Pakistan, 21 juli 1993

Karakoram

De weg van Gil­git naar Sust. Het geo­gra­fisch noor­den ligt aan de on­der­rand van de fo­to en het geo­gra­fisch zui­den ligt aan de bo­ven­rand van de­ze fo­to uit Google Earth. Sust ligt 183 km ver­wij­derd Gil­git, over de Ka­ra­ko­ram High­way: KKH. Gil­git ligt (dus) aan de bo­ven­rand van de fo­to, bij­na in de rech­ter hoek en Sust ligt links beneden.

Ka­ra­ko­ram High­way

1993 – 2018: vijf­en­twin­tig jaar ge­le­den

Pa­ki­stan – Kash­mir – Chi­na

Dag­boek 1993

(Dag 7844) Ik ben met Ke­nau*, Bul­le­bak* (Bull) en Adel­heid* on­der­weg in Kash­mir, Pa­ki­stan. We wil­len naar Chi­na. – Af­ge­lo­pen an­der­hal­ve dag wa­ren we in Gil­git. Van­daag rei­zen we over de Ka­ra­ko­ram High­way naar Sust.
1.) Ik reis zon­der ca­me­ra, daar­om plaats ik bij al­le in­te­res­san­te plaat­sen een link naar de fo­to’s in Goog­le Maps.
2.) De munt­een­heid in Pa­ki­stan is de Roe­pie: (PKR.) (f. 1,00 (gul­den) = 14 Roe­pie, dus 100 Roe­pie = f. 7,00.)
3.) Voor be­zoe­kers die via
the-face.com op deze web­si­te ko­men: als de in­ter­ne links niet wer­ken (mo­bie­le te­le­foon) klikt u voor het ori­gi­ne­le adres van dit be­richt op: ira­da.com.
4.) * De na­men Ke­nau, Bul­le­bak (Bull) en Adel­heid zijn om pri­va­cy­re­de­nen ge­fin­geerd. Dit reis­ver­slag komt uit mijn dag­boek 1993 en is mijn in­ter­pre­ta­tie van de wer­ke­lijk­heid.

MenuIndex en het einde.


 
 

Woensdag, 21 juli 1993.
Dag 11. Gilgit-Sust.
Op circa 5.30 uur.
Circa 6.30 uur uit het ho­tel.
Ontbijt (warm) in een res­tau­rant in Gil­git.
De bus ver­trekt rond 8.00 uur en rijdt tot Sust, tot cir­ca 16.30 uur, on­ge­veer 195 ki­lo­me­ter. Een nog mooi­ere weg dan de weg van Skar­du naar Gil­git [zie eer­gis­te­ren] en min­stens zo in­druk­wek­kend.
Ik vertel wat met een jon­ge­tje uit Mis­gar en zijn va­der. Het jon­ge­tje zit in Gil­git op de al-Az­har-school.
In Sust wil Bull weer per­se op één ka­mer sla­pen en Ke­nau ook.

MenuBe­ginIndex en het einde.


Shaheen hotel

Bull en Kenau hebben ru­zie en vech­ten dat sa­men uit.
Adelheid en ik lo­pen sa­men over de ri­vier­bed­ding, van de Hun­za.
Ik weet niet goed hoe het komt, maar we ko­men van het goe­de Moun­tain Re­fu­ge ho­tel in het sme­ri­ge Sha­heen ho­tel, met ook geen ei­gen toi­let, maar wel met z’n vie­ren op een ka­mer. Dat ge­zeur al­tijd: met z’n vie­ren sa­men. Ik zal blij zijn als ik daar­van ver­lost ben.

MenuBe­ginIndex en het einde.


Mountain Refuge hotel

We eten in het Moun­tain Re­fu­ge ho­tel: soep, rijst met groen­te (di­ver­se) en pud­ding na en thee. Al­les lek­ker en niet duur (45 Roe­pie) en ve­ge­ta­risch.
In Sust valt om 18.30 uur het licht uit. Even het dorp in en in stik­don­ker te­rug­lo­pen.
Wat een ster­ren­he­mel!
Bed cir­ca 21.30 uur.

MenuBe­ginIndex en het einde.


Geld

Het constant pra­ten van de an­de­ren over geld (voor­na­me­lijk Bull) be­gint me be­hoor­lijk te ir­ri­te­ren.

MenuBe­ginIndex en het einde.


Meer infor­matie.

GM.: Google Maps. – Wi.: Wi­ki­pe­dia. – Web.: website. – F.: foto’s in Google Maps.
Pakistan:
GM., Wi., F.
:ﭘﺎﻛﺴﺘﺎﻥ
Kashmir:
GM., Wi., F.
:ﻛﺸﻤﻴﺮ
Gilgit:
GM., Wi., F.
:ﮔﻠﮕﺖ
Sust / Sost:
GM., Wi., F.
:ﺳﻮﺳﺖ
Karakoram High­way (de­tail):
GM., Wi., F.
:ﺷﺎﮨﺮﺍﻩ ﻗﺮﺍﻗﺮﻡ
Karakoram Highway:
: Stef Hof­fer.
De vi­deo The Ka­ra­ko­ram High­way – from Chi­na to Pa­ki­stan van Stef Hof­fer uit 2011 laat een goed beeld zien van delen van de Ka­ra­ko­ram High­way: KKH. Hij reist vanuit Kash­gar, Chi­na, naar Pa­ki­stan. Van­uit het noor­den naar het zui­den, wat ik ook ge­daan heb, nadat ik eerst tot het ein­de van de KKH in noor­de­lij­ke rich­ting was ge­reisd, naar Kash­gar.
De vi­deo laat vanaf 05.31 tot en met 06:42 een meer zien, het At­ta­bad La­ke, dat nog niet be­stond in 1993. Op 4 ja­nu­a­ri 2010 stort­te een berg in en ver­sper­de de bed­ding van de Hun­za-rivier, zo­da­nig dat de­ze ri­vier vijf maan­den ge­blok­keerd was en er een meer ont­stond van 21 ki­lo­me­ter lang en 100 me­ter diep. Ver­schil­len­de dor­pen, ook een deel van de Ka­ra­ko­ram High­way, ver­dwe­nen he­le­maal on­der wa­ter. Twin­tig men­sen ver­lo­ren het le­ven bij de­ze mas­sie­ve aard­ver­schui­ving.
Stef Hof­fer reist van­af 06.55 van­uit Ka­ri­ma­bad via Gil­git naar Skar­du. Ik heb die rit in om­ge­keer­de rich­ting ge­daan, van­uit Skar­du, via Gil­git, langs Ka­ri­ma­bad.
De mu­ziek waar­mee de­ze vi­deo mee ein­digt is: Bha­rat hum­ko jaan se pya­ra hai – ly­ric vi­deo (hin­di + eng­lish), ook op You­Tube te vin­den.
Wat de video laat zien is dat de KKH voor­al aan de Pa­ki­staan­se zij­de van de grens een wa­re uit­da­ging is, om­dat de­ze re­gio voort­du­rend ge­teis­terd wordt door aard­be­vin­gen en land­ver­schui­vin­gen die de weg steeds weer be­scha­di­gen, im­mers, de ber­gen van de Hi­ma­la­ya, Hin­du­kush en Ka­ra­ko­ram zijn nog steeds in be­we­ging en wor­den nog steeds ge­vormd, ver­vormd. Lees: … Sinds­dien blijft het In­dia­se con­ti­nent naar het noor­den klim­men met een lang­za­me­re snel­heid van cir­ca 5 cm/jaar. Het is daar­bij to­po­gra­fisch on­ge­veer 2400 km in Eur­azië bin­nen­ge­dron­gen, waar­bij het een ro­te­ren­de be­we­ging van 33° te­gen de klok in maakt.
Wikipedia: Geo­lo­gie van de Hi­ma­la­ya.

Misgar:
GM., Wi., F.
:ﻣﺴﮕﺮ

MenuBe­ginEinde.


Index

Index van ter­men:
Index van per­so­nen:
.
Index van lo­ca­ties:

Me­nuBe­gin.
Pa­ki­stan-Chi­na: Chro­no­lo­gi­sche weer­ga­ve.


De au­teur de­zes kan niet ga­ran­de­ren dat al­le links naar ex­ter­ne web­si­tes (dus die van der­de par­tij­en) al­tijd zul­len blij­ven be­staan. Fo­to’s in Goog­le Maps, bij­voor­beeld, kun­nen ver­dwij­nen wan­neer de ei­ge­naar ze weg­haalt. Ook aan an­de­re links kan een ein­de ko­men, of kun­nen in on­ge­bruik ra­ken.
Wan­neer u een niet wer­ken­de link con­sta­teert kunt u dat mel­den in het re­ac­tie­veld. Bij voor­baat dank.

Leiderdorp

Bloemen

Dit is de bloeiwijze van een wilde plant, langs het Peter van der Voortpad in Leiderdorp. Ik weet niet welke plant dit is. Wie het weet mag het zeggen.

Bloemen

Dit is de bloeiwijze van een wilde plant, langs het Peter van der Voortpad in Leiderdorp. Dezelfde plant als op de andere foto.

Pakistan, 20 juli 1993

Ka­ra­ko­ram High­way

1993 – 2018: vijf­en­twin­tig jaar ge­le­den

Pa­ki­stan – Kash­mir – Chi­na

Dag­boek 1993

(Dag 7843) Ik ben met Ke­nau*, Bul­le­bak* (Bull) en Adel­heid* on­der­weg in Pa­ki­stan. We wil­len naar Chi­na. – Gis­te­ren kwa­men we in Gil­git (Kash­mir) aan. Ke­nau wil­de di­rect ver­der rei­zen, maar ik wil­de dat niet, dus be­sloot ik de an­de­ren te ver­la­ten. – Wij over­nacht­ten in Gil­git in de Ma­rco Po­lo Huts.
1.) Ik reis zon­der ca­me­ra, daar­om plaats ik bij al­le in­te­res­san­te plaat­sen een link naar de fo­to’s in Goog­le Maps.
2.) De munt­een­heid in Pa­ki­stan is de Roe­pie: (PKR.) (f. 1,00 (gul­den) = 14 Roe­pie, dus 100 Roe­pie = f. 7,00.)
3.) Voor be­zoe­kers die via
the-face.com op deze web­si­te ko­men: als de in­ter­ne links niet wer­ken (mo­bie­le te­le­foon) klikt u voor het ori­gi­ne­le adres van dit be­richt op: ira­da.com.
4.) * De na­men Ke­nau, Bul­le­bak (Bull) en Adel­heid zijn om pri­va­cy­re­de­nen ge­fin­geerd. Dit reis­ver­slag komt uit mijn dag­boek 1993 en is mijn in­ter­pre­ta­tie van de wer­ke­lijk­heid.

MenuIndex en het einde.


 
 

Dinsdag, 20 juli 1993.
Dag 10. Gilgit.
’s Nachts slaap ik goed, maar word wel een paar keer wak­ker.
Wat moet ik doen? Ik denk er­over één of twee da­gen in Gil­git te blij­ven en dan naar Ka­ri­ma­bad en ver­vol­gens Sust te gaan. Dan naar Kash­gar. Ik zal pro­be­ren de vlucht naar huis [oor­spron­ke­lijk eind au­gus­tus] met en­ke­le we­ken te ver­vroe­gen, te­le­fo­nisch van­uit Is­lam­abad. Dan naar La­ho­re te gaan en als laat­ste stad Ka­ra­chi. Dit al­les als ik geen ge­schik­te reis­ge­no­te of reis­ge­noot vind.
Na de afrekening (finan­ci­eel) met de groep, heb ik 3.684 Roe­pies over.
De kos­ten zijn tot nu toe f. 27,63 per dag, in­clu­sief de vluch­ten Ka­ra­chi-Mul­tan en Ra­wal­pin­di-Skar­du en an­de­re reis­kos­ten.

MenuBe­ginIndex en het einde.


Samen verder

Ik voel me nu ver­la­ten en denk er­over om toch met hen mee te gaan naar Sust, maar ik zie dat ech­ter als een soort over­ga­ve en ik be­sluit voet bij stuk te hou­den.
Na veel vij­ven en zes­sen gaan we ein­de­lijk uit het ho­tel weg. Ik wil ge­woon een goed­koper of an­der hotel zoe­ken.
De groep no­digt me uit voor de rit naar Gil­git-cen­trum en het ont­bijt. Dat neem ik aan.
Een lek­ker ont­bijt: bo­nen en rijst en het sterkt me, want ik had hon­ger en in hon­ge­ri­ge toe­stand heb ik al­tijd een wan­ho­pig ge­voel. Na het eten kan ik de we­reld weer aan.
Zij drie­ën gaan de bus naar Sust boe­ken, maar kun­nen van­daag niet meer ver­trek­ken, pas mor­gen­och­tend om acht uur. Ik wil de bus voor Ka­ri­ma­bad boe­ken. Ke­nau vraagt me of ik toch niet mee wil naar Sust, om­dat zij en ik op één C-for­mu­lier staan en ik zon­der, mis­schien Pa­ki­stan niet uit kan. Zon­der na­den­ken zeg ik: “Ja!” en zo zal ik dus toch met hen naar Kash­gar rei­zen. (Ik voel me ei­gen­lijk ook op­ge­lucht, dat ik met hen tot Kash­gar reis.)

MenuBe­ginIndex en het einde.


Ander hotel?

We zoeken een hotel en zon­der schaamte be­slui­ten Ke­nau en Bull weer te­rug te gaan naar de Mar­co Po­lo Huts, waar ze gis­te­ren stam­pij over de ser­vi­ce maak­ten. Nu krij­gen we zelfs een be­te­re ka­mer aan­ge­bo­den!

MenuBe­ginIndex en het einde.


Gilgit lokaal

Buiten, in de tuin, pro­beer ik wat te te­ke­nen, maar het wordt niet veel bij­zon­ders.
Ik lig daar­na in bed en lees: Wuthe­ring Heights van Emi­ly Bron­të*(1).
Daarna gaan we de stad in. We wan­de­len over de hang­brug van Gil­git*(2).
Bull gaat naar de kap­per en laat zich knip­pen en sche­ren voor res­pec­tie­ve­lijk vijf en tien Roe­pies. [Sche­ren met een klap-scheer­mes / open scheermes. Dat weet ik nog, maar het staat niet in mijn dag­boek.]
We eten lek­ke­re zoe­te koek­jes en drin­ken thee.

MenuBe­ginIndex en het einde.


Houden van

We eten een Paki­staans lo­kaal res­tau­rant en gaan terug naar het hotel.
In de rik­sja heb­ben we het over hou­den van. (Waar­om weet ik niet meer.) Bull vraagt op ge­ge­ven mo­ment: “En wie houdt er van mij.” Het is even stil en dan zeg­gen Ke­nau en Adel­heid bij­na ge­lijk­tij­dig: “Nie­mand.”
Zijn blik ver­hardt. Hij is van de kaart en zwijgt een zeer lan­ge tijd.
Bed circa 21.00 uur.

MenuBe­ginIndex en het einde.


Noten

*(1)
Emily Brontë (1818-1848) was een En­gel­se schrijf­ster die leef­de in de eer­ste helft van de ne­gen­tien­de eeuw. Zij schreef de we­reld­be­roemd ge­wor­den ro­man Wu­the­ring Heights, in het Ne­der­lands ver­taald als ‘Woes­te Hoog­ten’.
Wikipedia: Emily Bron­të.

Te­rug.

*(2)
De Hang­brug van Gil­git / the Gil­git Sus­pen­sion Bridge over de ri­vier de Gil­git, hier te zien in Google Maps: Gil­git Sus­pen­sion Bridge. Vrij­wel ze­ker is dit de brug die wij in 1993 be­zoch­ten. Hier een fo­to van Gil­git ri­vier, met de mach­ti­ge ber­gen van de Ka­ra­ko­ram op ach­ter­grond en een hal­ve be­ton­nen brug op de voor­grond: Gilgit River.

Te­rug.

MenuBe­ginIndex en het einde.


Meer infor­matie.

GM.: Google Maps. – Wi.: Wi­ki­pe­dia. – Web.: website. – F.: foto’s in Google Maps.
Pakistan:
GM., Wi., F.
:ﭘﺎﻛﺴﺘﺎﻥ
Kashmir:
GM., Wi., F.
:ﻛﺸﻤﻴﺮ
Gilgit:
GM., Wi., F.
:ﮔﻠﮕﺖ

MenuBe­ginEinde.


Index

Index van ter­men:
Index van per­so­nen:
.
Index van lo­ca­ties:
.

Me­nuBe­gin.
Pa­ki­stan-Chi­na: Chro­no­lo­gi­sche weer­ga­ve.


De au­teur de­zes kan niet ga­ran­de­ren dat al­le links naar ex­ter­ne web­si­tes (dus die van der­de par­tij­en) al­tijd zul­len blij­ven be­staan. Fo­to’s in Goog­le Maps, bij­voor­beeld, kun­nen ver­dwij­nen wan­neer de ei­ge­naar ze weg­haalt. Ook aan an­de­re links kan een ein­de ko­men, of kun­nen in on­ge­bruik ra­ken.
Wan­neer u een niet wer­ken­de link con­sta­teert kunt u dat mel­den in het re­ac­tie­veld. Bij voor­baat dank.

Pakistan, 19 juli 1993

Indusdal

Dit is een fo­to (screen­shots) uit Goo­gle Earth met de weg in rood weer­ge­ge­ven van on­ze au­to­rit van Skar­du naar Gil­git. Het noor­den ligt on­ge­veer daar, waar­heen de pijl in de rech­ter­bo­ven­hoek wijst.
Skar­du ligt vlak­bij de bo­ven­rand van de fo­to, links naast het mid­den en Gil­git ligt be­ne­den. De to­tale rit is in Google Earth cir­ca 200 km lang, maar in mijn dag­boek staat dat we 170 ki­lo­me­ter re­den.
De weg van Skar­du naar Gil­git ligt in het dal van de In­dus-ri­vier, soms vlak naast het wa­ter.
Ik heb in de fo­to de na­men aan­ge­ge­ven van twee dor­pen: Sas­si en Chhamu­garh, waar­van in de sec­tie Meer in­for­ma­tie een link staat naar de be­tref­fen­de pa­gi­na’s van Goo­gle Maps.

Ka­ra­ko­ram High­way

1993 – 2018: vijf­en­twin­tig jaar ge­le­den

Pa­ki­stan – Kash­mir – Chi­na

Dag­boek 1993

(Dag 7842) Ik ben met Ke­nau*, Bul­le­bak* (Bull) en Adel­heid* on­der­weg in Pa­ki­stan. We wil­len naar Chi­na. – We ver­trek­ken van de lucht­ha­ven in Is­lam­abad en vlie­gen naar Skar­du. Van­daar gaan met een Ford Tran­sit naar Gil­git langs de In­dus, in Kash­mir, door het over­wel­di­gend mooie Ka­ra­ko­ram-ge­berg­te.
Hier­be­ne­den, bij ‘Meer in­for­ma­tie’ heb ik de plaat­sen
Sas­si en Chha­mu­garh toe­ge­voegd. Wij be­zoch­ten die plaat­sen niet, maar re­den er wel (vlak) langs. De fo­to’s in Goo­gle Maps ge­ven een aar­dig beeld van het land­schap, met soms ook de men­sen die er wo­nen.
1.) Ik reis zon­der ca­me­ra, daar­om plaats ik bij al­le in­te­res­san­te plaat­sen een link naar de fo­to’s in Goog­le Maps.
2.) De munt­een­heid in Pa­ki­stan is de Roe­pie: (PKR.) (f. 1,00 (gul­den) = 14 Roe­pie, dus 100 Roe­pie = f. 7,00.)
3.) Voor be­zoe­kers die via
the-face.com op deze web­si­te ko­men: als de in­ter­ne links niet wer­ken (mo­bie­le te­le­foon) klikt u voor het ori­gi­ne­le adres van dit be­richt op: ira­da.com.
4.) * De na­men Ke­nau, Bul­le­bak (Bull) en Adel­heid zijn om pri­va­cy­re­de­nen ge­fin­geerd. Dit reis­ver­slag komt uit mijn dag­boek 1993 en is mijn in­ter­pre­ta­tie van de wer­ke­lijk­heid.

MenuBe­ginIndexEinde.
RouteHoog­te­pro­fiel.


 
 

Maandag, 19 juli 1993.
Dag 9. Islam­abadSkar­duGil­git.
Ik lees in Emily Brontë’s Wu­the­ring Heights en pro­beer een tijd­je te sla­pen in de be­nauw­de en broei­e­rig he­te hal [van de Lucht­ha­ven Is­lam­abad] waar een paar ban­ken staan. Dat lukt niet best.

MenuBe­ginIndexEinde.
RouteHoog­te­pro­fiel.


Skar­du

Om 04.30 uur chec­ken we in voor on­ze vlucht naar Skar­du. Het vlieg­tuig ver­trekt om 5.45 uur.
De vlucht naar Skar­du zal drie kwar­tier du­ren.
He­laas is het erg be­wolkt en zien we niet veel van het prach­ti­ge berg­land­schap. De wer­ke­lij­ke af­stand tus­sen Is­lam­abad en Skar­du wordt in een half uur over­brugd. Het toes­tel (een Boeing 737) heeft daar­na een kwar­tier no­dig om spi­raals­ge­wijs in de bre­de In­dus­val­lei te da­len. Het is een mooi ge­zicht steeds weer over de bij­na dro­ge, heel bre­de, bed­ding rond te vlieg­en.
Te­gen 6.30 zijn we op Skar­du lucht­ha­ven. Met een rik­sja gaan we naar Skar­du zelf en ont­bij­ten daar.

MenuBe­ginIndexEinde.
RouteHoog­te­pro­fiel.


Checkposten

Met de bus (een Ford Tan­sit), waar­in veer­tien per­so­nen zit­ten, gaan we naar Gil­git. We zit­ten met z’n vie­ren op de ach­ter­bank. Er is wei­nig plaats. Bull wordt al snel ziek en blijft dat de he­le reis. On­der­weg moet hij zelfs over­ge­ven. Ke­nau ver­zorgt hem als een moe­der. We rij­den van 10.00 uur tot circa 17.15 uur met slechts twee keer een pau­ze van een half uur. De af­stand Skar­du-Gil­git is cir­ca 170 km, dus de reis­duur zegt wel iets over de con­di­tie van de weg.
On­der­weg moe­ten wij (vier bui­ten­lan­ders) on­ze ge­ge­vens een keer of ze­ven in een boek no­te­ren. Niet ie­de­re po­li­tie­post wil de­zelf­de ge­ge­vens heb­ben. De check­pos­ten zijn voor­na­me­lijk bij brug­gen. (De eer­ste rust is na twee uur. De twee­de rust is cir­ca drie­ën­half uur na de eer­ste pau­ze.)
We heb­ben (na­tuur­lijk) geen eten bij ons. Maar we krij­gen wat van ie­mand. Die per­soon viel bij­na in het wa­ter, toen hij uit­gleed over een steen, toen we moes­ten uit­stap­pen voor een weg­blok­ka­de. Hij ver­wond­de daar­bij een vin­ger. Ik pro­beer­de hem te hel­pen bij het op­staan en ik gaf hem een pleis­ter.

MenuBe­ginIndexEinde.
RouteHoog­te­pro­fiel.


Langs de In­dus

De weg is smal, soms niet bre­der dan de au­to. Af en toe heb­ben we een te­gen­lig­ger. Dat is soms ex­tra span­nend. Diep in het ra­vijn be­ne­den ons kolkt de In­dus*(1).
Het land­schap is on­be­schrijf­lijk mooi: ho­ge, heel ho­ge bergen, (rech­te) wan­den van rot­sen, mod­der, puin, zand, gra­niet, gra­niet met wit­te ban­den er door­heen, of ge­kleur­de ban­den. Rots­blok­ken op de weg, wa­ter, kui­len. Groe­ne, in­tens groe­ne oa­sen op berg­hel­lin­gen of klei­ne pla­teau’s in een ver­der dor land­schap*(2). Sneeuw­top­pen, al­les in­druk­wek­kend mooi, maar bij­na geen mens te zien. Slechts hier en daar een huis­je van boe­ren, die een beet­je graan ver­bou­wen of bo­men met abri­ko­zen heb­ben.
Wie werkt? Na­tuur­lijk de vrou­wen.

MenuBe­ginIndexEinde.
RouteHoog­te­pro­fiel.


Gilgit

Het eerste ho­tel in Gil­git heeft geen ka­mer met dou­che en toi­let, wat no­dig is voor Bull, die ziek is. (Ook als hij niet ziek is, wil hij niet an­ders sla­pen dan op ka­mers met toi­let en dou­che.) Door een Jeep van dit ho­tel wor­den we naar het ho­tel Mar­co Po­lo Huts ge­bracht. (Ke­nau en ook Adel­heid) stel­len zich op als kei­har­de on­der­han­de­laars en krij­gen een twee­per­soons­ka­mer met dou­che en toi­let (en kak­ker­lak­ken en an­der (on-?) ge­dier­te) waar twee bed­den wor­den bij­ge­zet voor to­taal 100 roepie. [f. 7,00]
Met dezelfde Jeep te­rug naar het eer­ste ho­tel (het Ma­di­na Ho­tel), waar Bull bij de ba­ga­ge was ach­ter­ge­ble­ven en weer brengt ons die Jeep naar de Mar­co Po­lo Huts, cir­ca drie ki­lo­me­ter bui­ten Gil­git.

MenuBe­ginIndexEinde.
RouteHoog­te­pro­fiel.


Scheiding?

Kenau wil, af­han­ke­lijk van Bull’s ge­zond­heids­toe­stand, mor­gen al­weer ver­der rei­zen. Dat wil ik niet. Ik wil nog één of twee nach­ten in Gil­git blij­ven, dus be­reid ik me voor op een ver­vroeg­de schei­ding van hen.
Dat is vroe­ger dan ik­zelf ver­wacht had, niet in Kash­gar, maar hier al in Gil­git, dat on­ze we­gen zul­len schei­den.

MenuBe­ginIndexEinde.
RouteHoog­te­pro­fiel.


Maaltijd

We bestellen bij de jon­ge ma­na­ger een Chi­ne­se maal­tijd en krij­gen die prut pas twee uur la­ter (en na kla­gen over waar het eten blijft) voor­ge­zet. Vol­gens ons deugt er niet veel van. (In het vlees zit nog bloed.) Ke­nau gaat er­over kla­gen, maar moet toch het vol­le­di­ge be­drag be­ta­len. Ken­ne­lijk hoort het eten zo ge­kookt te wor­den.

MenuBe­ginIndexEinde.
RouteHoog­te­pro­fiel.


Eenzaam

Om circa 23.00 uur naar bed. Ik denk na over het ver­volg. Al­leen rei­zen, dat ik na ver­le­den jaar in Tur­kije en Sy­rië*(3), niet meer wil­de, moet ik nu na één week Pa­ki­stan weer doen. Ik voel me niet pret­tig. Ik voel me zelfs een­zaam.

MenuBe­ginIndexEinde.
RouteHoog­te­pro­fiel.


Noten

*(1)
De kolkende rivier de In­dus waar­langs we het groot­ste deel van on­ze reis tus­sen Skar­du en Gil­git re­den.
Wikipedia: In­dus (Engels).

Te­rug.

*(2)
Een video op YouTube van een au­to­rit van­uit Gil­git naar Skar­du (maar een kort stuk­je). (Wij (in 1993) re­den van Skar­du naar Gil­git.) De­ze vi­deo (duur: 4:47) toont een over­wel­di­gend mooi, maar ook ruw land­schap en laat de toe­stand van de weg zien z­oals wij die vijf­en­twin­tig jaar ge­le­den ook za­gen. Dat is niet ver­won­der­lijk. Het is een aard­be­vings­ge­voe­lig ge­bied. De bot­sing van het In­disch sub­con­ti­nent op de Eur­azi­a­ti­sche land­mas­sa, die cir­ca tien mil­joen jaar ge­le­den be­gon, is nog niet vol­tooid. In­dia schuift elk jaar cir­ca 5,4 cm. noord­waarts. De bot­sing gaat als­maar door, maar er is ook ero­sie, door wind, wa­ter en door die­zelf­de bot­sing: aard­be­vin­gen. Rot­sen wor­den voort­du­rend ver­plaatst en we­gen wor­den als­maar be­scha­digd door neer­stor­tend puin of bij land­ver­schui­vin­gen.
YouTube: Gilgit to Skar­du.

Te­rug.

*(3)
Verleden jaar reis­de ik al­leen door Hon­ga­rije, Tur­kije en Sy­rië.

Te­rug.

MenuBe­ginIndexEinde.
RouteHoog­te­pro­fiel.


Meer infor­matie.

GM.: Google Maps. – Wi.: Wi­ki­pe­dia. – Web.: website. – F.: foto’s in Google Maps.
Pa­ki­stan:
GM., Wi., F.
:ﭘﺎﻛﺴﺘﺎﻥ
Ra­wal­pin­di:
GM., Wi., F.
:ﺭﺍﻭﻟﭙﻨﮉﻯ
Kashmir:
GM., Wi., F.
:ﻛﺸﻤﻴﺮ
Skar­du:
GM., Wi., F.
:ﺳﻜﺮﺩﻭ
Sassi:
GM., Wi., F.
:ﺳﺴﻰ
Chhamugarh:
GM., Wi., F.
:ﭼﮩﻤﻮﮔﺮ
Gilgit:
GM., Wi., F.
:ﮔﻠﮕﺖ

MenuBe­ginIndexEinde.
RouteHoog­te­pro­fiel.


Index

Index van ter­men:
Index van per­so­nen:
.
Index van lo­ca­ties:

MenuBe­ginIndexEinde.
RouteHoog­te­pro­fiel.


Het hoogte­pro­fiel van de weg tus­sen Skar­du en Gil­git, vol­gens Goo­gle Earth

Hoogteprofiel

Dit is het hoog­te­ver­loop van de weg van Skar­du naar Gil­git.
De weg be­gint links bij een hoog­te van 2.261 meter in Skar­du en na cir­ca 70 ki­lo­me­ter be­reikt hij zijn ma­xi­ma­le hoog­te van 2.200 me­ter.
De af­stan­den die ik op de route in Goo­gle Earth heb aan­ge­ge­ven ver­schil­len cir­ca vijf ki­lo­me­ter met de af­stan­den in het hoog­te­pro­fiel van de­ze rou­te in Goo­gle Earth.
Na on­ge­veer 160 ki­lo­me­ter is hij ge­daald tot on­ge­veer 1.290 me­ter. In Gil­git is de hoog­te rond de 1.450 me­ter. Bij 137 km

MenuBe­ginIndex.
Route (top­fo­to)Rou­te (de­tails).
Hoog­te­pro­fiel.
Pa­ki­stan-Chi­na: Chro­no­lo­gi­sche weer­ga­ve.


De au­teur de­zes kan niet ga­ran­de­ren dat al­le links naar ex­ter­ne web­si­tes (dus die van der­de par­tij­en) al­tijd zul­len blij­ven be­staan. Fo­to’s in Goog­le Maps, bij­voor­beeld, kun­nen ver­dwij­nen wan­neer de ei­ge­naar ze weg­haalt. Ook aan an­de­re links kan een ein­de ko­men, of kun­nen in on­ge­bruik ra­ken.
Wan­neer u een niet wer­ken­de link con­sta­teert kunt u dat mel­den in het re­ac­tie­veld. Bij voor­baat dank.

Pakistan, 18 juli 1993

Ka­ra­ko­ram High­way

1993 – 2018: vijf­en­twin­tig jaar ge­le­den

Pa­ki­stan – Kash­mir – Chi­na

Dag­boek 1993

(Dag 7841) Ik ben met Ke­nau*, Bul­le­bak* (Bull) en Adel­heid* on­der­weg in Pa­ki­stan. We wil­len naar Chi­na. – Eer­gis­te­ren kwa­men we aan in Is­lam­abad. Daar ver­blij­ven we bij vrien­den van Adel­heid: NN. en R. Van­daag ver­la­ten wij hen.
1.) Ik reis zon­der ca­me­ra, daar­om plaats ik bij al­le in­te­res­san­te plaat­sen een link naar de fo­to’s in Goog­le Maps.
2.) De munt­een­heid in Pa­ki­stan is de Roe­pie: (PKR.) (f. 1,00 (gul­den) = 14 Roe­pie, dus 100 Roe­pie = f. 7,00.)
3.) Voor be­zoe­kers die via
the-face.com op deze web­si­te ko­men: als de in­ter­ne links niet wer­ken (mo­bie­le te­le­foon) klikt u voor het ori­gi­ne­le adres van dit be­richt op: ira­da.com.
4.) * De na­men Ke­nau, Bul­le­bak (Bull) en Adel­heid zijn om pri­va­cy­re­de­nen ge­fin­geerd. Dit reis­ver­slag komt uit mijn dag­boek 1993 en is mijn in­ter­pre­ta­tie van de wer­ke­lijk­heid.

MenuIndex en het einde.

Zondag, 18 juli 1993.
Dag 8. Rawalpindi – Islamabad.
Opstaan tegen 8.45 uur.
Circa 10.10 uur weg.
Naar het PIA-kantoor [Pa­ki­stan In­ter­na­tio­nal Air­ways] in Ra­wal­pin­di. We eten in een res­tau­rant­je, ver­schil­len­de soor­ten groen­te. (Met de han­den eten. [Zo­als dat in de mees­te is­la­mi­ti­sche lan­den ge­brui­ke­lijk is.])
Ke­nau weet het zo te re­ge­len dat we mor­gen­och­tend naar Skar­du kun­nen vlie­gen.
Uit iro­nie voor hun ‘no-bud­get‘-ma­nie, stel ik voor om van­nacht op de lucht­ha­ven te sla­pen, in plaats van naar een ho­tel te gaan. Ge­heel te­gen mijn ver­wach­ting in, neemt Bull dit se­ri­eus en hoef ik het plan al­leen maar bij Ke­nau en Adel­heid te ver­de­di­gen. Al­dus ge­schiedt. We blijven lang in het PIA-kan­toor (air­con­di­tio­ner) en lig­gen daar­na in een park. Ik ga een uur­tje al­leen op stap en koop bij de boek­han­del Feroz­sons voor vijf­tig roe­pies “Wu­the­ring Heights” van Emi­ly Bron­të*(1).
In dat park blij­ven we nog even lig­gen en eten wat on­dui­de­lijks. In de klei­ne open­ba­re stads­bi­blio­theek ga ik naar het toi­let en kijk er even rond. Ze heb­ben er on­der an­de­re een boek met de toe­spra­ken van de Noord-Ko­re­aan­se pre­si­dent Kim Il-Sung*(2).
Taxi naar de lucht­ha­ven en rond han­gen in het res­tau­rant, pro­be­ren te sla­pen, lukt niet.
Ik schrijf een deel van het al­ge­me­ne reis­ver­slag, waar­in ook Ke­nau en Adel­heid stuk­jes schrij­ven. Bull vindt dat al­le­maal non­sens.

MenuBe­ginIndex en het einde.


Noten

*(1)
Emily Brontë (1818-1848) was een Engelse schrijf­ster die leef­de in de eer­ste helft van de ne­gen­tien­de eeuw. Zij schreef de we­reld­be­roemd ge­wor­den ro­man Wu­the­ring Heights, in het Ne­der­lands ver­taald als ‘Woes­te Hoog­ten’.
Wikipedia: Emily Bron­të.

Te­rug.

*(2)
Kim Il-Sung (1912-1994) was in 1993 nog steeds de lei­der / dic­ta­tor van Noord-Ko­rea.
Wikipedia: Kim Il-Sung.

Te­rug.

MenuBe­ginIndex en het einde.


Meer infor­matie.

GM.: Google Maps. – Wi.: Wi­ki­pe­dia. – Web.: website. – F.: foto’s in Google Maps.
Pakistan:
GM., Wi., F.
:ﭘﺎﻛﺴﺘﺎﻥ
Rawalpindi:
GM., Wi., F.
:ﺭﺍﻭﻟﭙﻨﮉﻯ
Islamabad:
GM., Wi., F.
:ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺁﺑﺎﺩ

Index

Index van ter­men:
Index van per­so­nen:
.
Index van lo­ca­ties:
.

Me­nuBe­gin.
Pa­ki­stan-Chi­na: Chro­no­lo­gi­sche weer­ga­ve.


De au­teur de­zes kan niet ga­ran­de­ren dat al­le links naar ex­ter­ne web­si­tes (dus die van der­de par­tij­en) al­tijd zul­len blij­ven be­staan. Fo­to’s in Goog­le Maps, bij­voor­beeld, kun­nen ver­dwij­nen wan­neer de ei­ge­naar ze weg­haalt. Ook aan an­de­re links kan een ein­de ko­men, of kun­nen in on­ge­bruik ra­ken.
Wan­neer u een niet wer­ken­de link con­sta­teert kunt u dat mel­den in het re­ac­tie­veld. Bij voor­baat dank.

Pakistan, 17 juli 1993

Ka­ra­ko­ram High­way

1993 – 2018: vijf­en­twin­tig jaar ge­le­den

Pa­ki­stan – Kash­mir – Chi­na

Dag­boek 1993

(Dag 7840) Ik ben met Ke­nau*, Bul­le­bak* (Bull) en Adel­heid* on­der­weg in Pa­ki­stan. We wil­len naar Chi­na. – Gis­te­ren kwa­men we aan in Is­lam­abad. Daar ver­blij­ven we bij vrien­den van Adel­heid: NN. en R.
1.) Ik reis zon­der ca­me­ra, daar­om plaats ik bij al­le in­te­res­san­te plaat­sen een link naar de fo­to’s in Goog­le Maps.
2.) De munt­een­heid in Pa­ki­stan is de Roe­pie: (PKR.) (f. 1,00 (gul­den) = 14 Roe­pie, dus 100 Roe­pie = f. 7,00.)
3.) Voor be­zoe­kers die via
the-face.com op deze web­si­te ko­men: als de in­ter­ne links niet wer­ken (mo­bie­le te­le­foon) klikt u voor het ori­gi­ne­le adres van dit be­richt op: ira­da.com.
4.) * De na­men Ke­nau, Bul­le­bak (Bull) en Adel­heid zijn om pri­va­cy­re­de­nen ge­fin­geerd. Dit reis­ver­slag komt uit mijn dag­boek 1993 en is mijn in­ter­pre­ta­tie van de wer­ke­lijk­heid.

MenuIndex en het einde.

Zaterdag, 17 juli 1993.
Dag 7. Islamabad – Rawalpindi.
Hoewel we een dag in Islamabad blij­ven is dit geen rust­dag. De­ze dag staat in het te­ken van het re­ge­len van de ver­de­re reis naar het noor­den. Er is spra­ke van een road-block op de Ka­ra­ko­ram High­way (KKH) en nu wil­len we (dat wil zeg­gen: Ke­nau) een vlucht naar Skar­du boe­ken om van­daar­uit per bus naar Gil­git te rei­zen. Om een of an­de­re re­den (waar­schijn­lijk bud­get­tai­re) lo­pen we door half Is­la­ma­bad, in plaats van een ta­xi te ne­men, op zoek naar het kan­toor van de PIA. [Pa­ki­stan In­ter­na­tio­nal Air-li­nes.]
Eerder nam ik f. 400,00 Travel­ler­che­ques aan geld op. Hier­voor kreeg ik 5.691 roe­pies.)
Op het PIA-kantoor blijkt dat we in Pin­di [Ra­wal­pin­di] moe­ten zijn. We gaan naar het toe­ris­ten­bu­reau in Is­lam­abad (PTX) en daar­na naar Pin­di. Ke­nau re­gelt al­les. We zul­len de 23e en / of 24e naar Skar­du vlie­gen. In de tus­sen­tijd kun­nen we Pe­sha­war ‘doen’.
In Pindi ‘doen’ we de ba­zaar.
Bij NN. en R. om circa 16.30 uur. We eten piz­za (met vlees): lek­ker.
Beneden vertellen, circa een hal­ve li­ter Deens bier en rond 23.00 naar bed.
Weer: ’s ochtends een stevige re­gen­bui. Het is in Is­lam­abad en Pin­di warm, maar niet zo warm als in Mul­tan

MenuBe­ginIndex en het einde.


Meer infor­matie.

GM.: Google Maps. – Wi.: Wi­ki­pe­dia. – Web.: website. – F.: foto’s in Google Maps.
Pakistan:
GM., Wi., F.
:ﭘﺎﻛﺴﺘﺎﻥ
Rawalpindi:
GM., Wi., F.
:ﺭﺍﻭﻟﭙﻨﮉﻯ
Islamabad:
GM., Wi., F.
:ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺁﺑﺎﺩ

MenuBe­ginEinde.


Index

Index van ter­men:
Index van per­so­nen:
.
Index van lo­ca­ties:
.

Me­nuBe­gin.
Pa­ki­stan-Chi­na: Chro­no­lo­gi­sche weer­ga­ve.


De au­teur de­zes kan niet ga­ran­de­ren dat al­le links naar ex­ter­ne web­si­tes (dus die van der­de par­tij­en) al­tijd zul­len blij­ven be­staan. Fo­to’s in Goog­le Maps, bij­voor­beeld, kun­nen ver­dwij­nen wan­neer de ei­ge­naar ze weg­haalt. Ook aan an­de­re links kan een ein­de ko­men, of kun­nen in on­ge­bruik ra­ken.
Wan­neer u een niet wer­ken­de link con­sta­teert kunt u dat mel­den in het re­ac­tie­veld. Bij voor­baat dank.