3 oktober 1978

Dagboek 1978

(Dag 2439) Mijn vriend HL. en ik zijn op / met va­kan­tie in Span­je. Dit is de 12e va­kan­tie­dag. We heb­ben een Ford Tran­sit­bus in­ge­richt als cam­per en kam­pe­ren op Cam­ping Mo­tel Sier­ra Ne­va­da in Gra­na­da in Zuid-Span­je (An­da­lu­sië). – De munt­een­heid in Span­je is de Pe­se­ta. De koers is: 100 Pe­se­tas = f. 3,00.

MenuIndex en het einde.

Dinsdag, 3 oktober 1978.
Granada.
Rond 5.00 uur: HL. en ik wor­den ’s nachts wak­ker van de hoofd­pijn van het ijs­kast­gas, dat waar­schijn­lijk als ge­volg van een ver­keerd uit­laat­sys­teem te­rug­slaat. We ne­men as­pro en draai­en het gas uit. In het ver­volg zul­len we dat al­tijd doen. Dus ’s nachts geen ijs­kast meer aan. Ik ga in de­ze ijs­kou­de nacht naar bui­ten en maak dia’s van de prach­ti­ge ster­ren­he­mel. Waar­schijn­lijk heb ik de pla­neet Ju­pi­ter ge­fo­to­gra­feerd.
Een hond stoort zich aan mijn nach­te­lijke ope­ra­ties.
Slapen te­gen 5.45 uur.
Op, na deze bij­zon­der kou­de nacht, te­gen 10.30 uur.
Eten. Afwas­sen. Op­rui­men.
Rond 12.30 op weg naar de stad. We ne­men een taxi naar de Al­ham­bra*, in­clu­sief 25 Pe­se­tas fooi, 125 Pe­se­tas.
We bezoeken het Al­hambra van 13.00 tot 17.30 uur. Ook de Generalife.
(De ‘buurtjes’ (uit Oss) zo­als ze zich­zelf in het af­scheids­brief­je noem­den, zijn van­mor­gen vroeg ver­trok­ken naar Es­te­po­na, rich­ting Gi­bral­tar. Ze wens­ten ons veel ple­zier.)
HL. filmt veel en ik maak dia’s. We doen nog in­ko­pen in Gra­na­da en zijn met een taxi rond 19.00 uur op de cam­ping. In­clu­sief fooi van 30 Pe­se­tas, kost­te de taxi­rit 100 Pe­se­tas.
Fotoapparatuur op­rui­men.
Kaarten naar de familie H. in Maas­tricht en de fa­mi­lie V. in Val­ken­burg.
Eten koken.
Scrabble.
Eten.
Scrabble afmaken.
Afwassen.
Naar huis bellen. Door de stad wan­de­len. Gin / tonic.
Taxi 100 Pesetas, inclusief 30 Pe­se­tas fooi.
Kantine tot 00.30 uur.
Scrabble tot 01.45 en tosti’s eten.
We hebben van het Al­ham­bra ge­no­ten en nog meer van de Ge­ne­ra­li­fe (Djen­nat al-Arif)
Weer: in de zon lek­ker, maar er is wei­nig zon. In de scha­duw fris. ’s Middags steeds fris­ser en meer be­wol­king.
Uitgaven tot 19.00 uur: 1076 Pe­se­tas voor de he­le dag, aan taxi, in­ko­pen, en­tree etc.
Uitgaven op 3-10-1978

*
(Wi). = Wikipedia.
Het Alhambra (Wi.) (Ara­bisch: Qasr al-Ham­ra’ :ﻗﺼﺮ ﺍﻟﺣﻣﺮﺍﺀ :het Ro­de Pa­leis) is een mid­del­eeuws pa­leis en fort van de Moor­se heer­sers van het ko­nink­rijk Gra­na­da in An­da­lu­sië (Zuid-Span­je). Het be­vindt zich op een heu­vel­ach­tig pla­teau aan de zuid­oos­te­lij­ke grens van de stad Gra­na­da.
Het Generalife (Wi.) (Ara­bisch: Djan­nat al-‘Arief :ﺟﻨﺔ ﺍﻟﻌﺮﻳﻒ :de Tuin van de ar­chi­tect.) Het zo­mer­pa­leis en land­huis van de Nas­ri­dische sul­tans van Gra­na­da.

Te­rug.

Meer informatie.

GM.: Google Maps. – Wi.: Wi­ki­pe­dia. – Web.: ove­rige bron­nen.
Span­je:
GM., Wi.
An­da­lu­sië:
Gra­na­da:

Cam­ping Sier­ra Ne­va­da:
GM., Wi.

Index

Index van ter­men:
Index van per­so­nen:
HL.
Index van lo­ca­ties:
.

Me­nuBe­ginHoofd­in­dex Over­zicht 1972-1990.

30 augustus 1983

Dagboek 1983

(Dag 4231) Mijn vriend HL. en ik zijn in Por­tu­gal met va­kan­tie. – Dit is on­ze 13e va­kan­tie­dag.- We heb­ben een Dai­hat­su Mi­ni­­bus 850 als cam­per­tje in­ge­richt, waar­in we dus kun­nen over­nach­ten, maar soms sla­pen we in een tent. – Van­daag rij­den we weer naar Span­je. – Gis­te­ren­avond had­den we goed con­tact met een aan­tal Por­tu­ge­zen. We ne­men nu af­scheid van hen. – De mun­teen­heid in Por­tu­gal is de Es­cu­do ($): $. 100 = 2,50 gul­den. – De mun­teen­heid in Span­je is de Pe­se­ta. 100 Pe­se­ta = 2,00 gul­den.

MenuIndex en het einde.

Dinsdag, 30 augustus 1983.
Quarteira (Portugal) – Cordoba. (Spanje.)
Op 9.20 uur.
Op de camping signaleert HL. een knaap met enor­me te­pels. Ik zie hem. Ik weet niet of ik dat mooi vind.
Eten. Afwassen.
Opruimen.
De tent inpakken.
De jongen met de indrukwek­ken­de, doch vrien­de­lij­ke, ogen (fa­mi­lie van de aan­dacht­trek­ken­de, bei­de ge­brek­kig En­gels spre­ken­de kna­pen) geeft een hand ten af­scheid en we wen­sen el­kaar een pret­ti­ge va­kan­tie. (De op­schep­per, schreeuw­de zelfs En­gels. De Duits spre­ken­de (niet meer gezien) sprak zeer goed Duits, be­ter dan ik.)
De camping kostte $ 536 (f. 13,40) Een re­de­lij­ke cam­ping.
Bij tellerstand 7.667 km begint HL. te rijden.
Nog een beetje in­ko­pen, maar krui­den voor ML. zijn niet te krij­gen.
Onderweg naar Vila Real de Santo An­tó­nio di­ver­se on­ge­luk­ken met am­bu­lan­ce-waar­di­ge patiënten. (Twee keer.)
Om 12.45 in Vila Real. De to­ta­le kos­ten van de over­steek met de veer­boot naar Aya­mon­te (Span­je) zijn $ 187,50 (f. 4,69)
De overvaart duurt van 13.20 tot 13.35 uur. De douane vraagt al­leen maar naar de Groe­ne kaart*(1). (Niet gek na de ve­le on­ge­luk­ken, gro­te en klei­ne, die we in Por­tu­gal za­gen.)
Bovengenoemde tijd is de Por­tu­ge­se tijd. In Span­je krij­gen we er weer een uur bij. Het is dus 14.35 uur.
Lang zoeken, maar al­le ban­ken blij­ken ge­slo­ten.
Hoewel ik nog 2.000 peseta heb, wil HL. al­les om­ge­wis­seld heb­ben. Het is be­ter wat meer geld bij je te heb­ben.
De banken gaan morgen pas weer open.
We komen op een wissel­kan­toor dat wel open is. Het is er sjiek, met een jon­ge (der­ti­ger) snoes­haan en een gnif­fe­len­de se­cre­ta­res­se.
Ik zeg tegen HL.: “Dit gaat ons geld kos­ten.”
Een modern gekoeld kantoor met mooie schil­de­rij­en. $ 11.660 bren­gen niet meer dan 11.536 pe­se­ta op en als HL. niet had na­ge­teld het nog eens 1.0000 pe­se­ta gekost. We kre­gen na­me­lijk maar 10.536 pe­se­ta. Na pro­test kre­gen we die ene lap er nog bij.
Buiten alles na­re­ke­nen en terug om te pro­tes­te­ren, maar hij rekent één es­cu­do is één pe­se­ta. Dit kostte ons f. 60,00. Er is ech­ter geen an­de­re op­los­sing.
IJs eten en om 15.30 Spaan­se tijd rij ik ver­der. We zitten op de N-IV*(2) die over een af­stand van cir­ca 5 ki­lo­me­ter zon­der af­slag was. Rond 17.00 uur, na circa 30 ki­lo­me­ter A-weg rijdt HL. weer ver­der, ook door Se­vil­la. (17.45 uur: 37°C.)
Om 18.00 uur een brood­stop, die wordt ver­stoord door schreeu­wen­de Bel­gen in een va­kan­tie­bus­je. “Ben jij Hol­lan­der?”
We zeggen niets, maar ik rij rond 18.15 cir­ca zes ki­lo­me­ter ver­der. Eerst ston­den we in de scha­duw, maar nu staan we in de vol­le zon. Er zijn echter geen schreeu­wers op de ach­ter­grond.
Rond 18.35 verder. On­der­weg twee au­to­wrak­ken. Een vracht­wa­gen en een cam­ping­au­to, van vo­ren cir­ca één me­ter kor­ter. Dat geeft schrik.
Rond 20.00 in Cordoba. Dat is mooi. Je klimt met moei­te een heu­vel op en op de top … daar is ze, be­ne­den: Cor­do­ba. Prach­tig. Je rolt de stad bin­nen, im­mer da­lend.
Om 20.20 zijn we op cam­ping Mu­ni­ci­pal, voor de tweede keer in vijf of zes jaar. [Eerder: 5 en 6 oktober 1978.]
Tellerstand: 8.039 km.
Warm douchen.
Het bed in de auto op­ma­ken.
Eten in de stad, op een ter­ras van restaurant J.A.A.R., dat is de naam van het res­tau­rant op Pla­za de Co­lón.
Ik bestel een sa­la­ta mix­ta sin olio. Pas la­ter viel me in dat olie in het Spaans ‘aceite‘ is. De ober had mij dan ook niet be­gre­pen.
HL. entrecote en ik een lin­gua­do [vis: bot] en bier. Al­les bij el­kaar 1.180 pe­se­ta met 70 pe­se­ta fooi. To­taal f. 25,00. Goed ge­ge­ten.
We wandelen door het park, waar alleen vrij­en­de paart­jes zijn. (Man / vrouw.)
Campingbar 115 peseta.
Om 00.00 is het 26°C.
Even praten met een ouder echt­paar uit Ber­lijn, die vin­den dat Maas­tricht van Duits­land is, wat ik ten stel­lig­ste ont­ken.
Twee gin met tonic in de au­to.
Tellerstand 8.039 – 7.667 = 372 km.
Weer: de hele dag warm. Vrij­wel on­be­wolkt. In Se­vil­la was het om 17.45 uur 37°C. In Cor­do­ba om 00.00 uur: 26°C.

*(1)
Groene kaart (Wikipedia.) Met de Groe­ne kaart kan een be­stuur­der snel aan­to­nen dat het voer­tuig ver­ze­kerd is.

Te­rug.

*(2)
We rijden over de na­tio­na­le we­gen. In 1983 ligt in die stre­ken nog geen au­to­weg.

Te­rug.


Meer informatie.

GM.: Google Maps. – Wi.: Wi­ki­pe­dia. – Web.: ove­rige bron­nen.
Quar­teira:
GM., Wi.
Vila Real de San­to An­tó­nio:
GM., Wi.
Aya­mon­te:
GM., Wi.
Se­vil­la:
GM., Wi.
Cor­do­ba:
GM., Wi.

Index

Index van ter­men:
Index van per­so­nen:
HL.
Index van lo­ca­ties:
.

Me­nuBe­ginHoofd­in­dex Over­zicht 1972-1990.

28 december 1977

Dagboek 1977

(Dag 2160) Ik woon sa­men met mijn vriend HL. – Deze week zijn we in noord­oost Span­je met va­kan­tie. We over­nach­ten in onze Ford Tran­sit cam­per. – Ik ge­draag me hui­chel­ach­tig en zet HL. aan tot dief­stal.

MenuIndex en het einde.

Woensdag, 28 december 1977.
’s Nachts regen. Op 11.00 uur: veel zon.
Eten in Am­pu­ri­as Bra­va. Scha­ken en was­sen.
We gaan naar Fi­gue­res. We wan­de­len wat. Eten in een res­tau­rant. Drin­ken in café Dy­na­mic en­ke­le Cu­ba Li­bre.
We zien daar drie mooie obers, erg sexy, waar­van ik geil word.
Als we naar bui­ten gaan staat er een Fiat met sier­wiel­dop­pen. (Cha­peaux vol­gens HL.) De­zelf­de als wij, [on­ze au­to] maar we zijn er één kwijt. Ik zeg het te­gen HL. en hij pakt er een. Ik durf­de die zelf niet te pak­ken, maar zei het te­gen HL., om­dat hij dat wel durft, maar ei­gen­lijk wil­de ik het he­le­maal niet. We ne­men hem mee. Vol­gens HL. is hij te klein en hij is het ook.
Wat nu? Ver­stop­pen? Ge­we­tens­be­zwa­ren. We bren­gen hem terug. Ik ver­rek van de angst en ben blij dat nie­mand het ziet dat HL. hem op de mo­tor­kap legt.
We gaan snel naar bed, cir­ca 23.45 uur.
Ik voel me een beet­je ziek van het eten en slaap slecht.
Weer: bewolkt. Later zon­ni­ger en nog weer la­ter weer fris­ser.

Index

Index van ter­men:
Index van per­so­nen:
HL.
Index van lo­ca­ties:
.

Me­nuBe­ginHoofd­in­dex Over­zicht 1972-1990.

14 oktober 1978

Dagboek 1978

(Dag 2450) Mijn vriend HL. en ik zijn op va­kan­tie in Span­je. Dit is de 23e va­kan­tie­dag. We over­nacht­ten in het dorp La Es­cala, in onze cam­per (Ford Tran­sit), maar niet op de cam­ping. We rij­den van­daag 969 km tot ver in Fran­krijk. – Ik ga als een boek­hou­der te werk en ver­meld al­le ki­lo­me­ter­stan­den en al­le kos­ten van de tol op de au­to­we­gen in Frank­rijk.

MenuIndex en het einde.

Zaterdag, 14 oktober 1978.
Oma zou van­daag 82 jaar zijn ge­wor­den.
Wakker rond 4.00 uur. Te­gen 9.00 op­staan. Rond 9.15 zijn we op de cam­ping. HL. rijdt deze vier ki­lo­meter.
Auto en sou­ve­nirs op­rui­men. Dou­che. (Koud wa­ter.)
Campingkosten: 250 pe­se­ta. De duur­ste cam­ping van ze al­lemaal en we heb­ben er niet ge­sla­pen.
De laatste cam­ping op va­kan­tie, want we heb­ben bes­lo­ten nu er in het noor­den van Span­je niet veel te doen is en de tem­pe­ra­tuur ook niet meer al te aan­ge­naam is, maar te­rug te ke­ren naar huis, want het heeft geen zin nog lan­ger rond te han­gen en te wach­ten tot dins­dag of woens­dag, zo­als af­ge­spro­ken met on­ze ou­ders. Dan heb­ben we thuis ook nog een week­je va­kan­tie sa­men.
Van al­le cam­pings kan ik al­leen maar zeg­gen dat we nu twee keer in het na­sei­zoen ‘La Es­ca­la’ de bes­te cam­ping en de pro­per­ste von­den.
Om 11.00 uur vertrek­ken we. HL. rijdt. Van­ocht­end was de ki­lo­me­ter­stand 49.682
In Escala doen we nog en­ke­le in­ko­pen, on­der an­de­re een hals­doekje voor HL.’s va­der en een mooie tas van slan­gen­leer voor HL.’s moe­der van 5700 pe­se­ta.
Bij een ce­ra­mi­ca langs de weg koop ik voor Ma een mok­ka­ser­vies voor 2200 pe­se­ta. Ei­gen­lijk kost­te die 2700 pe­se­ta, maar de ver­koop­ster ver­gis­te zich. Ik wist niet an­ders te ko­pen, want ik had ver­le­den jaar al een hand­tas­je ge­kocht. (Thuis­ge­ko­men bleek dat Ma sinds kort wist dat dat van Skai was. Had ik dat ge­we­ten, dan had ik voor haar nu ook een tas­je mee­ge­no­men.)
Zelf kopen we (HL. wil ze zo graag) vier gro­te bloem­bak­ken met leeu­wen (als een soort sfinx­en) als poot­jes. De vier bak­ken kos­ten sa­men 4200 pe­se­ta. HL. dingt 200 pe­se­ta af. De poten kosten 120 pe­se­ta. Zestien stuks is 1920 pe­se­ta.
12.15 rijdt HL. door naar Fran­krijk.
Tol Figueres – grens: 65 pe­se­ta.
Tegen 13.00 uur: grens, ki­lo­me­ter­stand 49.745.
De dou­a­ne ziet de Ma­rok­kaan­se stem­pels van ver­le­den jaar en we moe­ten aan de kant gaan staan. Eén kijkt on­der de mo­tor­kap, klopt eens op de deu­ren, loopt ach­ter­om en we kun­nen door­rij­den.
Bij de Fran­sen geen pro­ble­men en we heb­ben de speel­films* in Frank­rijk.
In Village Catalan, cir­ca 20 ki­lo­me­ter voor­bij de grens, wis­se­len we de laat­ste 4435 pe­se­ta in voor 250,60 Fran­se francs.
We eten goed in ei­gen keu­ken. [In on­ze au­to.] Een paar dik­ke Duit­sers, die blijk­baar in het res­tau­rant ge­ge­ten heb­ben, heb­ben daar voor hun goe­de geld niet ge­noeg ge­had en staan bui­ten bij hun auto nog te eten en wer­pen ja­loer­se blik­ken in on­ze rich­ting.
Rond 14.00 uur rijdt HL. verder.
Om 15.40 tol grens – Mont­pel­lier: 33 Fran­se francs.
Precies om 16.26 uur, bij het riviert­je Le Gar­don, voor Avig­non wordt de tel­ler­stand 50.000 ki­lo­me­ter.
Tol Montpellier Est – Lyon: 44 Fran­se francs.
Om 17.30 bij ki­lo­me­ter­stand 50.113 neem ik het stuur over, na Lo­riol, voor Va­len­ce.
Tegen 21.00 eten en afwas­sen. Ik rijd voor­lo­pig nog door.
Tol Lyon – Dijon: 39 Fran­se francs.
Om 00.10 neemt HL. het stuur over, elf ki­lo­me­ter voor Neufchateau. De ki­lo­me­ter­stand is 50.555.
Om 01.50 zijn we tussen Nan­cy en Metz op de au­to­weg. We blij­ven daar op een parkeerplaats staan. Ki­lo­me­ter­stand 50.651.
In het wegres­tau­rant is niets meer te krij­gen. Ik wil­de ook niets, maar HL. wel. Er zit­ten daar een paar leuk uit­zien­de, maar bru­ta­le kna­pen met een paar meis­jes.
Bed [in onze cam­per] 02.15 uur.
Circa 40 ki­lo­me­ter voor Lan­gres be­gon de mist en die was soms zo dicht dat ik nau­we­lijks twin­tig me­ter ver kon zien.
Doordat de mist zo dik was, vor­der­den we maar lang­zaam en dat is de re­den dat we hier op de au­to­weg ble­ven staan.
Weer: lek­ker, maar met het vor­de­ren van de ki­lo­me­ters erg koud en zelfs dik­ke mist.

*
In Zuid-Span­je na­bij de plaats El-Ron­quil­lo GM., waar we op 9 ok­to­ber jl. langs kwa­men, toen we on­der­weg wa­ren van El Puer­to de San­ta Ma­ria (in de buurt van Ca­diz en Je­rez de la Fron­te­ra) naar To­le­do, von­den we langs de weg 70 mil­li­me­ter bre­de speel­films (Ul­tra Pa­na­vi­sion 70) op he­le en hal­ve rol­len, die her en der ver­spreid la­gen, ook in het ra­vijn langs de weg. (Een au­to­weg was er in dit deel van Span­je in die tijd nog niet en we volg­den de door­gaan­de we­gen.)
Thuis blijkt dat we on­ge­veer een half uur van de bios­coop­films ‘Ben Hur’ (1959) en de wes­tern ‘How the west was won’ (1962) ge­von­den heb­ben.

Index

Index van ter­men:
Index van per­so­nen:
HL.
Index van lo­ca­ties:

Me­nuBe­ginHoofd­in­dex Over­zicht 1972-1990.

9 oktober 1976

Dagboek 1976

(Dag 1715) Cees en ik zijn sa­men op va­kan­tie in Ma­rok­ko geweest. We zit­ten nu in de trein in een coupé voor acht personen en rei­zen door Span­je rich­ting Pa­rijs. Als me­de­pas­sa­giers heb­ben we drie Zweed­se meis­jes: Cor­ne­lia, Ann en Ann en drie Ma­rok­ka­nen, waar­van er twee nog stu­de­ren, Si­mon en Chou­a­ki, en een ou­de­re man. – Te­gen de avond be­rei­ken we Hen­da­ye aan de Spaans / Fran­se grens, waar Si­mon en Chou­a­ki door de Fran­se dou­ane wor­den te­gen­ge­hou­den. – Ik leer weer wat over de Ma­rok­kaan­se cul­tuur.

MenuIndex en het einde.

Zaterdag, 9 oktober 1976.
We komen in Ma­drid en als Si­mon en Chou­a­ki uit­ge­stapt zijn en de trein weg­rijdt, maak ik me on­ge­rust over hen, maar de trein wordt ken­ne­lijk ge­ran­geerd, want keert weer te­rug naar het per­ron.
Met Simon praten ik over van al­les in het Frans en het En­gels, wat hij re­de­lijk be­heerst. Hij wil de En­gel­se woor­den voor ‘pe­nis’ en ‘va­gi­na’ we­ten, doet dat fluis­te­rend en ge­heim­zin­nig, om­dat er meis­jes bij zijn en ik word een beet­je rood en hij stapt over op een an­der on­der­werp.
Als hij van on­ze me­loen voor ie­der een stuk­je af­snijdt, laat hij het groot­ste stuk voor mij, dat ik met Cees deel. Op Si­mon ben ik ver­liefd.
’s Middags van circa twee tot vier uur slaap ik.
De meis­jes ko­men uit Zwe­den en spre­ken al­leen maar En­gels. De ou­de­re Ma­rok­kaan vraagt Cor­ne­lia, de aar­dig­ste, ten hu­we­lijk als der­de vrouw. Hij heeft vijf kin­de­ren. Hier­bij wordt wat af­ge­la­chen, want Si­mon treedt op als ver­ta­ler Ara­bisch – Frans / En­gels en ik moet hem hel­pen met het En­gels.
Dat de meis­jes bij ons in het Wes­ten zelf be­slis­sen is voor de ou­de man moei­lijk te be­grij­pen en dat het niet duur is, kan er ook niet in.
In Marokko ko­men de ou­ders over­een. Moet de fa­mi­lie van de man veel geld bij­een bren­gen, liefst een in­ge­richt huis en heeft het meis­je ge­werkt, dan moet de man al zijn geld aan de ou­ders van het meis­je af­dra­gen.
We praten een beetje over po­li­tiek en Si­mon spreekt over [ko­ning] Has­san le Deux en als ik zeg dat Has­san le Di­a­ble is, geeft hij me glim­la­chend een hand.
Het is ge­vaar­lijk om over po­li­tiek te pra­ten.
Gis­te­ren­avond nam de ou­de­re Ma­rok­kaan 1.000 Pe­se­ta (een brief­je) van Cor­ne­lia aan en een snot­aap van de O.N.I. het im­mi­gra­tie­bu­reau [Of­fi­ce Na­tio­nal d’Im­mi­gra­tion] zag dat en maak­te en hele scène, waar­bij Simon voor­zich­tig de ge­moe­de­ren pro­beer­de te sus­sen. De ou­de­re man liet zich door de snot­aap, die met de po­li­tie dreig­de, over­don­de­ren.

Simon: “Je werkt bij de PTT (Pe­tit Tra­vail Tran­quil­le: [Een rustig werkje]) Wat doe je?”
“Ik kijk hoe an­de­ren wer­ken.”
“Chef?”
“Nee, assistent.”
“Verdien je goed?”
“Ja.”
“Geef je ook geld aan je ou­ders?”
Ik sta versteld. Dit had ik nog niet mee­ge­maakt. Ik leg hem uit dat als ik geld aan mijn ou­ders zou ge­ven, zij be­le­digd zou­den zijn. In Ne­der­land is het niet meer no­dig dat ou­ders moe­ten le­ven van door hun kin­de­ren ver­dien­de geld.
Simon kan dat maar moei­lijk ge­lo­ven.
In Hendaye schei­den zich on­ze we­gen. Zij wor­den door de dou­ane te­gen­ge­hou­den en ik vraag hem of hij hier moet wacht­en. Hij zegt dat hij dat niet weet.
Voor­dat we uit­stap­ten deel­de Si­mon aman­dels uit.
“Potentie ver­ho­gend”, zei Chou­a­ki, Al­thans, zo zegt hij, dat als een Ma­rok­kaan van vrouw wil ver­wis­se­len, eet hij aman­dels.
We lopen door* en Cees zoekt de meis­jes en ik de jon­gens. Cees heeft meer suc­ces dan ik.
In Parijs kijk ik ook, maar daar zie ik Si­mon ook niet. (Chou­a­ki zou in Bor­deaux uit­stap­pen.)
Weer: in de trein was het lek­ker en droog.

*
Station Hendaye. Wi. De tekst in het dag­boek vermeldt het niet, maar we moe­ten op sta­tion Hen­da­ye over­stap­pen. Op de heen­weg was dat niet het ge­val. Daar werd on­ze trein van een an­der on­der­stel voor­zien, want in Span­je is het spoor bre­der dan in de rest van Eu­ro­pa.

Index

In­dex van ter­men:
.
In­dex van per­so­nen:
Cees.
In­dex van lo­ca­ties:
.

Me­nuBe­ginHoofd­in­dex Over­zicht 1972-1990Ma­rok­ko 1976 (over­zicht).