Jemen, 12 april 1996

Shibaam, Jemen
Een voorbeeld van een houten deur in de stad Shibaam. In de bovenrand staat dat deze deur werd gemaakt in het jaar 1361 van de Hidjri-kalender (de islamitische jaartelling), dat is 1942 AD.

Athaaf al-Nadiem AR en NL

Twintig jaar geleden: dagboekfragment 12 april 1996 (vrijdag).

Tarim (Tarim, Shibaam, Hidjri-kalender).
Op 5.00 uur.
Om 5.30 komt Hamid Salim B. ons ophalen en rijdt ons naar Shibaam. Daar gaan Nico en ik van circa 7.00 tot 11.00 uur houten deuren fotograferen.
Nico is zeer nauwkeurig en ik ben veel te slordig en onoplettend voor hem. Niettemin laat hij me een deel van de teksten op de deuren opschrijven. Ik heb het gevoel dat hij me wil testen en dat ik me moet bewijzen. Hij let erg op mij. Als gevolg daarvan word ik erg zenuwachtig en mislukt alles wat ik moet doen, wat hem weer kwaad maakt. Ik probeer maar een beetje de grote onschuld uit te hangen, maar voel me erg ongelukkig en gefrustreerd.
Zo gaat het ook bij het Arabisch spreken. Ik kan geen fout maken of hij verbetert me of zegt dat ik onverstaanbaar ben. Frustratie alom. Ik zwijg maar als hij erbij is. Ik zal, wat dat betreft, blij zijn als hij over tweeënhalve week naar huis gaat!
Niettemin probeert hij nu al te regelen dat ik daarna ook geen gelegenheid heb om iets Arabisch op te steken, want hij wil hebben dat Abd al-Rahmaan A. zoveel mogelijk naar de bibliotheek komt. Die spreekt (een beetje) Engels. Nico vindt dit niet het tijdstip voor mij om Arabisch te leren. Dan moet ik maar drie maan­den in Damascus gaan zitten, zegt hij.
Thuis tegen 12.30 uur.
Zwembad. Er zijn drie leuke Françaises, die echter al weer uit het water waren, toen wij eraan kwamen.
Van 13.30 tot 18.00 werken aan de FoxPro Database.
Bij Nico thuis (zijn hotelkamer met terras) van 18.00 tot 21.15 uur, onder andere gekookt. Alweer uien met tomatenpuree en macaroni. Ik wil niet meer, maar voeg mij naar de wens van Nico, omdat hij anders ook niet warm kan eten (??) wegens de te kleine hoeveelheid groente.
Eigen kamer: tekenen.
Nu 23.15 uur.
Weer: onderweg tussen Say’un en Tarim een zandstorm. (Zandstormpje.)

Dit is het einde van dag 27 (van 93 dagen totaal) van mijn verblijf in Jemen in 1996. Naar dag 1. (Naar alle gepubliceerde dagen.)

Top

Door op de twee eerste letters van een link te klikken, wordt in een nieuw tabblad de geografische locatie van de plaats in Google Maps weergegeven. Wanneer u op de derde en volgende letters klikt wordt u in een nieuw tabblad verbonden met de Wikipediapagina over deze locatie. Bij begrippen wordt alleen Wikipedia geopend.

Jemen, 5 april 1996

Shibaam, Hadramaut
Een overzichtsfoto van Shibaam. Deze stad wordt het Manhattan van de woestijn genoemd en behoort tot het Werelderfgoed, vanwege de torenhoge huizen, ook allemaal van zonsteen (mud­brick) gebouwd.
De dadelpalmen staan er slecht bij. Na de val van het communisme moesten de bewoners zelf zorg dragen voor de bevloeiing. Eerder deed dat de overheid.

Athaaf al-Nadiem AR en NL

Twintig jaar geleden: dagboekfragment 5 april 1996 (vrijdag).

Tarim (Tarim, Say’un, Shibaam, mashrabiyya, mudbrick).
Op 6.15 uur.
Tegen 7.15 uur via Say’un, vanwaar we een fax naar Jan Just Witkam ver­stuur­den, naar Shibaam. Een mooie stad met mooie deuren(1) en mashrabiyya’s. (Mashrabiyya’s: vensters voorzien van fijn (houten) traliewerk, zodat naar binnenkijken bijna niet mogelijk is.)
Terug.(2)
Thuis tegen 13.00 uur.
Even zwemmen.
Weer werken: brieven schrijven.
Nu 14.30 uur.

Ik schrijf drie brieven. Een gezamenlijke voor AS, MS en AB.
Een brief voor EL (hiermee vervalt de brief die ik eerder voor haar schreef) en een brief voor MvdS.(3)

We koken rond 19.00 uur. (Nico had bezoek van Abd al-Rahmaan A.)
Samen vertellen tot 22.00 uur. Daarna de brief naar MvdS schrijven.
Nu 00.30 uur.
Vandaag was het erg warm.

(1) De stad Shibaam is wereldberoemd om haar hoge huizen. Heel veel van die huizen hadden een traditionele toegangsdeur van gesneden hout.

(2) Dit is maar een zeer summier verslag van ons bezoek aan Shibaam. We zijn er nog een keer geweest en daarvan doe ik uitgebreider verslag.

(3) Ik schreef voortdurend brieven naar ‘jan en alleman’ in Nederland, want ik vond dit zo’n bijzonder project, dat ik wilde dat iedereen er kennis van nam en ik wilde vooral ook ‘gehoord’ worden.

Dit is het einde van dag 20 (van 93 dagen totaal) van mijn verblijf in Jemen in 1996. Naar dag 1. (Naar alle gepubliceerde dagen.)

Top

Door op de twee eerste letters van een link te klikken, wordt in een nieuw tabblad de geografische locatie van de plaats in Google Maps weergegeven. Wanneer u op de derde en volgende letters klikt wordt u in een nieuw tabblad verbonden met de Wikipediapagina over deze locatie. Bij begrippen wordt alleen Wikipedia geopend.