14 mei 1972

Dagboek 1972

(Dag 106) Ik woon in Rot­hem bij mijn ou­ders. – Ik werk bij PTT-Te­le­com. Om­dat ik bin­nen het be­drijf ho­ger­op wil ko­men moet ik veel le­ren en huis­werk ma­ken, van­daag over Stroom­voor­zie­ning en over Sig­naal­tech­niek.

MenuIndex en het einde.

Zondag, 14 mei 1972.
Op bed rond 1.00 uur.
Opgestaan, ik weet het niet zeker, maar het zal rond 11 uur zijn ge­weest.
Vannacht, dat wil zeg­gen, nog voor 1 uur, een te­ke­ning ge­maakt en van­mor­gen bij­ge­werkt.
Vandaag rond anderhalf uur ge­leerd: Stroom­voor­zie­ning en ook Sig­naal­tech­niek.
On­ge­veer een uur tv ge­ke­ken.
Weer: fris, regen

Index

Index van ter­men:
Index van per­so­nen:
.
Index van lo­ca­ties:

Me­nuBe­ginHoofd­in­dex Over­zicht 1972-1990.

1 mei 1972

Dagboek 1972

(Dag 93) Ik woon in Rot­hem bij mijn ou­ders. – Ik werk bij PTT-Te­le­com. – Ik wil bij PTT-Te­le­com ho­ger­op ko­men en moet daar­om veel be­drijfs­cur­sus­sen vol­gen. Van­daag maak ik daar­voor huis­werk, want wij, amb­te­na­ren, heb­ben vrij om­dat gis­te­ren Ko­nin­gin Ju­lia­na ja­rig was en dat dit van­daag ge­vierd wordt. – In het bui­ten­land vie­ren ar­bei­ders de Dag van de Ar­beid en de Va­ra (so­cia­lis­ti­sche om­roep) zend op de ra­dio re­vo­lu­tio­nai­re lie­de­ren uit. – Ik, niet ge­hin­derd door eni­ge ken­nis, ben een gro­te fan van al­ler­lei com­mu­nis­ten. Ik noem, bij­voor­beeld, Che Gue­va­ra een van de groot­ste per­so­nen al­ler tij­den, maar in fei­te was hij een gru­we­lij­ke, niets en nie­mand ont­zien­de, laf­har­ti­ge moor­de­naar.
(Voor be­zoe­kers via
the-face.com: als de in­ter­ne links niet wer­ken (mo­biel­tje) klikt u hier voor het ori­gi­ne­le adres van dit be­richt ira­da.com.)

MenuIndex en het einde.

Maandag, 01 mei 1972.
Dag van de Arbeid*(1). Leve het pro­le­ta­ri­aat. Jam­mer dat we niet vrij heb­ben om­dat het 1 mei is, zo­als in Duits­land en Bel­gië het ge­val is, maar we heb­ben vrij om­dat van­daag Oran­je­dag is. Ko­nin­gin Ju­lia­na*(2) was gis­te­ren ja­rig en dat wordt van­daag ge­vierd. Voor mij blijft het een ro­de dag.
Vandaag ben ik om 10.00 uur uit bed ge­stapt en heb me daar­na (ui­ter­aard) ge­was­sen.
Beneden heb ik toen 2 kop­pen kof­fie ge­dron­ken met 2 stuk­ken prui­men­vlaai, waar­na ik ben gaan le­ren (om cir­ca half 12). Van­daag heb ik de scha­kel­tech­niek af­ge­maakt en ver­der heb ik de kor­te vak­ken, over klok­ken en be­vei­li­gin­gen be­stu­deerd, tot kwart voor drie. Niet in een ruk door ge­leerd, maar ’n kor­te pau­ze van ’n half uur er­tus­sen in.
Om kwart over 3 heb ik [Ra­dio] Hil­ver­sum 2 op­ge­zet. Daar zond de VARA*(3) in ver­band met 1 mei, al­ler­lei re­vo­lu­tio­nai­re lie­de­ren en pro­test­songs uit de Der­de We­reld uit. Ver­schil­len­de heb ik op­ge­no­men.
1e. ’n Lied van Ken­neth Ka­un­da*(4), pre­si­dent van de re­pu­bliek Zam­bia. De spre­ker van de VARA ver­tel­de dat bij de con­fe­ren­tie van Niet-ge­bon­den Lan­den*(5) er­gens in Afri­ka (waar en wan­neer weet ik niet meer) Ken­neth Ka­un­da de slot­re­de zou hou­den en ie­der­een had daar­om de­ze slot­re­de al op pa­pier ge­kre­gen. De jour­na­lis­ten dach­ten dat het maar af­ge­lo­pen moest zijn en an­de­ren von­den het maar ’n beet­je ver­ve­lend en saai.
Toen verscheen Ka­un­da op het spreek­ge­stoel­te en zei tot de aan­we­zi­ge Zam­bia­nen, dat ze op het po­di­um moes­ten ko­men en dat ze ’n lied zou­den gaan zin­gen. Iets wat in de Wes­ter­se di­plo­ma­tie on­denk­baar is en daar­om was de ver­ba­zing groot.
Op het bandje hoort men Ka­un­da ook zeg­gen: “I see that my girl­friend is he­re…” en hij be­doelt zijn vrouw (moe­der van 9 kin­de­ren), die ook het po­dium op­kwam. Hij be­gint dan met zin­gen van het Re­vo­lu­tie­lied van Zam­bia. Ik ver­sta al­leen dat de Zam­be­zi ‘de gro­te rivier’ er­in voor­komt, maar ik vond het ’n fan­tas­tisch lied en heb het op het ogen­blik op staan. Het is ge­wel­dig.
Ka­un­da zingt voor en de an­de­ren zin­gen mee, zon­der mu­ziek.
Daarna heb ik ’n lied op­ge­no­men van de Cu­baan­se zan­ger Car­los Pue­bla, die het lied Co­man­dan­te zingt. Het is ’n ge­zon­gen brief aan de Co­man­dan­te Che Gue­va­ra*(6). Het lied is na 8 ok­to­ber 1967 ge­schre­ven, na de moord op een der groot­sten van al­le tij­den. Het is iets me­lan­cho­lisch en ’n mooi lied.
Daarna heb ik ’n lied op­ge­no­men van het Ura­gees [Uru­gua­yaans] the­a­ter dat het lied Tu­pak Ama­ru zingt, waar ik ver­schil­len­de re­gels uit kan ver­staan.
Tupak Amaru was ’n vrij­heids­strij­der in de 18e eeuw en naar hem zijn de Tu­pa­ma­ros*(7) ge­noemd, ’n re­vo­lu­tio­nai­re com­mu­nis­ti­sche, volks­vrien­de­lij­ke, staats­vij­an­de­lij­ke or­ga­ni­sa­tie, die ban­ken over­val­len om hun re­vo­lu­tie te on­der­steu­nen en die met wa­pens fa­brieks­di­rec­teu­ren ont­voe­ren voor vrij­la­ting van me­de­stan­ders en voor voed­sel voor het volk. Of, zo­als rond de jaar­wis­se­ling, toen over­vie­len ze ’n vlees­fa­briek en deel­den het vlees uit aan het volk.
Daarna heb ik ’n lied ge­naamd San Wong op­ge­no­men. Dit be­te­kent ‘De len­te van de guer­ril­la-oor­log’ en is ’n Noord-Viet­na­mees lied.
Verder heb ik de hym­ne van de Viet­cong*(8), het Na­tio­naal Be­vrij­dings­le­ger van Zuid-Viet­nam, op­ge­no­men en het Chi­nees Volks­lied*(9).
Hierna ’n westerse plaat. “Every­bo­die en­joy Hans” van de ar­ties­te Deb­bie, op­ge­no­men. (Moet zijn: “Every­body join hands”)*(10)
Vanavond van 19.30 tot 20.30 nog geleerd.

Vanmorgen 8 bat­te­rij­en voor ’n au­to­lamp ge­kocht. Per stuk f. 0,58. Me­vrouw F. (van die win­kel) (Kerk­weg) re­ken­de f. 4,46. Ik zei: “Dat klopt toch ze­ker niet, vol­gens mij is het meer.” En het was ook meer, nl. f. 4,64. Zij zei dat ze de slaap wel­licht nog niet uit had.
Weer: vanmorgen en van­mid­dag fan­tas­tisch. Echt mei, ja zelfs zo­mers weer. Tegen 5.00 be­gon het te on­we­ren en te blik­se­men en heeft het kort maar flink 2 bui­en ge­re­gend.

*(1)
Dag van de Ar­beid: de Dag van de Ar­beid (in Bel­gië ook Feest van de Ar­beid genoemd) is een feest­dag van de so­cia­lis­ti­sche, com­mu­nis­ti­sche en an­ar­chis­ti­sche ar­bei­ders­be­we­ging. De dag vindt in Ne­der­land, Bel­gië en Su­ri­na­me elk jaar op 1 mei plaats. An­de­re lan­den wij­ken soms af van de­ze da­tum. In Eu­ro­pa is 1 mei in bij­na al­le lan­den een of­fi­cië­le feest­dag, maar niet in Ne­der­land.
Wikipedia: Dag van de Ar­beid.

Te­rug.

*(2)
Koningin Juliana: Ju­lia­na was ko­ning­in in Ne­der­land van 1948 tot 1980. Haar ver­jaar­dag valt op 30 april en op die dag wordt dit feit ge­vierd, ten­zij 30 april op een zon­dag valt, dan wordt haar ver­jaar­dag op maan­dag ge­vierd, om de Zon­dags­rust niet te ver­sto­ren.
Wikipedia: Ko­nin­gin Ju­lia­na.
Wikipedia: Zon­dags­rust.

Te­rug.

*(3)
VARA: de VARA is oor­spron­ke­lijk de om­roep­ver­eni­ging van de so­cia­lis­ti­sche ar­bei­ders: Ver­eeni­ging van Ar­bei­ders Ra­dio Ama­teurs. In de ja­ren ze­ven­tig houdt men ook het rode vaan­del van de ‘ha­mer en de sik­kel’ (com­mu­nis­ti­sche dic­ta­tu­ren) hoog, zo­als dui­de­lijk blijkt uit de tekst hier­boven, of be­ter: uit­slui­tend het vaan­del van dic­ta­tu­ren en dic­ta­tors.
Wikipedia: VARA.

Te­rug.

*(4)
Kenneth Kaunda: is de pre­si­dent van Zam­bia.
Wikipedia: Ken­neth Ka­un­da.
Wikipedia: Zam­bia.

Te­rug.

*(5)
Niet-ge­bon­den-lan­den. Dit zijn lan­den die zicht niet ver­bon­den voe­len met de grote machts­blok­ken, na­me­lijk het Wes­ten en het Oost­blok.
Wikipedia: Be­we­ging van niet-ge­bon­den lan­den.

Te­rug.

*(6)
Che Gueavara. Che Gue­va­ra was de hand­lan­ger van Fi­del Cas­tro. Hij deins­de er na de ge­slaag­de Cu­baan­se re­vo­lu­tie niet voor te­rug ei­gen­han­dig men­sen, die hem niet be­vie­len, zon­der vorm van pro­ces af te slach­ten. Hoe zal hij zich ge­dra­gen heb­ben tij­dens die re­vo­lu­tie? Dat zal waar­schijn­lijk niet an­ders ge­weest zijn.
Wikipedia: Che Guevara.
Wikipedia: Fidel Castro.
Wikipedia: Carlos Puebla: Has­ta siem­pre Co­man­dan­te.
WorldCat: Exposing the Real Che Gue­va­ra and the Use­ful Idiots Who Ido­li­ze Him van Hum­ber­to Fon­to­va, een Cu­baan die in bal­ling­schap in de Ver­enig­de Sta­ten woont.
Wikipedia: Hum­ber­to Fon­to­va.
Stichting Meervrijheid: Che Gue­va­ra: veer­tig jaar ver­af­go­ding van Hum­ber­to Fon­to­va.

Te­rug.

*(7)
Tupamaros: een ver­zets­be­we­ging in Uru­gay, ge­noemd naar een 18e eeuw­se in­di­aan­se strij­der, ge­naamd Tu­pac Ama­ru II.
Wikipedia: Tupa­maros.

Te­rug.

*(8)
Vietcong: een com­mu­nis­ti­sche ver­zets- en guer­ril­la­groep in Zuid-Viet­nam ten tij­de van de Viet­nam­oor­log.
Wikipedia: Vietcong.
YouTube One Hour of Viet­na­me­se Com­mu­nist Music. (Het door mij op­ge­no­men lied (zie tekst, hier­bo­ven) kan ik op in­ter­net niet vin­den en de cas­set­te­band be­zit ik niet meer.)

Te­rug.

*(9)
Chinees volkslied: Dit lied werd ge­bruikt van 1949 tot 1978 en van­af 1982. Tus­sen 1978 en 1982 werd er een an­de­re, meer op de CCP en Mao Ze­dong ge­rich­te tekst ge­zon­gen, op de­zelf­de me­lo­die
Wikipedia: Chinees Volkslied.
YouTube: Chinees Volkslied.

Te­rug.

*(10)
Every­body join hands.
Wikipedia: Deb­bie (zan­ge­res).
YouTube: Everybody join hands: Deb­bie.

Te­rug.


Index

Index van ter­men:
Index van per­so­nen:
.
Index van lo­ca­ties:

Me­nuBe­ginHoofd­in­dex Over­zicht 1972-1990.

18 april 1972

Dagboek 1972

(Dag 80) Ik woon in Rot­hem bij mijn ou­ders. – Ik werk bij PTT-Te­le­com in Heer­len. – Met een col­le­ga ben ik aan het werk bij het Pen­sioen­fonds AZL in Heer­len.- Om ho­ger­op te ko­men moet ik veel be­drijfs­cur­sus­sen vol­gen en huis­werk ma­ken. Dat doe ik van­avond sa­men met col­le­ga’s in te­le­foon­cen­tra­le De Ruk­kert, na­bij Heer­len.

MenuIndex en het einde.

Dinsdag, 18 april 1972.
Opgestaan 6.30
Tot 8.07 gewacht op [do­cent/chef] HC. in het sta­tion. Met de dienst­au­to naar De Ruk­kert.
AZL (administratie cor­ri­ge­ren) en naar de Dienst­kring, daarna HH. en HS. gaan hel­pen die aan het las­sen wa­ren.
Vanmiddag f. 2,83 van post­kan­toor ge­haald: Lot­to­winst van 5-3-72.
Vanavond geleerd tot 9.15 op De Ruk­kert.
Ik ben met de trein naar Heer­len ge­gaan en heb [mooi school­meis­je] HB. niet ge­zien. Ik ben van­daag op het idee ge­ko­men dat HB. wel eens op exa­men zou ge­weest kun­nen zijn.
Op AZL nog even met L. ge­praat. Rond de mid­dag heb ik de pest in­ge­had, om­dat [chef] HC. had ge­zegd dat wij de las (wij is: LL. en ik) die HS. aan het ma­ken was, af zou­den moe­ten ma­ken. Ik wil­de dat niet, maar wan­neer HC. had ge­zegd dat het zeer ze­ker moest, had ik het toch moe­ten doen. Ge­luk­kig was dit maar een grap­je, maar HH. en HS. ge­loof­den het ook. Ik vind dat HS. de­ze las zelf moest ma­ken (is ook ge­beurd) want hij had er een sto­ring in zit­ten en het zou niet re­ëel zijn als wij zijn troep zou­den moe­ten op­knap­pen.
Toen hij hoor­de dat hij het zelf moest doen, had hij ook de pest in. Mijn stem­ming werd be­ter.
Vanavond hebben we ‘ge­leerd’ op De Ruk­kert tot 9.15. o.a. sche­ma’s van [do­cent] VdB.
HH. en LL. hadden in de as­bak ’n vuur­tje ge­stookt en heb­ben met ’n gum van mij ’n par­tijt­je ge­voet­bald. Ik ben door­ge­gaan met het volg­or­de­dia­gram, waar ik mee be­zig was.
In de trein was ik ka­pot. Ik had het ont­zet­tend warm en had ’n gro­te slaap. Thuis om half 11 en op bed ge­gaan te­gen half 12, na even­tjes in de krant ge­le­zen te heb­ben, ’n klein uur­tje.

Index

Index van ter­men:
Index van per­so­nen:
.
Index van lo­ca­ties:

Me­nuBe­ginHoofd­in­dex Over­zicht 1972-1990.

5 april 1972

Dagboek 1972

(Dag 67) Ik woon in Rot­hem bij mijn ou­ders. – Ik werk bij PTT-Te­le­com in Heer­len en in de trein, van­uit en naar Maas­tricht, reist af en toe een mooi meis­je mee, maar ik weet haar naam niet en ben te ver­le­gen om haar aan te spre­ken. Ik heb voor haar de naam ‘Kat­ja’ ver­zon­nen. – Met een col­le­ga ben ik aan het werk bij het Pen­sioen­fonds AZL in Heer­len. De tekst hier­be­ne­den be­staat voor een deel uit tech­ni­sche in­for­ma­tie en af­kor­tin­gen. Ik heb die een beet­je aan­ge­past. – Om ho­ger­op te ko­men moet ik veel be­drijfs­cur­sus­sen vol­gen. Ik meld dat ik mor­gen­avond met drie col­le­ga’s in Heer­len (in Te­le­foon­cen­tra­le Ruk­kert) de les­stof ga be­stu­de­ren. – (Voor be­zoe­kers via the-face.com: als de in­ter­ne links niet wer­ken (mo­biel­tje) klikt u hier voor het ori­gi­ne­le adres van dit be­richt ira­da.com.)

MenuIndex en het einde.

Woensdag, 5 april 1972.
Opgestaan 6.40
Gisterenavond niet geleerd.
Vandaag AZL.
Ik had gedacht dat mor­gen de laat­ste dag was, maar we moe­ten de Te­ka BC [te­le­foon­au­to­maat] ook nog op­rui­men, dus het zal wel vol­gen­de week wor­den voor­dat we daar klaar zijn.
Vanmorgen de administratie bij­ge­werkt en een eigen soort hand­set* ge­maakt, dat wil zeg­gen: al­leen een hoorn met mi­cro­foon­tje en te­le­foon­tje en ’n snoer van 4 me­ter.
Na de middag naar de Dienst­kring: ou­de toe­stel­len in­le­ve­ren (17 stuks). 4 uit­ge­boekt en ’n tien­tal pa­pie­ren ge­fo­to­co­pieerd, door de Sa­ha­ra (zo heet dat ap­pa­raat.) Daar­na de door ons in het ge­bouw ge­leg­de ka­bel op­ge­me­ten en nog ’n de­fect toe­stel ver­van­gen en daar­na met de trein van 5 voor 5 naar huis.
Katja niet gezien. Zou ze nu weer met de trein van 20 over 5 rei­zen? Ik weet het niet.
Morgen zal ik haar wel­licht niet zien, om­dat we met ons vie­ren in de Ruk­kert gaan le­ren tot ± 9.00. (Dat is de plan­ning.)
Verder ga ik nog ’n kwar­tier­tje ra­dio luis­te­ren en dan le­ren.
Vanavond wordt de wed­strijd Ajax-Ben­fi­ca in Am­ster­dam ge­speeld voor de Eu­ro­pa cup.
(Ajax heeft met 1-0 ge­won­nen.)
Weer: nat, fris, flin­ke wind.

*
Handset. De door PTT ver­strek­te handsets zijn ei­gen­lijk een com­pleet te­le­foon­toes­tel. Het is een hoorn, met een kies­schijf en een zoe­mer, zodat je kunt bel­len en ge­beld wor­den. Dat heeft de hand­set die ik maak niet. Dit is al­leen maar een te­le­foon­hoorn met een snoer om die te ver­bin­den met ap­pa­ra­tuur waar­op al een te­le­foon­ge­sprek plaats­vindt.

Te­rug.

Index

Index van ter­men:
Index van per­so­nen:
.
Index van lo­ca­ties:

Me­nuBe­ginHoofd­in­dex Over­zicht 1972-1990.

23 maart 1972

Dagboek 1972

(Dag 54) Ik woon in Rot­hem bij mijn ou­ders. – Ik werk bij PTT-Te­le­com in Heer­len en in de trein, van­uit en naar Maas­tricht, reist af en toe een mooi meis­je mee, maar ik weet haar naam niet. Ik ben ver­liefd op dat jonge meisje, maar ik ben veel te ver­le­gen om haar aan te spre­ken. Wel ver­zin ik voor haar de naam ‘Kat­ja’. – De naam Con­ny is een door een col­le­ga ver­zon­nen naam voor een an­der leuk meis­je, waar­op ik ook ver­liefd ben. Een groot deel van de tekst hier­be­ne­den is ge­zwij­mel over die meis­jes. – (Voor be­zoe­kers via the-face.com: als de in­ter­ne links niet wer­ken (mo­biel­tje) klikt u hier voor het ori­gi­ne­le adres van dit be­richt ira­da.com.)

MenuIndex en het einde.

Donderdag, 23 maart 1972.
Opgestaan 6.30 uur.
Was nog behoorlijk moe, want ik was pas te­gen half een op bed ge­gaan. Ik dacht dat ik de trein zou mis­sen, maar dat was toch niet het ge­val. Ik was om 5 over 7 op het sta­tion [in Meers­sen], terwijl de trein om 11 over 7 ver­trekt. In Heer­len was de plaats van werk­zaam­he­den na­tuur­lijk al­weer het AZL in de Em­ma­straat.
De tijd dat we hier en op de Aker­straat ge­werkt heb­ben is 7 we­ken, want we zijn al sinds 3 februari daar aan de gang. Dat is te­vens de laat­ste dag ge­weest dat ik Con­ny ge­zien heb. Dus dat is ook van­daag 7 we­ken ge­le­den. Ik hoop dat ik haar nog eens te zien krijg, want ik ver­lang toch er­naar om haar te zien.
Vanmorgen hebben we de cen­tra­le ge­poetst en zijn we naar de Dienst­kring ge­weest: ka­bel­af­val in­le­ve­ren.
Daarna zijn we in de kan­ti­ne gaan zit­ten en heb­ben we aan de ad­mi­ni­stra­tie ge­werkt. We heb­ben daar­bij de con­tac­ten met LV. ver­ste­vigd. LV., dat is Mar­jan. We dach­ten dat ze Mar­jon heet­te, maar dat is niet zo. Ze heet dus LV.
Tussen de mid­dag zijn wij in ver­schil­len­de kunst­han­dels geweest om bu­rij­nen en olie­verf te ko­pen.
De laatste zaak waar we ge­weest zijn (Van Wersch op de Bon­gerd) die had wel olie­verf (Ivoor­zwart f. 1,20) maar geen bu­rij­nen*.
Nu weet ik echt niet meer waar ik de­ze wel kan krij­gen. Ik denk dat ik ‘ns op ’n za­ter­dag of zo naar Ge­leen, Sit­tard of Kerk­ra­de rij en daar eens rond kijk.
Na de middag zijn we ver­der ge­gaan met de ad­mi­ni­stra­tie en rond half 5 kwam er ’n man van de psy­cho­lo­gi­sche dienst K., die wat vra­gen stel­de over het werk. De­ze man wil­de o.a. we­ten hoe het bij PTT toe­gaat, omdat hij er pas werkt.
We zijn met de trein van 20 over 5 naar huis ge­gaan. Toen we naar het sta­tion lie­pen zag ik haar al ver voor mij lo­pen, nl. het meis­je met de mooie ogen. Ik denk dat ik ’n naam ga ver­zin­nen, zo­als ook met Jen­ny, wat ook een door ons ver­zon­nen naam is.
Ik geloof dat ik dat meisje maar Kat­ja ga noe­men. (Al­leen maar om­dat ik dat een mooie naam vind.)
Ik zag dus Kat­ja, ver voor mij lopen. Toen ze het sta­tion op­liep draai­de ze zich om en ik ver­moed dat ze ons ge­zien heeft. In ieder ge­val toen wij op het per­ron kwa­men was de af­stand tus­sen ons en haar aan­mer­ke­lijk ge­slon­ken. Toen we op de trein ston­den te wach­ten keek ze bij­na door­lo­pend in on­ze rich­ting.
Zaterdag schreef ik nog dat ik niet van haar hield. Ik ge­loof toch dat ik ’n beet­je ver­liefd op haar wordt. Want ook tus­sen de mid­dag heb ik op de pro­me­na­de ge­ze­ten en ge­wacht tot over half twee [om te zien] of ze niet langs zou komen, maar ik heb haar niet ge­zien.
Ik heb vanavond ook niet bij haar in de trein ge­ze­ten. Als ik al­leen was ge­weest zou ik dat ze­ker ge­pro­beerd heb­ben, maar met [col­le­ga] LL. er­bij vind ik dat toch niet zo pret­tig.
Katja is nog niet zo oud. Ik dacht 17 of 18 jaar. Heeft dus mooie ogen, kijkt bij­zon­der lief en ver­liefd.
En ze loopt niet, maar schrijdt. Het is ’n fan­tas­tisch leuk meis­je. Ze is on­ge­veer zo groot als Con­ny, ter­wijl Con­ny jon­gens­ach­ti­ger is. Wat ik zeer graag zie.
Katja heeft lange brui­ne ha­ren en soms een broek aan en soms een mini­rok met lan­ge wit­te laar­zen.
Conny had altijd broeken aan, be­hal­ve twee keer. Toen had ze ’n broek­rok aan, met zwar­te fi­gu­ra­tie­ve kou­sen en lan­ge zwar­te laar­zen met 2 x 19 kno­pen (ik heb ze ge­teld) aan elke laars.
Het stond, en staat, neem ik aan, Conny zeer goed dat ze broe­ken droeg. Daar was ze echt het type voor.
Ik zal toch moeten proberen uit te vin­den hoe Kat­ja wer­ke­lijk heet, waar ze woont en hoe oud ze is en waar ze werkt.
Weer: frisser. In de zon ging het wel, maar in de scha­duw was het toch iets te koud.
Feyenoord heeft gis­te­ren met 5-1 van Ben­fi­ca ver­lo­ren.

*
Burijn. Met een burijn kan een gra­vu­re worden ge­maakt. Door met de burijn in een vlak­ke ko­pe­ren plaat te snij­den ontstaan er groeven in die plaat. Op die manier ‘tekent’ men in het koper. Die groe­ven wor­den daar­na met inkt ge­vuld en het ge­heel wordt on­der gro­te druk op pa­pier ge­perst, waar­bij het pa­pier op een vlak vil­ten kus­sen rust. Dit pa­pier wordt dan in die groe­ven ge­perst en komt daar­bij in con­tact met de inkt. Zo komt de ge­gra­veer­de te­ke­ning, in spie­gel­beeld, op het pa­pier te­recht.
Wikipedia: gra­vu­re.
Wikipedia: bu­rijn.

Te­rug.

Index

Index van ter­men:
Index van per­so­nen:
Index van lo­ca­ties:

Me­nuBe­ginHoofd­in­dex Over­zicht 1972-1990.