummer twee weet ik niet meer.
Na een poosje drin­ken Kim en ik thee. Iris kan geen 10.000 TL. (f. 0,60) mis­sen voor een con­sump­tie, al­leen fruit en zoet wil ze eten, ver­der niets. Het is haar le­ven, haar ge­zond­heid.

Busreis

Om 11.00 uur zitten we in de bus. Onze plaat­sen 1, 2 en 3 zijn weg en we zit­ten ach­ter in de bus. Even la­ter ko­men we aan de praat met een vrouw uit Homs, die in Is­tan­bul in­ko­pen doet. (Kle­ren.) (Zoals zij uit Joe­go­sla­vië*1 kle­ren kocht in Is­tan­bul, twee jaar ge­le­den.)
We spreken Arabisch. Het is ech­ter voor­al Iris die het woord doet. Zij (en Kim) za­ten vijf­en­hal­ve maand in Cairo en leer­den daar goed Ara­bisch, bo­ven­dien wa­ren ze ver­le­den jaar twee maan­den in Je­ru­za­lem.
De reis ver­loopt voor­spoe­dig, maar aan de grens wil de vrouw uit Homs een ge­deel­te van haar ba­ga­ge on­der on­ze ver­ant­woor­de­lijk­heid de grens over smok­ke­len, we wei­ge­ren ech­ter per­ti­nent. We wil­len geen pro­ble­men. (Zij krijgt ech­ter ook geen pro­ble­men, voor zo­ver wij dat kun­nen be­pa­len.)

Damascus

Het oponthoud aan de grens is tweeënhalf uur, maar de ba­ga­ge wordt niet ge­con­tro­leerd. Pas in Homs is de eer­ste stop en in de win­kel van het bus­be­drijf uit An­takya zal ik 286.000 TL. voor 325 Sy­ri­sche pon­den (Sy­ri­sche Lira: SL.) wis­se­len: f. 17,16 voor f. 13,00. Een slech­te ruil, dus. Niet­te­min heb ik nu geld voor een gro­te ver­fris­sen­de kop thee. Iris en Kim wil­len niets.
We zijn cir­ca 19.30 uur in Da­mas­cus en ik breng hen naar ho­tel al-Rabie, waar ik twee jaar ge­le­den ook was. De Iris en Kim zijn en­thou­siast. Ik neem een een­per­soons­ka­mer voor 150 SL. Ik wist niet dat ze die ook had­den. De meis­jes krij­gen een ka­mer met twee bed­den en een douche en toi­let.
Een bed kost voor hen 125 SL. en voor mij 150 SL. (Twee keer zo­veel als twee jaar ge­le­den, toen SL. 75 per bed.)
Ik probeer Arabisch te spreken, maar kom niet uit mijn woor­den.
In de bus leer­de ik shoe bidak: wat wil je?
De zoon van de eigenaar her­kent me nog van twee jaar ge­le­den. Hij is nog steeds erg vrien­de­lijk. De jongen die toen op het dak werk­te en die ik knap vond, is er ook, iets dik­ker en met snor. Hij kijkt me iedere keer vreemd aan.
Na een douche gaan we de stad in, ik be­steed wat geld aan drieën en houd 180 SL. over.
Ik lig rond mid­der­nacht moe in bed.

Persoonsverheerlijking

Opvallend is de persoonsver­heer­lij­king van de op 13 fe­bru­a­ri 1994 bij een au­to-on­ge­luk om het le­ven ge­ko­men Basil al-Assad. Voor­heen was hij nooit in het nieuws, nu ver­dringt hij zijn va­der en heeft hij ti­tels: al-Fa­ris, al-Mu­han­dis, al-Sha­hid, al-Mu’­min: de rui­ter, de in­ge­ni­eur, de mar­te­laar, de ge­lo­vige.
De stad hangt vol met foto’s van hem, maar hij is nooit sa­men met zijn va­der op die foto’s te zien. Een te­ken aan de wand?
Volgens di­plo­maat S. (zie 3/7) worden nu nog din­gen ver­traagd ‘we­gens het tra­gi­sche on­ge­val’. Vroe­ger was hij nooit in het nieuws. Nu is het nieuws en zijn per­soons­ver­heer­lij­king gro­tesk.


Menu – 02/07: BeginEinde.


Voetnoten

1.) Klik hier voor de per­soon, mevrouw AD., die ik in 1992 in de trein ont­moet­te, in het toen nog be­staande Joe­go­sla­vië, die op weg was naar Is­tan­bul, om daar voor haar win­kel­tje in Som­bor, Voj­vo­di­na, kle­ren te gaan ko­pen.

Retour noot 1.


Menu – 02/07: BeginEinde.


Google Maps
Hatay / AntakyaDamascusal-Rabie-Hotel.


Wikipedia
Basil al-Assad.


Websites
De waarde van de gulden in euro’s.


Menu – 02/07: BeginEinde.


Orient Express I en II

Klik hier voor de chronologische volgorde van Orient Express I (1992).

Klik hier voor de chronologische volgorde van Orient Express II (1994).


Mobiele telefoon / Smartphone
the-face.com

Voor be­zoe­kers die via the-face.com op deze web­si­te ko­men: als de in­ter­ne links (me­nu, be­gin, ein­de) niet wer­ken (mo­bie­le te­le­foon / smart­phone) klikt u voor het ori­gi­ne­le adres van dit be­richt op: ira­da.com.


Links naar externe websites

De au­teur de­zes kan niet ga­ran­de­ren dat al­le links naar ex­ter­ne web­si­tes (dus die van der­de par­tij­en) al­tijd zul­len blij­ven be­staan. Fo­to’s in Goog­le Maps, bij­voor­beeld, kun­nen ver­dwij­nen wan­neer de ei­ge­naar ze weg­haalt. Ook aan an­de­re links kan een ein­de ko­men, of kun­nen in on­ge­bruik ra­ken.
Wan­neer u een niet wer­ken­de link con­sta­teert kunt u dat mel­den in het re­ac­tie­veld. Bij voor­baat dank.


Menu – 02/07: Begin.


11 augustus 1992

1992 – 2017: vijf­en­twin­tig jaar ge­le­den

Orient Express

Mijn eer­ste reis naar het Mid­den-Oos­ten

Dagboek 1992

(Dag 7500) Dit is (dit jaar) mijn laat­ste dag in Da­mas­cus, de hoofd­stad van Sy­rië. – Ik lo­geer­de in Foen­doeq al-Rabie’ (Het Len­te­ho­tel). – Ik ga met de bus naar de stad Hama, be­roemd voor zijn mid­del­eeuw­se wa­ter­ra­de­ren / wa­ter­wie­len: Na­wa­’ier. – In de bin­nen­stad biedt mij iemand, zo­maar op straat, een glas whisky(!) aan. – De munt­een­heid in Sy­rië is het Sy­rische Pond: (£.). De koers is: £. 1.00 = f. 0,05. (Een stui­ver.)

MenuIndex en het einde.

Dinsdag, 11 augustus 1992.
DimashqHama. (Damascus – Hama.)
Op 6.00 uur.
Douche.
Ontbijt.
Nog een beetje sla­pen.
Weg om 8.00 uur.
al-Baraamki-Bus­sta­tion om 8.15 uur.
Ik heb ruim de tijd om naar twee stuk­ken te kij­ken met een lek­kere bult in hun strak­ke broek.
De bus vertrekt niet om 9.30 maar een half uur la­ter. Ik zit naast een leuk jon­get­je van cir­ca 10 jaar. Om­dat hij snoep­goed met mij deelt en ik hem een ba­naan geef spre­ken we wat met el­kaar en schrijf ik wat op over Ne­der­land in het Ara­bisch. Mijn naam en de naam van de ko­nin­gin.
In Homs bied ik hem wat te drin­ken aan, maar hij wil niets. De jon­gen die ach­ter de bar staat prest hem (ver­baal) om ‘Ja’ te zeg­gen. Ik koop twee li­mo­na­des van £. 15. Een man, die ik al in Da­mas­cus op het bus­sta­tion ont­moet­te en die de bus naar Tar­tus had, be­moeit zich er­mee, want hij denkt dat ik op­ge­licht word. Het jon­ge­tje zegt dat we moe­ten gaan, want de bus zal ver­trek­ken, maar bui­ten moe­ten we ze­ker nog tien mi­nu­ten wach­ten voor­dat we in de bus mo­gen. (Wil­de hij me be­scher­men te­gen al die be­moei­al­len?)
Hij heet AN. Hij is van Ha­ma, of Damascus, dat is me niet he­le­maal dui­de­lijk. Na Homs ver­wis­se­len we van plaats en laat ik hem naast het raam zit­ten.
Als we in Ha­ma aan­komen zegt hij (en de be­stuur­der van de bus) al-Ham­doe li’l-Llah ‘ala-s-sa­la­ma. (Dank Allah voor de vei­lig­heid / de vei­li­ge aan­komst.) Ik ant­woord met een her­ha­ling van zijn woor­den.
Hij zegt het nog­maals. Ik weet niet dat je moet ant­woor­den met Al­la­hoe yoe­sal­li­mak. (Moge Allah je be­scher­men te­gen het kwaad.) (Maar het staat wel in les 14 van Bac­couche. [Stu­die­boek Ara­bisch.] [Yoe­sal­li­mik te­gen vrou­wen!])
Als we uit­ge­stapt zijn en hij met zijn moe­der en zus op een ta­xi wach­ten, schud ik hem de hand en ga op zoek naar het Cai­ro-ho­tel, waar ik voor £. 75 op het dak kan sla­pen. Foen­doeq al-Qa­hi­ra. [Cai­ro-ho­tel].
In het park lo­pen veel stuk­ken en in Nahr al-‘Asie [de ri­vier de ‘A­sie: Oron­tes] zwem­men ook stuk­ken, maar er is daar geen scha­duw, dus kan ik niet blij­ven staan kij­ken.
Ook zijn er heel knap­pe en sexy meis­jes.
Vertellen in het park. Waar­over? Wel: geld, ge­loof en vrou­wen.
Ik wandelde al langs zes van de tien na­wa­’ier*, die in het cen­trum van de stad, en de al-na­wa­’ier al-kham­sa [de vijf noe­ria’s].
In het park enkele leu­ke jon­gens: over ge­loof en vrou­wen. En­ke­le ou­dere man­nen. Ik drink er thee en eet me­loen. Zij zijn on­der­weg van de kust naar Da­mas­cus, of om­ge­keerd. We spre­ken over Ne­der­land: ha­lieb (melk).
Bij het bus­sta­tion boek­te ik voor don­der­dag naar Halab [Alep­po]. Dronk co­la en at ijs in deze ge-­air-­con­di­tio­neer­de zaak waar het Kar­nak bus­sta­tion ge­ves­tigd is.
Hotel circa 18.00 uur.
Naar de geile hulp van het ho­tel kij­ken die de bed­den op het dak op­maakt. Hij is con­stant met zijn lul be­zig. Pakt hem steeds vast. La­ter lig ik op het bed en hij ver­vangt de kus­sen­slo­pen. Hij zegt dat ik ku­wais ka­thier (erg goed) ben. Ik zeg an­ta dja­miel (jij bent mooi). Hij dankt me. Ik word geil op hem, hoe­wel hij niet uit­ge­spro­ken sexy is. Ik lig met een erec­tie, maar hij laat zich bij­na niet meer zien.
In de ondergaande zon lijkt het als­of ijzer en be­ton [van de borst­we­ring / om­hei­ning] in de brand staan. Het felle oranje is slechts on­der een be­paal­de hoek zicht­baar.
In de soek koop ik ba­na­nen en ik zoek brood. Ik raak de weg kwijt, loop heel veel en moet uit­ein­de­lijk de weg vra­gen. Ik vraag naar de nahr [ri­vier], maar word niet be­gre­pen. Foen­doeq al-Qa­hi­ra [Cai­ro-ho­tel], dat we­ten ze wel. Ze wij­zen me een moei­lij­ke weg: links, rechts, links, rechts en­zo­voorts. Ze bie­den me een ijs-­ge­koel­de ge­li­ge drank aan. Pu­re whis­ky! Die wil ik niet.
Na lang lopen vind ik het hotel. Ik zag een he­le mo­der­ne wijk van Hama, met veel mo­der­ne men­sen op staat. Veel mo­der­ne win­kels.
Bed rond 23.00 uur. Bui­ten sla­pen.
Wegens mug­gen­vrees slaap ik met mijn over­hemd aan, met dicht ge­spel­de mou­wen.


*
Noeria’s: de wa­ter­ra­de­ren / wa­ter­wie­len waar Hama be­roemd om is. Eén rad / wiel heet: naa­’oe­ra (ﻧﺎﻋﻮﺭﺓ), het meer­voud (meer dan twee) is na­wa­’ier (ﻧﻮﺍﻋﻴﺮ). (Wi.)

Te­rug.


Voor een sum­mie­re uit­leg over het Ara­bisch: klik hier.


Meer informatie.

GM.: Google Maps. – Wi.: Wi­ki­pe­dia. – Web.: ove­rige bron­nen.
Syrië:
GM., Wi.
:ﺳﻮﺭﻳﺎ
Da­mas­cus:
GM., Wi., GM. (Fo­to’s.)
:ﺩﻣﺸﻖ
Foen­doeq al-Rabie’:
:ﻓﻨﺪﻕ ﺍﻟﺮﺑﻴﻊ
Al-Ba­raam­ki:
GM., Wi.
:ﺍﻟﺒﺮﺍﻣﻜﺔ

Homs:
GM., Wi.
:ﺣﻤﺺ
Ha­ma:
GM., Wi., GM. (Foto’s.)
:ﺣﻤﺎﺓ

Oron­tes:
GM., Wi.
:ﺍﻟﻌﺎﺻﻲ

In de tekst ge­noemd.

Tar­tus:
GM., Wi.
:ﻃﺮﻃﻮﺱ

Index

Index van ter­men:
Index van per­so­nen:
.
Index van lo­ca­ties:
.

Me­nuBe­ginHoofd­in­dex.
Over­zicht 1972-1990.
Chrono­lo­gisch over­zicht Orient Ex­press 1992.

10 augustus 1992

1992 – 2017: vijf­en­twin­tig jaar ge­le­den

Orient Express

Mijn eer­ste reis naar het Mid­den-Oos­ten

Dagboek 1992

(Dag 7499) Ik ben in Da­mas­cus, de hoofd­stad van Sy­rië. – Ik lo­geer in Foen­doeq al-Rabie’ (Het Len­te­ho­tel). – Ik ben van plan mor­gen naar de stad Hama te ver­trek­ken. – Ik blijf van­daag voor­na­me­lijk in het ho­tel en di­rec­te om­ge­ving. – De munt­een­heid in Sy­rië is het Sy­rische Pond: (£.). De koers is: £. 1.00 = f. 0,05. (Een stui­ver.)

MenuIndex en het einde.

Maandag, 10 augustus 1992.
Dimashq. (Damascus.)
Opstaan rond 9.30 uur.
Ontbijt buiten en vertel­len, tot cir­ca 11.00 uur met DS. uit Vil­lach. Later met zijn broer F. ver­tel­len. (De jong­ste, denk ik, ze­ker de knap­ste van de twee.)
Ik ga weer in bed sla­pen.
Lunch, daar­na ga ik weer tot cir­ca 17.30 naar bed.
Een dag in bed dus, voor­na­me­lijk de na­mid­dag ge­sla­pen.
In de stad eet ik een fa­la­fil (fa­la­fel) en ik ver­tel in het klei­ne ka­mer­tje van een Ala­wiet*, die haris (be­wa­ker) is van een ge­bouw in de buurt van het ho­tel over de ge­brui­ke­lij­ke on­der­wer­pen (al­les in het Ara­bisch), ge­loof, geld en vrou­wen. (Nu voor­na­me­lijk vrou­wen in Euro­pa, die vol­gens hem van bed naar bed sprin­gen. Vol­gens hem heeft Ma­don­na twee man­nen.)
Ik zeg 31 te zijn. Hij is 22 jaar, maar ziet veel ou­der uit.

Met een omweg ga ik in de win­kel (in de Ta­rieq al-Sa­roe­dja: de Sa­roe­dja­weg) kaas ko­pen, zo­als va­ker. In het café / thee­huis zit een vrien­de­lij­ke Al­ge­rijn al­tijd, de he­le dag. (Hasj­iesj ro­ken?)
Hij wil dat ik een paar brie­ven voor hem mee­neem. Ik zei o.k. toen hij me ver­tel­de dat ver­zen­ding uit Euro­pa snel­ler zou gaan. Geen mo­ment heb ik er­aan ge­dacht ze ook wer­ke­lijk mee te ne­men. Ik zou ze weg­gooi­en, maar ik ver­tel­de hem ook dat ik woens­dag zou weg­gaan, ter­wijl ik al op dins­dag ga. Ik wil hem niet ie­de­re keer zien en ie­de­re keer lie­gen. Woens­dag zou ik naar Am­man [Jor­da­nië] gaan en dan naar Da­mas­cus te­rug­rei­zen, zei ik hem.
Ik ga in de ‘Asier-shop [‘asier is ‘sap’] nog een ap­pel­sap­je drin­ken. Ik koop er ook al­tijd mijn wa­ter. Er werkt een leu­ke gro­te jon­ge knaap. Met en­ke­le men­sen (twee) ver­tel­len in het En­gels en het Ara­bisch.
Hotel.
Tot 22.00 vertellen en adres­sen uit­wis­se­len met ER., MG., D. en zijn broer FS. Aan al dat ge-­uit-­wis­sel heb ik een he­kel. De con­tac­ten zijn vluch­tig en op­per­vlak­kig tij­dens de va­kan­tie. Wat moet je dan nog met con­tact na de va­kan­tie? Al­leen van ER. wil ik het adres, we­gens zijn proef­schrift over een be­ken­de Anda­lu­sische ge­leer­de, al weet ik nu diens naam niet meer.
Zij gaan eten. Ik ga niet mee. Mor­gen moet ik vroeg weg.
Toen MG. klaagde over mug­gen­be­ten, en­ke­le da­gen ge­le­den, spoot M. over­al gif, ook in mijn ka­mer, maar ik wil­de niet in een ver­gif­tig­de ruim­te sla­pen. Ik had im­mers geen last van mug­gen. (Er zijn er veel in het ho­tel, om­dat er bo­men op de bin­nen­plaats staan.) Nu vlucht­ten de mug­gen bij MG. weg naar mijn on-­ver­gif­tig­de ka­mer. (Dat denk ik, want ik zit van bo­ven tot on­der vol met bult­jes van mug­gen­be­ten.) Waar­om word ik nu wel ge­sto­ken en eerst niet? Komt dat door mijn ge­wij­zigd con­sump­tie­pa­troon? Ik at im­mers al drie da­gen ach­ter el­kaar kip­pen­vlees. [Ei­gen­lijk ben ik ve­ge­ta­riër, maar als je in de Ara­bische we­reld geen vlees eet raak je on­der­voed.]
ER. die een bed bij mij op de ka­mer huur­de, be­taalt me voor drie nach­ten 3x £. 75.
Ik ga on­mid­del­lijk mijn nacht be­ta­len. £. 225 plus £. 25 voor een ‘Ba­ra­da’-thee.
Over £. 2.500 (f. 101,00)
Bed 23.30 uur.


*
Ala­wie­ten (Wi.) In Sy­rië de gods­diens­ti­ge rich­ting van het re­gi­me. Dit is een min­der­heids­stro­ming. Ik hoor­de in Sy­rië men­sen zeg­gen: “Vroe­ger poets­ten ze on­ze schoe­nen, nu zijn ze hier de baas.”
Het feit dat de Ala­wie­ten nu aan de macht zijn en over de soen­nie­ten (Wi.) heer­sen, is me­de de oor­zaak dat de bur­ger­oor­log in Sy­rië zich zo lang voort­sleept. Wan­neer de Ala­wie­ten hun machts­ba­sis ver­lie­zen (het re­gi­me) wor­den ze weer een ver­volg­de min­der­heid. Na eeu­wen­lange dis­cri­mi­na­tie en ver­vol­gin­gen, wil­len ze de nu ver­kre­gen po­si­tie (be­grij­pe­lij­ker­wijs) niet zo maar op­ge­ven.
Het staat niet in mijn dag­boek, maar ik weet nog dat ik de be­wa­ker vroeg of er span­nin­gen wa­ren tus­sen Ala­wie­ten en Soen­nie­ten, om­dat ik wel meer wist. Dat ont­ken­de hij. “We zijn allemaal vrienden. Ieder­een is be­vriend met el­kaar”, maar de hui­di­ge ont­wik­ke­lin­gen la­ten zien dat de span­nin­gen al, of nog steeds, smeul­den. Waar­schijn­lijk was dit con­flict (nog) niet tot uit­bars­ting ge­ko­men als Hafiz al-Asad (Wi.), de va­der van de hui­di­ge dic­ta­tor, er nog ge­ze­ten had. Die liet in Ha­ma in 1982 de soen­ni­tische op­stand tij­dens Het bloed­bad van Ha­ma (Wi.) he­le­maal plat bom­bar­de­ren.
… Am­nes­ty In­ter­na­tio­nal es­ti­ma­ted that as many as 20,000 people were kil­led there. I had never seen bru­ta­lity at that scale, and, in a book I wrote later, I gave it a name: “Hama Rules…” (Citaat uit: The Seattle Times)

Te­rug.


Voor een sum­mie­re uit­leg over het Ara­bisch: klik hier.


Meer informatie.

GM.: Google Maps. – Wi.: Wi­ki­pe­dia. – Web.: ove­rige bron­nen.
Syrië:
GM., Wi.
:ﺳﻮﺭﻳﺎ
Da­mas­cus:
GM., Wi., GM. (Fo­to’s.)
:ﺩﻣﺸﻖ
Tarieq al-Saroedja:
:ﻃﺮﻳﻖ ﺍﻟﺴﺎﺭﻭﺟﺔ

Foen­doeq al-Rabie’:
:ﻓﻨﺪﻕ ﺍﻟﺮﺑﻴﻊ

In de tekst ge­noemd.

Ha­ma:
GM., Wi.
:ﺣﻤﺎﺓ

Index

Index van ter­men:
Index van per­so­nen:
.
Index van lo­ca­ties:
.

Me­nuBe­ginHoofd­in­dex.
Over­zicht 1972-1990.
Chrono­lo­gisch over­zicht Orient Ex­press 1992.

9 augustus 1992

1992 – 2017: vijf­en­twin­tig jaar ge­le­den

Orient Express

Mijn eer­ste reis naar het Mid­den-Oos­ten

Dagboek 1992

(Dag 7498) Ik ben in Da­mas­cus, de hoofd­stad van Sy­rië. – Ik lo­geer in Foen­doeq al-Rabie’ (Het Len­te­ho­tel). – Ik ga naar het po­li­tie­bu­reau om mijn pas­poort op te ha­len. – In het Na­tio­naal Mu­se­um ont­moet ik, zeer te­gen mijn wens, de ‘gek­ke’ Egyp­te­naar S. weer, die mij ook al eer­der, in Alep­po, ver­veel­de. – Het blijkt dat de rijk­sten on­der ons het min­ste res­pect heb­ben voor an­der­mans ei­gen­dom. – De munt­een­heid in Sy­rië is het Sy­rische Pond: (£.). De koers is: £. 1.00 = f. 0,05. (Een stui­ver.)

MenuIndex en het einde.

Zondag, 9 augustus 1992.
Dimashq. (Damascus.)
Op 8.30 uur.
Brood kopen. Ontbijt.
Naar de Politie: mijn pas­poort op­ha­len, daar waar ik het gis­te­ren in­ge­le­verd had. Het vi­sum is ver­lengd tot 22-8-92. (Veer­tien da­gen.) Zo­lang wil ik toch niet blij­ven.
Ik boek een bus­reis voor Hama op dins­dag a.s. om 9.30 uur. (£. 65: f. 2,60 voor 209 km.)
In het Nationaal Mu­se­um, waar ik rust wil zoe­ken, loop ik S. te­gen het lijf, die ik eer­der in Alep­po ont­moet­te. (28-7-92) en die ik nooit meer had wil­len zien. Eerst ben ik vrien­de­lijk te­gen hem, maar als ik be­grijp dat hij me niet meer met rust zal la­ten, word ik steeds af­stan­de­lij­ker. Als hij wat zegt, loop ik weg. Ik durf niet te­gen hem te zeg­gen: “So­de­mie­ter op, laat me met rust.”, maar pro­beer hem door mijn ge­drag te ver­drij­ven. Dat lukt niet. Hij slikt al­les van me. Bui­ten biedt hij me zelfs nog iets te drin­ken aan. Wei­ge­ren heeft geen zin. Hij droomt ervan dat ik hem met die Ne­der­land­se stu­den­te zal kop­pe­len. (Geen haar op mijn hoofd dat er­over peinst dat te doen.) Ik heb niet zo­veel be­lang­stel­ling voor het mu­se­um, maar be­kijk al­les in­ten­sief, om hem op de knieën te krij­gen. Te­ver­geefs. Hij loopt wel­is­waar in een rot­vaart langs al­les, maar blijft op stra­te­gische pun­ten op mij staan wach­ten. Als ik me ein­de­lijk ge­won­nen moet ge­ven en in de tuin mooie jon­gens wil gaan kij­ken (waar­voor ik ge­ko­men was) zijn die al­lang ver­dwe­nen. (Stu­den­ten van de te­ken­school.)
S. meent me een ple­zier te doen door te in­for­me­ren waar ik dia’s kan ko­pen over het mu­se­um. Het dringt niet tot hem door als ik hem zeg daar­voor he­le­maal geen ap­pa­ra­tuur te heb­ben.
We nemen af­scheid als blijkt dat on­ze ho­tels in ver­schil­len­de rich­tin­gen lig­gen. Hij re­fe­reert aan de Ne­der­land­se stu­den­te, die ik hem moet be­zor­gen. (Lol!)
Ik ga in de Omaj­ja­den­mos­kee* schui­len voor de hit­te. En spreek met een land­bouw (zira’a) stu­dent, die in Ne­der­land (Wa­ge­nin­gen), Zwit­ser­land en Frank­rijk ge­leerd had. Hij had er vrien­din­nen ge­had, maar ging hier toch tra­di­tio­neel trou­wen met een door zijn ou­ders uit­ge­zocht meis­je. (Dat hij wel ken­de.) Nu werkt hij voor USD 50 per maand als jong­ste me­de­wer­ker in een Frans be­drijf. Zijn werk be­staat uit de he­le dag thee­drin­ken.
In de moskee, ga ik in de buurt lig­gen, soe­zen en sla­pen [op de mat­ten, op de vloer, langs de noord-muur], van een sexy jon­gen in een strak­ke broek. To­taal bleef ik cir­ca drie uur [sla­pen] in de mos­kee. Toen ik weg­ging sliep die jon­gen nog steeds.
Hotel rond 18.00 uur. (Over: £. 4.955.)
Brood eten.
Vertellen.
Circa 21.30 gaan ER., MG. en ik naar een res­tau­rant.
ER. werkt voor de Waal­se cul­tuur­pro­pa­gan­da via de Am­bas­sa­de van Bel­gië in Li­ba­non. MG. heeft een rij­ke Pa. (Di­rec­teur van een au­to­fa­briek of iets der­ge­lijks.) Op geld komt het bij die twee dus niet aan. Ik wil niet meer duur eten. We gaan in een duur res­tau­rant Ali Baba goed­koop eten. Ik eet op hun aan­drin­gen een beet­je, zij be­ta­len. (MG. steelt er een glas, te­gen mijn zin, maar ik zeg er niets van. ER. vindt dit nor­maal als de ser­vice slecht is (wat zo is) en de gla­zen mooi zijn.) (Dat is een kwes­tie van smaak, als­me­de het ste­len.)
Ik betaal het ijs: £. 100. (f. 4,00.)
In het Shaam Palace Hotel Fun­duq al-Shaam [Let­ter­lijk: Le­vant-ho­tel] speelt MG. op de pia­no in de bar.
Hotel rond 00.30 uur.
Op aandringen van een an­de­re, niet on­knap­pe re­cep­tio­nist (de vas­te re­cep­tio­nist) M., be­taal ik de on­kos­ten tot en met de­ze nacht.
1e nacht: £. 150, plus 7x £. 225, plus 12x £. 25. (Thee, thee­pot (= Ba­ra­da?) £. 2.025. (f. 81,80) [Ba­ra­da is de ri­vier in Da­mas­cus.]
Om 00.45: over £. 2.830. (f. 114,35.)


*
De Omajjadenmoskee (ﺍﻟﺠﺎﻣﻊ ﺍﻟﺄﻣﻮﻱ) of ‘Grote Moskee’ te Damascus (GM., Wi.) Dit schit­te­ren­de eeuwen­ou­de mo­nu­ment is een oase van rust en schuil­plaats te­gen de ‘on­draag­lij­ke’ hit­te in het cen­trum van de­ze hec­tische stad Da­mas­cus.
Foto’s van vóór de bur­ger­oor­log. (GM.)
Een foto genomen in de­cem­ber 2016 laat de gru­we­lij­ke scha­de zien die dit eens zo prach­ti­ge ge­bouw ge­le­den heeft. (Fotograaf: Am­mar Mo­ham­mad.)

Te­rug.


Voor een sum­mie­re uit­leg over het Ara­bisch: klik hier.


Meer informatie.

GM.: Google Maps. – Wi.: Wi­ki­pe­dia. – Web.: ove­rige bron­nen.
Syrië:
GM., Wi.
:ﺳﻮﺭﻳﺎ
Da­mas­cus:
GM., Wi., GM. (Fo­to’s.)
:ﺩﻣﺸﻖ
Omaj­ja­den­mos­kee:
GM., Wi., GM. (Foto’s.)
:ﺍﻟﺠﺎﻣﻊ ﺍﻟﺄﻣﻮﻱ

Foen­doeq al-Rabie’:
:ﻓﻨﺪﻕ ﺍﻟﺮﺑﻴﻊ

In de tekst ge­noemd.

Ha­ma:
GM., Wi.
:ﺣﻤﺎﺓ

Index

Index van ter­men:
Index van per­so­nen:
.
Index van lo­ca­ties:
.

Me­nuBe­ginHoofd­in­dex.
Over­zicht 1972-1990.
Chrono­lo­gisch over­zicht Orient Ex­press 1992.

8 augustus 1992

1992 – 2017: vijf­en­twin­tig jaar ge­le­den

Orient Express

Mijn eer­ste reis naar het Mid­den-Oos­ten

Dagboek 1992

(Dag 7497) Ik ben in Da­mas­cus, de hoofd­stad van Sy­rië. – Ik lo­geer in Foen­doeq al-Rabie’ (Het Len­te­ho­tel). – Ik ga naar het po­li­tie­bu­reau om mijn vi­sum te la­ten ver­len­gen. – Van­af van­daag ver­huur ik één van mijn drie bed­den aan de Belg ER. – De munt­een­heid in Sy­rië is het Sy­rische Pond: (£.). De koers is: £. 1.00 = f. 0,05. (Een stui­ver.)

MenuIndex en het einde.

Zaterdag, 8 augustus 1992.
Dimashq. (Damascus.)
Op 8.00 uur.
Douche.
Naar de bank: twee Tra­vel­ler­cheques wis­se­len: £. 4.200. Nu gaat het be­dui­dend snel­ler dan af­ge­lo­pen dins­dag.
Naar het Post­kan­toor: kaar­ten ver­zen­den. £. 324. (f. 13.10 voor ze­ven­tien kaar­ten.)
Naar het Po­li­tie­bu­reau om me te mel­den en het vi­sum te la­ten ver­len­gen. Ik heb een vi­sum voor drie maan­den, maar na bin­nen­komst in het land moet ik het po­li­tie­bu­reau bin­nen veer­tien da­gen be­zoe­ken en het vi­sum la­ten ver­len­gen. Lan­ger dan drie maan­den mag ik niet in het land blij­ven.
Over de bureau­cra­tie kan ik kort zijn: die is enorm.
Eerst zit ik in het ver­keer­de ge­bouw, bij Sa­hat al-Shoe­ha­da’ (Mar­te­la­ren­plein, ook wel: Sa­hat al-Mar­djah.) Voor­dat ik weet dat ik op al-Ba­raam­ki-plein moet zijn, zijn we al een kwar­tier ver­der. En bij de po­li­tie op al-Ba­raam­ki wordt ik per ver­die­ping om­hoog ge­we­zen, ter­wijl ik op de twee­de moet zijn. (Waar­om niet in één keer?) Vier for­mu­lie­ren waar­van drie de­zelf­de (kos­ten £. 15) met drie pas­fo­to’s. (Niet­jes door mijn ge­zicht?)
Weer een ver­die­ping ho­ger voor een krab­bel, weer om­laag.
Paspoort ach­ter­la­ten, zon­der ook maar één be­wijs op weg.
Bij Kar­nak [Na­tio­na­le bus­maat­schap­pij] kan ik zon­der pas­poort niet boe­ken voor Hama.
De jongen die me het kan­toor wees is sjou­wer en ver­langt geld voor zijn werk. Hij wil £. 25. Ik wil £. 5 ge­ven, maar pak per on­ge­luk 2x £. 5.
Falafil £. 7. Wa­ter £. 15.
Ik zal mijn kamer enkele da­gen met ER. de­len, voor­dat ik naar Hama ga.
Tweeënhalf uur in bed sla­pen: ik was moe!
Met MG. [Française], ER., DS., FS. en H. dis­cus­sië­ren over de Euro­pe­se de­mo­cra­tieën en ont­wik­ke­lings­pro­ble­ma­tiek. In­te­res­sant voor H. (den­ken we), die zelf niet veel, of bij­na niets zegt. We ver­tel­len ook over re­li­gie.
Om 20.30 uur gaan we duur eten. H. eet niet mee. Wor­den we in de ga­ten ge­hou­den?* We den­ken van wel.
Prijs £. 930 voor vijf per­so­nen. Ik be­taal £. 190. (f. 7,70) Duur!, maar wel goed eten. (Ach­ter de Sha­ri’ 29 Ayaar, [29 mei-straat] de oost­zij­de ervan.)
In het hotel nog met Ber­lij­ners (Oost-Duit­sers!) ver­tel­len. Een van hen heeft wel wat, iets dat me aan­trekt.
ER. slaapt sinds van­daag op mijn kamer.
Over £. 5.115.
Bed 01.30 uur.


*
Hoewel ik er geen be­wijs voor heb, wordt door al­le bui­ten­lan­ders be­weerd dat er in Sy­rië ze­ven ge­hei­me diens­ten zijn (mijn reis­gids somt er acht op) die ten eer­ste el­kaar in de ga­ten moe­ten hou­den, maar ook ie­de­re staats­bur­ger en ver­der ieder­een die zich op Sy­rische grond­ge­bied be­vindt, dus ook toe­ris­ten, bui­ten­land­se di­plo­ma­ten, bui­ten­land­se werk­ne­mers en stu­den­ten. De al­ge­me­ne naam voor de ge­hei­me dien­sten is: al-Moe­khaa­ba­raat (ﺍﻟﻤﺨﺎﺑﺮﺍﺕ). (De ‘kh’ wordt uit­ge­spro­ken als in het Ne­der­land­se woord ‘cha­os’. al-Moe­khaa­ba­raat is een meer­voud voor meer dan twee.)

Te­rug.


Voor een sum­mie­re uit­leg over het Ara­bisch: klik hier.


Meer informatie.

GM.: Google Maps. – Wi.: Wi­ki­pe­dia. – Web.: ove­rige bron­nen.
Syrië:
GM., Wi.
:ﺳﻮﺭﻳﺎ
Da­mas­cus:
GM., Wi., GM. (Fo­to’s.)
:ﺩﻣﺸﻖ
Sahat al-Shoehada’ / Mardjah:
GM., Wi.
:ﺳﺎﺣﺔ ﺍﻟﺸﻬﺪﺍﺀ – ﺳﺎﺣﺔ ﺍﻟﻤﺮﺟﺔ
Al-Baraamki:
GM., Wi.
:ﺍﻟﺒﺮﺍﻣﻜﺔ

Foen­doeq al-Rabie’:
:ﻓﻨﺪﻕ ﺍﻟﺮﺑﻴﻊ

In de tekst ge­noemd.

Ha­ma:
GM., Wi.
:ﺣﻤﺎﺓ

Index

Index van ter­men:
Index van per­so­nen:
.
Index van lo­ca­ties:
.

Me­nuBe­ginHoofd­in­dex.
Over­zicht 1972-1990.
Chrono­lo­gisch over­zicht Orient Ex­press 1992.