Juli

Pakistan, 20 juli 1993

ioannes de limbourg Juli, Karakoram Highway , ,

Ka­ra­ko­ram High­way

1993 – 2018: vijf­en­twin­tig jaar ge­le­den

Pa­ki­stan – Kash­mir – Chi­na

Dag­boek 1993

(Dag 7843) Ik ben met Ke­nau*, Bul­le­bak* (Bull) en Adel­heid* on­der­weg in Pa­ki­stan. We wil­len naar Chi­na. – Gis­te­ren kwa­men we in Gil­git (Kash­mir) aan. Ke­nau wil­de di­rect ver­der rei­zen, maar ik wil­de dat niet, dus be­sloot ik de an­de­ren te ver­la­ten. – Wij over­nacht­ten in Gil­git in de Ma­rco Po­lo Huts.
1.) Ik reis zon­der ca­me­ra, daar­om plaats ik bij al­le in­te­res­san­te plaat­sen een link naar de fo­to’s in Goog­le Maps.
2.) De munt­een­heid in Pa­ki­stan is de Roe­pie: (PKR.) (f. 1,00 (gul­den) = 14 Roe­pie, dus 100 Roe­pie = f. 7,00.)
3.) Voor be­zoe­kers die via the-face.com op deze web­si­te ko­men: als de in­ter­ne links niet wer­ken (mo­bie­le te­le­foon) klikt u voor het ori­gi­ne­le adres van dit be­richt op: ira­da.com.
4.) * De na­men Ke­nau, Bul­le­bak (Bull) en Adel­heid zijn om pri­va­cy­re­de­nen ge­fin­geerd. Dit reis­ver­slag komt uit mijn dag­boek 1993 en is mijn in­ter­pre­ta­tie van de wer­ke­lijk­heid.

Menu – Index en het einde.

 
 

Dinsdag, 20 juli 1993.
Dag 10. Gilgit.
’s Nachts slaap ik goed, maar word wel een paar keer wak­ker.
Wat moet ik doen? Ik denk er­over één of twee da­gen in Gil­git te blij­ven en dan naar Ka­ri­ma­bad en ver­vol­gens Sust te gaan. Dan naar Kash­gar. Ik zal pro­be­ren de vlucht naar huis [oor­spron­ke­lijk eind au­gus­tus] met en­ke­le we­ken te ver­vroe­gen, te­le­fo­nisch van­uit Is­lam­abad. Dan naar La­ho­re te gaan en als laat­ste stad Ka­ra­chi. Dit al­les als ik geen ge­schik­te reis­ge­no­te of reis­ge­noot vind.
Na de afrekening (finan­ci­eel) met de groep, heb ik 3.684 Roe­pies over.
De kos­ten zijn tot nu toe f. 27,63 per dag, in­clu­sief de vluch­ten Ka­ra­chi-Mul­tan en Ra­wal­pin­di-Skar­du en an­de­re reis­kos­ten.

Menu – Be­gin – Index en het einde.

Samen verder

Ik voel me nu ver­la­ten en denk er­over om toch met hen mee te gaan naar Sust, maar ik zie dat ech­ter als een soort over­ga­ve en ik be­sluit voet bij stuk te hou­den.
Na veel vij­ven en zes­sen gaan we ein­de­lijk uit het ho­tel weg. Ik wil ge­woon een goed­koper of an­der hotel zoe­ken.
De groep no­digt me uit voor de rit naar Gil­git-cen­trum en het ont­bijt. Dat neem ik aan.
Een lek­ker ont­bijt: bo­nen en rijst en het sterkt me, want ik had hon­ger en in hon­ge­ri­ge toe­stand heb ik al­tijd een wan­ho­pig ge­voel. Na het eten kan ik de we­reld weer aan.
Zij drie­ën gaan de bus naar Sust boe­ken, maar kun­nen van­daag niet meer ver­trek­ken, pas mor­gen­och­tend om acht uur. Ik wil de bus voor Ka­ri­ma­bad boe­ken. Ke­nau vraagt me of ik toch niet mee wil naar Sust, om­dat zij en ik op één C-for­mu­lier staan en ik zon­der, mis­schien Pa­ki­stan niet uit kan. Zon­der na­den­ken zeg ik: “Ja!” en zo zal ik dus toch met hen naar Kash­gar rei­zen. (Ik voel me ei­gen­lijk ook op­ge­lucht, dat ik met hen tot Kash­gar reis.)

Menu – Be­gin – Index en het einde.

Ander hotel?

We zoeken een hotel en zon­der schaamte be­slui­ten Ke­nau en Bull weer te­rug te gaan naar de Mar­co Po­lo Huts, waar ze gis­te­ren stam­pij over de ser­vi­ce maak­ten. Nu krij­gen we zelfs een be­te­re ka­mer aan­ge­bo­den!

Menu – Be­gin – Index en het einde.

Gilgit lokaal

Buiten, in de tuin, pro­beer ik wat te te­ke­nen, maar het wordt niet veel bij­zon­ders.
Ik lig daar­na in bed en lees: Wuthe­ring Heights van Emi­ly Bron­të*(1).
Daarna gaan we de stad in. We wan­de­len over de hang­brug van Gil­git*(2).
Bull gaat naar de kap­per en laat zich knip­pen en sche­ren voor res­pec­tie­ve­lijk vijf en tien Roe­pies. [Sche­ren met een klap-scheer­mes / open scheermes. Dat weet ik nog, maar het staat niet in mijn dag­boek.]
We eten lek­ke­re zoe­te koek­jes en drin­ken thee.

Menu – Be­gin – Index en het einde.

Houden van

We eten een Paki­staans lo­kaal res­tau­rant en gaan terug naar het hotel.
In de rik­sja heb­ben we het over hou­den van. (Waar­om weet ik niet meer.) Bull vraagt op ge­ge­ven mo­ment: “En wie houdt er van mij.” Het is even stil en dan zeg­gen Ke­nau en Adel­heid bij­na ge­lijk­tij­dig: “Nie­mand.”
Zijn blik ver­hardt. Hij is van de kaart en zwijgt een zeer lan­ge tijd.
Bed circa 21.00 uur.

Menu – Be­gin – Index en het einde.

Noten

*(1)
Emily Brontë (1818-1848) was een En­gel­se schrijf­ster die leef­de in de eer­ste helft van de ne­gen­tien­de eeuw. Zij schreef de we­reld­be­roemd ge­wor­den ro­man Wu­the­ring Heights, in het Ne­der­lands ver­taald als ‘Woes­te Hoog­ten’.
Wikipedia: Emily Bron­të.

Te­rug.

*(2)
De Hang­brug van Gil­git / the Gil­git Sus­pen­sion Bridge over de ri­vier de Gil­git, hier te zien in Google Maps: Gil­git Sus­pen­sion Bridge. Vrij­wel ze­ker is dit de brug die wij in 1993 be­zoch­ten. Hier een fo­to van Gil­git ri­vier, met de mach­ti­ge ber­gen van de Ka­ra­ko­ram op ach­ter­grond en een hal­ve be­ton­nen brug op de voor­grond: Gilgit River.

Te­rug.

Menu – Be­gin – Index en het einde.

Meer infor­matie.

GM.: Google Maps. – Wi.: Wi­ki­pe­dia. – Web.: website. – F.: foto’s in Google Maps.
Pakistan:
GM., Wi., F.
:ﭘﺎﻛﺴﺘﺎﻥ
Kashmir:
GM., Wi., F.
:ﻛﺸﻤﻴﺮ
Gilgit:
GM., Wi., F.
:ﮔﻠﮕﺖ

Menu – Be­gin – Einde.

Index

Index van ter­men:
Index van per­so­nen:
.
Index van lo­ca­ties:
.

Me­nu – Be­gin.
Pa­ki­stan-Chi­na: Chro­no­lo­gi­sche weer­ga­ve.

De au­teur de­zes kan niet ga­ran­de­ren dat al­le links naar ex­ter­ne web­si­tes (dus die van der­de par­tij­en) al­tijd zul­len blij­ven be­staan. Fo­to’s in Goog­le Maps, bij­voor­beeld, kun­nen ver­dwij­nen wan­neer de ei­ge­naar ze weg­haalt. Ook aan an­de­re links kan een ein­de ko­men, of kun­nen in on­ge­bruik ra­ken.
Wan­neer u een niet wer­ken­de link con­sta­teert kunt u dat mel­den in het re­ac­tie­veld. Bij voor­baat dank.

Pakistan, 19 juli 1993

ioannes de limbourg Juli, Karakoram Highway , ,

Indusdal

Dit is een fo­to (screen­shots) uit Goo­gle Earth met de weg in rood weer­ge­ge­ven van on­ze au­to­rit van Skar­du naar Gil­git. Het noor­den ligt on­ge­veer daar, waar­heen de pijl in de rech­ter­bo­ven­hoek wijst.
Skar­du ligt vlak­bij de bo­ven­rand van de fo­to, links naast het mid­den en Gil­git ligt be­ne­den. De to­tale rit is in Google Earth cir­ca 200 km lang, maar in mijn dag­boek staat dat we 170 ki­lo­me­ter re­den.
De weg van Skar­du naar Gil­git ligt in het dal van de In­dus-ri­vier, soms vlak naast het wa­ter.
Ik heb in de fo­to de na­men aan­ge­ge­ven van twee dor­pen: Sas­si en Chhamu­garh, waar­van in de sec­tie Meer in­for­ma­tie een link staat naar de be­tref­fen­de pa­gi­na’s van Goo­gle Maps.

Ka­ra­ko­ram High­way

1993 – 2018: vijf­en­twin­tig jaar ge­le­den

Pa­ki­stan – Kash­mir – Chi­na

Dag­boek 1993

(Dag 7842) Ik ben met Ke­nau*, Bul­le­bak* (Bull) en Adel­heid* on­der­weg in Pa­ki­stan. We wil­len naar Chi­na. – We ver­trek­ken van de lucht­ha­ven in Is­lam­abad en vlie­gen naar Skar­du. Van­daar gaan met een Ford Tran­sit naar Gil­git langs de In­dus, in Kash­mir, door het over­wel­di­gend mooie Ka­ra­ko­ram-ge­berg­te.
Hier­be­ne­den, bij ‘Meer in­for­ma­tie’ heb ik de plaat­sen Sas­si en Chha­mu­garh toe­ge­voegd. Wij be­zoch­ten die plaat­sen niet, maar re­den er wel (vlak) langs. De fo­to’s in Goo­gle Maps ge­ven een aar­dig beeld van het land­schap, met soms ook de men­sen die er wo­nen.
1.) Ik reis zon­der ca­me­ra, daar­om plaats ik bij al­le in­te­res­san­te plaat­sen een link naar de fo­to’s in Goog­le Maps.
2.) De munt­een­heid in Pa­ki­stan is de Roe­pie: (PKR.) (f. 1,00 (gul­den) = 14 Roe­pie, dus 100 Roe­pie = f. 7,00.)
3.) Voor be­zoe­kers die via the-face.com op deze web­si­te ko­men: als de in­ter­ne links niet wer­ken (mo­bie­le te­le­foon) klikt u voor het ori­gi­ne­le adres van dit be­richt op: ira­da.com.
4.) * De na­men Ke­nau, Bul­le­bak (Bull) en Adel­heid zijn om pri­va­cy­re­de­nen ge­fin­geerd. Dit reis­ver­slag komt uit mijn dag­boek 1993 en is mijn in­ter­pre­ta­tie van de wer­ke­lijk­heid.

Menu – Be­gin – Index – Einde.
Route – Hoog­te­pro­fiel.

 
 

Maandag, 19 juli 1993.
Dag 9. Islam­abad – Skar­du – Gil­git.
Ik lees in Emily Brontë’s Wu­the­ring Heights en pro­beer een tijd­je te sla­pen in de be­nauw­de en broei­e­rig he­te hal [van de Lucht­ha­ven Is­lam­abad] waar een paar ban­ken staan. Dat lukt niet best.

Menu – Be­gin – Index – Einde.
Route – Hoog­te­pro­fiel.

Skar­du

Om 04.30 uur chec­ken we in voor on­ze vlucht naar Skar­du. Het vlieg­tuig ver­trekt om 5.45 uur.
De vlucht naar Skar­du zal drie kwar­tier du­ren.
He­laas is het erg be­wolkt en zien we niet veel van het prach­ti­ge berg­land­schap. De wer­ke­lij­ke af­stand tus­sen Is­lam­abad en Skar­du wordt in een half uur over­brugd. Het toes­tel (een Boeing 737) heeft daar­na een kwar­tier no­dig om spi­raals­ge­wijs in de bre­de In­dus­val­lei te da­len. Het is een mooi ge­zicht steeds weer over de bij­na dro­ge, heel bre­de, bed­ding rond te vlieg­en.
Te­gen 6.30 zijn we op Skar­du lucht­ha­ven. Met een rik­sja gaan we naar Skar­du zelf en ont­bij­ten daar.

Menu – Be­gin – Index – Einde.
Route – Hoog­te­pro­fiel.

Checkposten

Met de bus (een Ford Tan­sit), waar­in veer­tien per­so­nen zit­ten, gaan we naar Gil­git. We zit­ten met z’n vie­ren op de ach­ter­bank. Er is wei­nig plaats. Bull wordt al snel ziek en blijft dat de he­le reis. On­der­weg moet hij zelfs over­ge­ven. Ke­nau ver­zorgt hem als een moe­der. We rij­den van 10.00 uur tot circa 17.15 uur met slechts twee keer een pau­ze van een half uur. De af­stand Skar­du-Gil­git is cir­ca 170 km, dus de reis­duur zegt wel iets over de con­di­tie van de weg.
On­der­weg moe­ten wij (vier bui­ten­lan­ders) on­ze ge­ge­vens een keer of ze­ven in een boek no­te­ren. Niet ie­de­re po­li­tie­post wil de­zelf­de ge­ge­vens heb­ben. De check­pos­ten zijn voor­na­me­lijk bij brug­gen. (De eer­ste rust is na twee uur. De twee­de rust is cir­ca drie­ën­half uur na de eer­ste pau­ze.)
We heb­ben (na­tuur­lijk) geen eten bij ons. Maar we krij­gen wat van ie­mand. Die per­soon viel bij­na in het wa­ter, toen hij uit­gleed over een steen, toen we moes­ten uit­stap­pen voor een weg­blok­ka­de. Hij ver­wond­de daar­bij een vin­ger. Ik pro­beer­de hem te hel­pen bij het op­staan en ik gaf hem een pleis­ter.

Menu – Be­gin – Index – Einde.
Route – Hoog­te­pro­fiel.

Langs de In­dus

De weg is smal, soms niet bre­der dan de au­to. Af en toe heb­ben we een te­gen­lig­ger. Dat is soms ex­tra span­nend. Diep in het ra­vijn be­ne­den ons kolkt de In­dus*(1).
Het land­schap is on­be­schrijf­lijk mooi: ho­ge, heel ho­ge bergen, (rech­te) wan­den van rot­sen, mod­der, puin, zand, gra­niet, gra­niet met wit­te ban­den er door­heen, of ge­kleur­de ban­den. Rots­blok­ken op de weg, wa­ter, kui­len. Groe­ne, in­tens groe­ne oa­sen op berg­hel­lin­gen of klei­ne pla­teau’s in een ver­der dor land­schap*(2). Sneeuw­top­pen, al­les in­druk­wek­kend mooi, maar bij­na geen mens te zien. Slechts hier en daar een huis­je van boe­ren, die een beet­je graan ver­bou­wen of bo­men met abri­ko­zen heb­ben.
Wie werkt? Na­tuur­lijk de vrou­wen.

Menu – Be­gin – Index – Einde.
Route – Hoog­te­pro­fiel.

Gilgit

Het eerste ho­tel in Gil­git heeft geen ka­mer met dou­che en toi­let, wat no­dig is voor Bull, die ziek is. (Ook als hij niet ziek is, wil hij niet an­ders sla­pen dan op ka­mers met toi­let en dou­che.) Door een Jeep van dit ho­tel wor­den we naar het ho­tel Mar­co Po­lo Huts ge­bracht. (Ke­nau en ook Adel­heid) stel­len zich op als kei­har­de on­der­han­de­laars en krij­gen een twee­per­soons­ka­mer met dou­che en toi­let (en kak­ker­lak­ken en an­der (on-?) ge­dier­te) waar twee bed­den wor­den bij­ge­zet voor to­taal 100 roepie. [f. 7,00]
Met dezelfde Jeep te­rug naar het eer­ste ho­tel (het Ma­di­na Ho­tel), waar Bull bij de ba­ga­ge was ach­ter­ge­ble­ven en weer brengt ons die Jeep naar de Mar­co Po­lo Huts, cir­ca drie ki­lo­me­ter bui­ten Gil­git.

Menu – Be­gin – Index – Einde.
Route – Hoog­te­pro­fiel.

Scheiding?

Kenau wil, af­han­ke­lijk van Bull’s ge­zond­heids­toe­stand, mor­gen al­weer ver­der rei­zen. Dat wil ik niet. Ik wil nog één of twee nach­ten in Gil­git blij­ven, dus be­reid ik me voor op een ver­vroeg­de schei­ding van hen.
Dat is vroe­ger dan ik­zelf ver­wacht had, niet in Kash­gar, maar hier al in Gil­git, dat on­ze we­gen zul­len schei­den.

Menu – Be­gin – Index – Einde.
Route – Hoog­te­pro­fiel.

Maaltijd

We bestellen bij de jon­ge ma­na­ger een Chi­ne­se maal­tijd en krij­gen die prut pas twee uur la­ter (en na kla­gen over waar het eten blijft) voor­ge­zet. Vol­gens ons deugt er niet veel van. (In het vlees zit nog bloed.) Ke­nau gaat er­over kla­gen, maar moet toch het vol­le­di­ge be­drag be­ta­len. Ken­ne­lijk hoort het eten zo ge­kookt te wor­den.

Menu – Be­gin – Index – Einde.
Route – Hoog­te­pro­fiel.

Eenzaam

Om circa 23.00 uur naar bed. Ik denk na over het ver­volg. Al­leen rei­zen, dat ik na ver­le­den jaar in Tur­kije en Sy­rië*(3), niet meer wil­de, moet ik nu na één week Pa­ki­stan weer doen. Ik voel me niet pret­tig. Ik voel me zelfs een­zaam.

Menu – Be­gin – Index – Einde.
Route – Hoog­te­pro­fiel.

Noten

*(1)
De kolkende rivier de In­dus waar­langs we het groot­ste deel van on­ze reis tus­sen Skar­du en Gil­git re­den.
Wikipedia: In­dus (Engels).

Te­rug.

*(2)
Een video op YouTube van een au­to­rit van­uit Gil­git naar Skar­du (maar een kort stuk­je). (Wij (in 1993) re­den van Skar­du naar Gil­git.) De­ze vi­deo (duur: 4:47) toont een over­wel­di­gend mooi, maar ook ruw land­schap en laat de toe­stand van de weg zien z­oals wij die vijf­en­twin­tig jaar ge­le­den ook za­gen. Dat is niet ver­won­der­lijk. Het is een aard­be­vings­ge­voe­lig ge­bied. De bot­sing van het In­disch sub­con­ti­nent op de Eur­azi­a­ti­sche land­mas­sa, die cir­ca tien mil­joen jaar ge­le­den be­gon, is nog niet vol­tooid. In­dia schuift elk jaar cir­ca 5,4 cm. noord­waarts. De bot­sing gaat als­maar door, maar er is ook ero­sie, door wind, wa­ter en door die­zelf­de bot­sing: aard­be­vin­gen. Rot­sen wor­den voort­du­rend ver­plaatst en we­gen wor­den als­maar be­scha­digd door neer­stor­tend puin of bij land­ver­schui­vin­gen.
YouTube: Gilgit to Skar­du.

Te­rug.

*(3)
Verleden jaar reis­de ik al­leen door Hon­ga­rije, Tur­kije en Sy­rië.

Te­rug.

Menu – Be­gin – Index – Einde.
Route – Hoog­te­pro­fiel.

Meer infor­matie.

GM.: Google Maps. – Wi.: Wi­ki­pe­dia. – Web.: website. – F.: foto’s in Google Maps.
Pa­ki­stan:
GM., Wi., F.
:ﭘﺎﻛﺴﺘﺎﻥ
Ra­wal­pin­di:
GM., Wi., F.
:ﺭﺍﻭﻟﭙﻨﮉﻯ
Kashmir:
GM., Wi., F.
:ﻛﺸﻤﻴﺮ
Skar­du:
GM., Wi., F.
:ﺳﻜﺮﺩﻭ
Sassi:
GM., Wi., F.
:ﺳﺴﻰ
Chhamugarh:
GM., Wi., F.
:ﭼﮩﻤﻮﮔﺮ
Gilgit:
GM., Wi., F.
:ﮔﻠﮕﺖ

Menu – Be­gin – Index – Einde.
Route – Hoog­te­pro­fiel.

Index

Index van ter­men:
Index van per­so­nen:
.
Index van lo­ca­ties:

Menu – Be­gin – Index – Einde.
Route – Hoog­te­pro­fiel.

Het hoogte­pro­fiel van de weg tus­sen Skar­du en Gil­git, vol­gens Goo­gle Earth

Hoogteprofiel

Dit is het hoog­te­ver­loop van de weg van Skar­du naar Gil­git.
De weg be­gint links bij een hoog­te van 2.261 meter in Skar­du en na cir­ca 70 ki­lo­me­ter be­reikt hij zijn ma­xi­ma­le hoog­te van 2.200 me­ter.
De af­stan­den die ik op de route in Goo­gle Earth heb aan­ge­ge­ven ver­schil­len cir­ca vijf ki­lo­me­ter met de af­stan­den in het hoog­te­pro­fiel van de­ze rou­te in Goo­gle Earth.
Na on­ge­veer 160 ki­lo­me­ter is hij ge­daald tot on­ge­veer 1.290 me­ter. In Gil­git is de hoog­te rond de 1.450 me­ter. Bij 137 km

Menu – Be­gin – Index.
Route (top­fo­to) – Rou­te (de­tails).
Hoog­te­pro­fiel.
Pa­ki­stan-Chi­na: Chro­no­lo­gi­sche weer­ga­ve.

De au­teur de­zes kan niet ga­ran­de­ren dat al­le links naar ex­ter­ne web­si­tes (dus die van der­de par­tij­en) al­tijd zul­len blij­ven be­staan. Fo­to’s in Goog­le Maps, bij­voor­beeld, kun­nen ver­dwij­nen wan­neer de ei­ge­naar ze weg­haalt. Ook aan an­de­re links kan een ein­de ko­men, of kun­nen in on­ge­bruik ra­ken.
Wan­neer u een niet wer­ken­de link con­sta­teert kunt u dat mel­den in het re­ac­tie­veld. Bij voor­baat dank.

Pakistan, 18 juli 1993

ioannes de limbourg Juli, Karakoram Highway

Ka­ra­ko­ram High­way

1993 – 2018: vijf­en­twin­tig jaar ge­le­den

Pa­ki­stan – Kash­mir – Chi­na

Dag­boek 1993

(Dag 7841) Ik ben met Ke­nau*, Bul­le­bak* (Bull) en Adel­heid* on­der­weg in Pa­ki­stan. We wil­len naar Chi­na. – Eer­gis­te­ren kwa­men we aan in Is­lam­abad. Daar ver­blij­ven we bij vrien­den van Adel­heid: NN. en R. Van­daag ver­la­ten wij hen.
1.) Ik reis zon­der ca­me­ra, daar­om plaats ik bij al­le in­te­res­san­te plaat­sen een link naar de fo­to’s in Goog­le Maps.
2.) De munt­een­heid in Pa­ki­stan is de Roe­pie: (PKR.) (f. 1,00 (gul­den) = 14 Roe­pie, dus 100 Roe­pie = f. 7,00.)
3.) Voor be­zoe­kers die via the-face.com op deze web­si­te ko­men: als de in­ter­ne links niet wer­ken (mo­bie­le te­le­foon) klikt u voor het ori­gi­ne­le adres van dit be­richt op: ira­da.com.
4.) * De na­men Ke­nau, Bul­le­bak (Bull) en Adel­heid zijn om pri­va­cy­re­de­nen ge­fin­geerd. Dit reis­ver­slag komt uit mijn dag­boek 1993 en is mijn in­ter­pre­ta­tie van de wer­ke­lijk­heid.

Menu – Index en het einde.

Zondag, 18 juli 1993.
Dag 8. Rawalpindi – Islamabad.
Opstaan tegen 8.45 uur.
Circa 10.10 uur weg.
Naar het PIA-kantoor [Pa­ki­stan In­ter­na­tio­nal Air­ways] in Ra­wal­pin­di. We eten in een res­tau­rant­je, ver­schil­len­de soor­ten groen­te. (Met de han­den eten. [Zo­als dat in de mees­te is­la­mi­ti­sche lan­den ge­brui­ke­lijk is.])
Ke­nau weet het zo te re­ge­len dat we mor­gen­och­tend naar Skar­du kun­nen vlie­gen.
Uit iro­nie voor hun ‘no-bud­get‘-ma­nie, stel ik voor om van­nacht op de lucht­ha­ven te sla­pen, in plaats van naar een ho­tel te gaan. Ge­heel te­gen mijn ver­wach­ting in, neemt Bull dit se­ri­eus en hoef ik het plan al­leen maar bij Ke­nau en Adel­heid te ver­de­di­gen. Al­dus ge­schiedt. We blijven lang in het PIA-kan­toor (air­con­di­tio­ner) en lig­gen daar­na in een park. Ik ga een uur­tje al­leen op stap en koop bij de boek­han­del Feroz­sons voor vijf­tig roe­pies “Wu­the­ring Heights” van Emi­ly Bron­të*(1).
In dat park blij­ven we nog even lig­gen en eten wat on­dui­de­lijks. In de klei­ne open­ba­re stads­bi­blio­theek ga ik naar het toi­let en kijk er even rond. Ze heb­ben er on­der an­de­re een boek met de toe­spra­ken van de Noord-Ko­re­aan­se pre­si­dent Kim Il-Sung*(2).
Taxi naar de lucht­ha­ven en rond han­gen in het res­tau­rant, pro­be­ren te sla­pen, lukt niet.
Ik schrijf een deel van het al­ge­me­ne reis­ver­slag, waar­in ook Ke­nau en Adel­heid stuk­jes schrij­ven. Bull vindt dat al­le­maal non­sens.

Menu – Be­gin – Index en het einde.

Noten

*(1)
Emily Brontë (1818-1848) was een Engelse schrijf­ster die leef­de in de eer­ste helft van de ne­gen­tien­de eeuw. Zij schreef de we­reld­be­roemd ge­wor­den ro­man Wu­the­ring Heights, in het Ne­der­lands ver­taald als ‘Woes­te Hoog­ten’.
Wikipedia: Emily Bron­të.

Te­rug.

*(2)
Kim Il-Sung (1912-1994) was in 1993 nog steeds de lei­der / dic­ta­tor van Noord-Ko­rea.
Wikipedia: Kim Il-Sung.

Te­rug.

Menu – Be­gin – Index en het einde.

Meer infor­matie.

GM.: Google Maps. – Wi.: Wi­ki­pe­dia. – Web.: website. – F.: foto’s in Google Maps.
Pakistan:
GM., Wi., F.
:ﭘﺎﻛﺴﺘﺎﻥ
Rawalpindi:
GM., Wi., F.
:ﺭﺍﻭﻟﭙﻨﮉﻯ
Islamabad:
GM., Wi., F.
:ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺁﺑﺎﺩ

Index

Index van ter­men:
Index van per­so­nen:
.
Index van lo­ca­ties:
.

Me­nu – Be­gin.
Pa­ki­stan-Chi­na: Chro­no­lo­gi­sche weer­ga­ve.

De au­teur de­zes kan niet ga­ran­de­ren dat al­le links naar ex­ter­ne web­si­tes (dus die van der­de par­tij­en) al­tijd zul­len blij­ven be­staan. Fo­to’s in Goog­le Maps, bij­voor­beeld, kun­nen ver­dwij­nen wan­neer de ei­ge­naar ze weg­haalt. Ook aan an­de­re links kan een ein­de ko­men, of kun­nen in on­ge­bruik ra­ken.
Wan­neer u een niet wer­ken­de link con­sta­teert kunt u dat mel­den in het re­ac­tie­veld. Bij voor­baat dank.

Pakistan, 17 juli 1993

ioannes de limbourg Juli, Karakoram Highway

Ka­ra­ko­ram High­way

1993 – 2018: vijf­en­twin­tig jaar ge­le­den

Pa­ki­stan – Kash­mir – Chi­na

Dag­boek 1993

(Dag 7840) Ik ben met Ke­nau*, Bul­le­bak* (Bull) en Adel­heid* on­der­weg in Pa­ki­stan. We wil­len naar Chi­na. – Gis­te­ren kwa­men we aan in Is­lam­abad. Daar ver­blij­ven we bij vrien­den van Adel­heid: NN. en R.
1.) Ik reis zon­der ca­me­ra, daar­om plaats ik bij al­le in­te­res­san­te plaat­sen een link naar de fo­to’s in Goog­le Maps.
2.) De munt­een­heid in Pa­ki­stan is de Roe­pie: (PKR.) (f. 1,00 (gul­den) = 14 Roe­pie, dus 100 Roe­pie = f. 7,00.)
3.) Voor be­zoe­kers die via the-face.com op deze web­si­te ko­men: als de in­ter­ne links niet wer­ken (mo­bie­le te­le­foon) klikt u voor het ori­gi­ne­le adres van dit be­richt op: ira­da.com.
4.) * De na­men Ke­nau, Bul­le­bak (Bull) en Adel­heid zijn om pri­va­cy­re­de­nen ge­fin­geerd. Dit reis­ver­slag komt uit mijn dag­boek 1993 en is mijn in­ter­pre­ta­tie van de wer­ke­lijk­heid.

Menu – Index en het einde.

Zaterdag, 17 juli 1993.
Dag 7. Islamabad – Rawalpindi.
Hoewel we een dag in Islamabad blij­ven is dit geen rust­dag. De­ze dag staat in het te­ken van het re­ge­len van de ver­de­re reis naar het noor­den. Er is spra­ke van een road-block op de Ka­ra­ko­ram High­way (KKH) en nu wil­len we (dat wil zeg­gen: Ke­nau) een vlucht naar Skar­du boe­ken om van­daar­uit per bus naar Gil­git te rei­zen. Om een of an­de­re re­den (waar­schijn­lijk bud­get­tai­re) lo­pen we door half Is­la­ma­bad, in plaats van een ta­xi te ne­men, op zoek naar het kan­toor van de PIA. [Pa­ki­stan In­ter­na­tio­nal Air-li­nes.]
Eerder nam ik f. 400,00 Travel­ler­che­ques aan geld op. Hier­voor kreeg ik 5.691 roe­pies.)
Op het PIA-kantoor blijkt dat we in Pin­di [Ra­wal­pin­di] moe­ten zijn. We gaan naar het toe­ris­ten­bu­reau in Is­lam­abad (PTX) en daar­na naar Pin­di. Ke­nau re­gelt al­les. We zul­len de 23e en / of 24e naar Skar­du vlie­gen. In de tus­sen­tijd kun­nen we Pe­sha­war ‘doen’.
In Pindi ‘doen’ we de ba­zaar.
Bij NN. en R. om circa 16.30 uur. We eten piz­za (met vlees): lek­ker.
Beneden vertellen, circa een hal­ve li­ter Deens bier en rond 23.00 naar bed.
Weer: ’s ochtends een stevige re­gen­bui. Het is in Is­lam­abad en Pin­di warm, maar niet zo warm als in Mul­tan

Menu – Be­gin – Index en het einde.

Meer infor­matie.

GM.: Google Maps. – Wi.: Wi­ki­pe­dia. – Web.: website. – F.: foto’s in Google Maps.
Pakistan:
GM., Wi., F.
:ﭘﺎﻛﺴﺘﺎﻥ
Rawalpindi:
GM., Wi., F.
:ﺭﺍﻭﻟﭙﻨﮉﻯ
Islamabad:
GM., Wi., F.
:ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺁﺑﺎﺩ

Menu – Be­gin – Einde.

Index

Index van ter­men:
Index van per­so­nen:
.
Index van lo­ca­ties:
.

Me­nu – Be­gin.
Pa­ki­stan-Chi­na: Chro­no­lo­gi­sche weer­ga­ve.

De au­teur de­zes kan niet ga­ran­de­ren dat al­le links naar ex­ter­ne web­si­tes (dus die van der­de par­tij­en) al­tijd zul­len blij­ven be­staan. Fo­to’s in Goog­le Maps, bij­voor­beeld, kun­nen ver­dwij­nen wan­neer de ei­ge­naar ze weg­haalt. Ook aan an­de­re links kan een ein­de ko­men, of kun­nen in on­ge­bruik ra­ken.
Wan­neer u een niet wer­ken­de link con­sta­teert kunt u dat mel­den in het re­ac­tie­veld. Bij voor­baat dank.

Pakistan, 16 juli 1993

ioannes de limbourg Juli, Karakoram Highway

Ka­ra­ko­ram High­way

1993 – 2018: vijf­en­twin­tig jaar ge­le­den

Pa­ki­stan – Kash­mir – Chi­na

Dag­boek 1993

(Dag 7839) Ik ben met Ke­nau*, Bul­le­bak* (Bull) en Adel­heid* on­der­weg in Pa­ki­stan, we wil­len naar Chi­na. Van­nacht rei­zen we met de trein naar Ra­wal­pin­di en Is­lam­abad. – In de trein ont­staat (al­weer) een con­flict over geld, het der­de in drie da­gen. Daar­op neem ik het be­sluit om over en­ke­le da­gen de groep te ver­laten.
1.) Ik reis zon­der ca­me­ra, daar­om plaats ik bij al­le in­te­res­san­te plaat­sen een link naar de fo­to’s in Goog­le Maps.
2.) De munt­een­heid in Pa­ki­stan is de Roe­pie: (PKR.) (f. 1,00 (gul­den) = 14 Roe­pie, dus 100 Roe­pie = f. 7,00.)
3.) Voor be­zoe­kers die via the-face.com op deze web­si­te ko­men: als de in­ter­ne links niet wer­ken (mo­bie­le te­le­foon) klikt u voor het ori­gi­ne­le adres van dit be­richt op: ira­da.com.
4.) * De na­men Ke­nau, Bul­le­bak (Bull) en Adel­heid zijn om pri­va­cy­re­de­nen ge­fin­geerd. Dit reis­ver­slag komt uit mijn dag­boek 1993 en is mijn in­ter­pre­ta­tie van de wer­ke­lijk­heid.

Menu – Index en het einde.

 
 

Vrijdag, 16 juli 1993.
Dag 6. Rawalpindi – Islamabad.
Midden in de nacht als ik net slaap, wordt ik ge­wekt door een hoop la­waai. Bull pro­beert de ra­men dicht te doen. Het stort­re­gent en het on­weert. De he­mel is con­stant verlicht. Er zijn nau­we­lijks blik­sem­schich­ten te zien, maar al­les is ver­licht. Als de trein stil­staat hoor je het con­stan­te ge­rom­mel van het on­weer. Het is niet erg luid. Ik blijf er lang naar kij­ken. Het is fas­ci­ne­rend. Het is tus­sen twee en drie uur. De trein stopt vaak, on­der an­de­re om te­gen­lig­gers langs te la­ten. (Gis­te­ren­avond zag ik dat het dak van een te­gen­lig­ger vol men­sen zat. Zou dat op on­ze trein ook het ge­val zijn en zou­den ze er nog zit­ten, in de re­gen?)
Voor het onweer had ik het smoor­heet en was ik nat van het zweet. Tij­dens het on­weer had ik het koud en er­na lauw.
Ik slaap wel, maar niet zoveel. Alles is klets­nat, ook mijn kle­ren, van het zweet.

Menu – Be­gin – Index en het einde.

Rawalpindi

Om 8.00 uur zijn we in Rawal­pin­di. An­der­half uur ver­tra­ging.
In de he­ren­wacht­ka­mer is was- en dou­che­ge­le­gen­heid. (In de da­mes­wacht­ka­mer niet.) We ma­ken al­le vier ge­bruik van deze dou­che. Voor het eerst poets ik tan­den met lo­kaal wa­ter. (We heb­ben geen mi­ne­raal­wa­ter meer.)

Menu – Be­gin – Index en het einde.

Islamabad

NN., haar man R. en zoon J. zijn vrien­den van Adel­heid. Zij wo­nen in Is­la­ma­bad en hen zoe­ken we op. We kun­nen er over­nach­ten en eten. Ik at al koek­jes op het sta­tion en krijg nu het eten niet op. We ver­tel­len wat en van circa 14.00 uur tot 17.00 uur lig­gen we in bed.
’s Avonds warm eten: spa­ghet­ti (met vlees), ik eet al­les op. [Ik ben ve­ge­ta­riër!]
Gezellig samen zit­ten.
Bed rond 23.00 uur.

Menu – Be­gin – Index en het einde.

Scheiding

Voor het avond­eten deel ik de an­de­ren mijn be­sluit om met hen niet ver­der te gaan dan Kashgar, mee. Ik geef de te zwa­re fy­sie­ke be­las­ting op als re­den. (Zie gisteren 15 juli.)

Menu – Be­gin – Index en het einde.

Meer infor­matie.

GM.: Google Maps. – Wi.: Wi­ki­pe­dia. – Web.: website. – F.: foto’s in Google Maps.
Pakistan:
GM., Wi., F.
:ﭘﺎﻛﺴﺘﺎﻥ
Rawalpindi:
GM., Wi., F.
:ﺭﺍﻭﻟﭙﻨﮉﻯ
Islamabad:
GM., Wi., F.
:ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺁﺑﺎﺩ

Menu – Be­gin – Einde.

Index

Index van ter­men:
Index van per­so­nen:
.
Index van lo­ca­ties:
.

Me­nu – Be­gin.
Pa­ki­stan-Chi­na: Chro­no­lo­gi­sche weer­ga­ve.

De au­teur de­zes kan niet ga­ran­de­ren dat al­le links naar ex­ter­ne web­si­tes (dus die van der­de par­tij­en) al­tijd zul­len blij­ven be­staan. Fo­to’s in Goog­le Maps, bij­voor­beeld, kun­nen ver­dwij­nen wan­neer de ei­ge­naar ze weg­haalt. Ook aan an­de­re links kan een ein­de ko­men, of kun­nen in on­ge­bruik ra­ken.
Wan­neer u een niet wer­ken­de link con­sta­teert kunt u dat mel­den in het re­ac­tie­veld. Bij voor­baat dank.