3 mei 1974

Dagboek 1974

(Dag 825) Ik woon moe­der­ziel al­leen op een ka­mer in een sta­tig he­ren­huis aan de Bre­de­straat, in het cen­trum van Maas­tricht. Het pand is van mijn oud – tand­arts T.J. Bot­ke. – Ik werk bij PTT-Te­le­com op kan­toor in Heer­len. – Ik heb een huur­op­zeg­ging ont­van­gen en on­der­neem eni­ge ac­tie om een an­de­re wo­ning te vin­den. – Ik schrijf aan een ro­man.

MenuIndex en het einde.

Vrijdag, 3 mei 1974.
[Mijn chef] PvD. opgebeld. Ge­zegd dat ik naar de dok­ter ga. In wer­ke­lijk­heid ging ik naar het Bu­reau Huis­ves­ting. Ik moet een aan­ge­te­ken­de brief van Huur­op­zeg­ging door Bot­ke heb­ben, dan kun­nen ze me snel aan een wo­ning hel­pen. De [wo­ning in de] Hel­poort, die ik graag wil­de heb­ben, is be­zet.
Met de trein van 9.43 uur naar Heer­len. Cir­ca 10.20 uur op de Dienst­kring.
’s Avonds thuis, vier blad­zij­den van mijn ro­man [schrij­ven]. Nu tot en met blad­zij­de 34.
Weer: eerst zonnig, later be­wolkt en re­gen.

Index

Index van ter­men:
Index van per­so­nen:
Index van lo­ca­ties:

Me­nuBe­ginHoofd­in­dex Over­zicht 1972-1990.

20 april 1974

Burijnen

Twee bu­rij­nen (bo­ven) en er­on­der het schraap­staal (rechts, drie­hoe­kig) met links het po­lijst­ij­zer bei­de in een in­stru­ment.
Het schraap­staal be­staat uit drie scher­pe kan­ten. Met zo’n scher­pe kant wordt de braam, die door de wer­king van de bu­rijn ont­staat in de (rood) ko­pe­ren plaat, weg­ge­schraapt. Het po­lijst­ij­zer doet dan wat de naam aan­geeft, na­me­lijk, door met de­ze zij­de, rond en vlak, over de braam te wrij­ven po­lijst die de door het schra­pen even­tu­eel ont­sta­ne nieuwe braamp­jes.
Het hand­vat van de bu­rij­nen is aan de on­der­zij­de vlak. Dat is de zij­de die op de ko­pe­ren plaat komt te lig­gen, waar­na de bu­rijn met de hand door het ko­per naar vo­ren wordt ge­dre­ven. Zo ont­staat een groef, met aan weers­zij­den bra­men. De bo­ven­ste bu­rijn ligt op de zij­de, zodat de vorm er­van goed te zien is. De on­der­ste bu­rijn is ruit­vor­mig en de bei­de on­der­zij­des, die nu niet zicht­baar zijn, zijn even groot als de wel zicht­ba­re.

Dagboek 1974

(Dag 812) Ik woon moe­der­ziel al­leen op een ka­mer in een sta­tig he­ren­huis aan de Bre­de­straat, in het cen­trum van Maas­tricht. Het pand is van mijn oud-tand­arts T.J. Bot­ke. – Ik ben be­zig een ‘ro­man’ te schrij­ven waar­in ho­mo­sek­sua­li­teit een pro­mi­nen­te rol zal spe­len, maar gis­te­ren­avond had ik een one-night-stand met een man en dat was een ont­goo­che­ling en er was spra­ke van een an­ti­cli­max. Dat laat mij twij­fe­len aan mij­zelf. – (Voor be­zoe­kers via the-face.com: als de in­ter­ne links niet wer­ken (mo­biel­tje) klikt u hier voor het ori­gi­ne­le adres van dit be­richt ira­da.com.)

MenuFotoIndex en het einde.

Zaterdag, 20 april 1974.
Inkopen bij V&D.
Gedoucht.
Na gisteren­avond weet ik niet of mijn ro­man nog ooit af­ge­maakt wordt. Ik zat in een soort du­bio over hoe­ver ik gaan kon op seks­ge­bied, maar nu dat flik­ker­ach­ti­ge me niet ligt*(1)… ik weet nu niet meer wat er van komt.
Bij Arti Kunst­handel een schraap­staal, te­vens po­lijst­ij­zer, ge­kocht: f. 15,50 en twee bu­rijnen*(2) be­steld.
In het stadspark ge­le­gen.
Grote pils f. 2,50 bij de Prins van Oran­je in de Gro­te Staat.
’s Avonds naar de Schouw­burg, f. 5,00.
Om 20.00 uur. Solution in het voor­pro­gram­ma. Ka­zi­mierz Lux daar­na.
So­lu­tion: mu­ziek zo mooi, daar be­staan geen woor­den voor. Van al­le mu­ziek die ik ooit ge­hoord heb, was dit dui­zen­den ke­ren mooier. (Ka­zi­mierz Lux viel te­gen. Te een­to­nig stem­ge­luid.)
Het [concert] begon toen de (mooie) drum­mer, die baad­de in rood licht, een rof­fel op de bek­kens gaf. Dat was zo mooi, dat ik spon­taan aan de dui­vel dacht. Het klonk mys­te­ri­eus. Met dui­vel be­doel ik niet iets af­schrik­wek­kends, maar net als met het En­gel­se “Witch queen” een su­per­la­tief boven het su­per­la­tief van on­be­schrijf­lijk mooi en mys­te­rieus. Dat gold ook voor twee meis­jes (vrien­din­nen) in de zaal aan­we­zig.
Om 23.45 uur was het con­cert jam­mer ge­noeg af­ge­lo­pen.
Thuis met een fles Grolsch (don­ker bier) en twee LP’s van Cara­van*(3) tot cir­ca 02.00 uur op­ge­ble­ven.
Weer: half bewolkt, re­de­lijk.

*(1)
Homoseksualiteit. (De­ze tekst is mis­schien een stuk­je psy­cho­lo­gie van de kou­de grond.) Van­af mijn jon­ge ja­ren was ik tel­kens ver­liefd op meis­jes, maar af en toe vond ik jon­gens ook leuk om te zien. In de ja­ren zestig en ze­ven­tig, toen ik dus nog een jon­kie was, er­voer ik dat al­le­maal als zeer ver­war­rend.
In die tijd had­den ‘al­le’ jon­ge­man­nen lang haar, waar­door ve­len er nog­al lief uit­za­gen en ieder­een droeg strak­ke broe­ken, waar­in wei­nig ver­huld bleef van de meer of min­der ron­de li­chaams­vor­men, die ook man­nen (kun­nen) be­zit­ten. Bo­ven­dien vond ik de om­gang met vrou­wen / meis­jes moei­lijk en met man­nen / jon­gens ge­mak­ke­lijk. Ook dat leid­de tot ver­war­ring en daar­om ge­loofde ik dat ik ho­mo was.
Hoe­wel ik van­af 1977 een vas­te vriend had, ben ik voor de homo­sek­sua­li­teit sec nooit ‘vol­le­dig ge­gaan’. Be­paal­de as­pec­ten er­van spra­ken me niet aan, zo­als seks om de seks. Ik wil­de een ro­man­ti­sche lief­de en was niet op zoek naar een lou­ter sek­su­eel avon­tuur, iets dat bij veel ho­mo’s (toen en nu) op de voor­grond staat.
Eind ja­ren tach­tig tre­den er steeds meer haar­scheur­tjes op in mijn ho­mo­sek­su­eel ge­voel en vind ik vrou­wen steeds in­te­res­san­ter wor­den. Uit­ein­de­lijk ver­dwijnt de man he­le­maal uit mijn beeld.

Te­rug.

*(2)
Burijn & schraap­staal. Met een burijn kan een gra­vu­re worden ge­maakt. Door met de burijn in een vlak­ke ko­pe­ren plaat te snij­den ontstaan er groeven in die plaat. Op die manier ‘tekent’ men in het koper. Die groe­ven wor­den daar­na met inkt ge­vuld en het ge­heel wordt on­der gro­te druk op pa­pier ge­perst, waar­bij het pa­pier op een vlak vil­ten kus­sen rust. Dit pa­pier wordt dan in die groe­ven ge­perst en komt daar­bij in con­tact met de inkt. Zo komt de ge­gra­veer­de te­ke­ning, in spie­gel­beeld, op het pa­pier te­recht.
Wikipedia: gra­vu­re.
Wikipedia: bu­rijn.

Te­rug.

*(3)
Muziek.
Solution was een sym­fo­ni­sche band uit Gro­nin­gen, die heeft be­staan van 1970 tot 1983. De band scoor­de en­ke­le be­schei­den hits met de num­mers Em­pty Fa­ces (1977), It’s on­ly just be­gun (1980) en Run away (1982).
Wikipedia: Solution.
YouTube: Em­pty Fa­ces.

Kazimierz Lux is een Ne­der­lands zan­ger van Pool­se af­komst.
Wikipedia: Kazimierz Lux.
YouTube: I still miss some­one (1973).

Caravan is een Brit­se band uit Can­ter­bu­ry. De mu­ziek van de band wordt ge­re­kend tot de ca­te­go­rie pro­gres­sie­ve rock.
Wikipedia: Caravan.
YouTube: In The Land Of Grey And Pink (Full Al­bum).

Te­rug.

Index

Index van ter­men:
Index van per­so­nen:
Index van lo­ca­ties:

Me­nuFotoBe­ginHoofd­in­dex Over­zicht 1972-1990.

7 april 1974

Dagboek 1974

(Dag 799) Ik woon moe­der­ziel al­leen op een ka­mer in een sta­tig he­ren­huis aan de Bre­de­straat, in het cen­trum van Maas­tricht. Het pand is van mijn oud-tand­arts T.J. Bot­ke.

MenuIndex en het einde.

Zondag, 7 april 1974.
’s Morgens: terrasje op het Vrijt­hof. ’s Mid­dags een uur­tje in het Stads­park. Van 14.00 tot 15.00 bij Opa. [In Meers­sen.]
Om 16.00 uur een boek ge­kocht: Want de aar­de is on­ze moe­der van T.C. Mac­lu­han*, f. 15,00. Over de In­dia­nen van Noord-Ame­ri­ka.
In het park tot 18.15 uur, waar o.a. prach­ti­ge jon­gens zijn. Ge­no­ten van de na­tuur. Heer­lijk was het in het park.
Van 18.15 tot 19.00 uur de over­buur­man van het O.L.V. Plein 29 ge­hol­pen, die het ka­pot­te straat­dek­sel van zijn kel­der wil­de be­scher­men. Hij wil­de een pils­je ge­ven. Dat heb ik af­ge­sla­gen. [O.L.V. plein: On­ze Lie­ve Vrou­we­plein.]
Gegeten.
Dagboek bijwer­ken van gis­te­ren en van­daag van 20.30 tot nu 21.15 uur.
Ook zonder die mooie jon­gens zou ik even­veel van dit mooie park heb­ben ge­no­ten.
Weer: zomers, circa 20°C.

*
Want de aarde is on­ze moe­der: Want de aarde is onze moeder : in­dia­nen van Noord-Ame­ri­ka. Teri C Mac­Lu­han; Ed­ward S Cur­tis. (World­Cat.)

Te­rug.

Index

Index van ter­men:
Index van per­so­nen:
Index van lo­ca­ties:

Me­nuBe­ginHoofd­in­dex Over­zicht 1972-1990.

24 maart 1973

Dagboek 1974

(Dag 420) Het is za­ter­dag en ik lo­geer bij mijn ou­ders in Her­ken­bosch. Door de week ben ik dienst­plich­tig mili­tair. – (Voor be­zoe­kers via the-face.com: als de in­ter­ne links niet wer­ken (mo­biel­tje) klikt u hier voor het ori­gi­ne­le adres van dit be­richt ira­da.com.)

MenuIndex en het einde.

Zaterdag, 24 maart 1974.
Op 7.30 uur.
Krant gelezen. Gedoucht. Ra­dio ge­luis­terd tot ± 10.00. Kof­fie. Ge­ge­ten. Ge­te­kend.
Circa 13.50 weg naar Roer­mond, op fiets. Met trein van 14.30 naar Maas­tricht, f. 4,60. Sa­men met [broer] P. naar Oma.
Ik [heb] ge­wan­deld door de stad. Heer­lijk, van­we­ge het fan­tas­ti­sche weer. Uit­ge­ke­ken naar Con­ny of Katja*(1). Niet ge­zien.
Vilt gekocht bij Hassink f. 13,60 (BxLxH: 41 x 50 x 2 cm.)
Film: f. 6,00, naar Turks Fruit, naar het ge­lijk­na­mi­ge boek van Jan Wol­kers*(2), au­teur, beeld­hou­wer. Een seks­film met al­ler­lei, voor mij niet sma­ke­lij­ke, eer­der af­schuw ver­wek­ken­de, scè­nes. De­ze film moet het van het bloot heb­ben, f. 6,00 ver­knoeid. Van 16.00 tot 18.00.
Muziek Expres gekocht met o.a. Da­vid Cas­si­dy*(3) en song­teks­ten, f. 1,40
TV. rond 24.00 op bed, of nog la­ter.
Wellicht vind ik Da­vid Cas­si­dy zo knap omdat hij wat van een meis­je weg­heeft. Dat be­wijst ook wel het feit dat ik er­gens ge­le­zen heb dat de “stand-in” voor Da­vid een meis­je is, dat pre­cies op hem lijkt.

*(1)
Con­ny en Kat­ja Toen ik in 1971-72 nog van­af sta­tion Meers­sen met de trein naar Heer­len en te­rug reis­de, om­dat ik daar bij PTT-Te­le­com werk­te (dat was voor­dat ik in Mi­li­tai­re Dienst moest), zag eerst Con­ny en een tijd­je la­ter Kat­ja va­ker in de trein, zo­wel ’s och­tends, als ’s avonds. Ik was op bei­de meis­jes ver­liefd, maar durf­de hen niet aan te spre­ken. (Bei­de na­men zijn ver­zon­nen, want ik heb hun ech­te na­men nooit ge­kend.)

Te­rug.

*(2)
Jan Wol­kers Jan Wol­kers in een Ne­der­lands kun­ste­naar en au­teur. En­ke­le van zijn boe­ken zijn ver­filmd, zoals het hier­bo­ven ge­noem­de ‘Turks Fruit’.
Wikipedia: Jan Wol­kers.
Wikipedia: Turks Fruit.

Te­rug.

*(3)
Mu­ziek­ex­pres en Da­vid Cas­sidy.
Muziek Ex­pres is een Ne­der­lands mu­ziek­tijd­schrift dat maan­de­lijks ver­schijnt en waar­in uit­ge­breid wordt in­ge­gaan op al­ler­lei ge­beur­te­nis­sen in de we­reld van de mo­der­ne (pop-)mu­ziek en de ver­tol­kers daar­van, de mu­si­ci.
Wikipedia: Mu­ziek Ex­pres.
Ik vind Da­vid Cas­si­dy een aan­trek­ke­lij­ke jon­ge­man, dat mo­ge dui­de­lijk zijn.
Hier een foto van hem. Hij is de per­soon rechts, uiter­aard.
Wikipedia: Da­vid Cas­si­dy.

Te­rug.


Index

Index van ter­men:
Index van per­so­nen:
Index van lo­ca­ties:

Me­nuBe­ginHoofd­in­dex Over­zicht 1972-1990.

12 maart 1974

Dagboek 1974

(Dag 773) Mijn werk­ge­ver is (sinds 1966) PTT-Te­le­com. Ik werk in Heer­len. – Ik vind jon­ge­man­nen en jon­ge vrou­wen sek­su­eel aan­trek­ke­lijk. – Ik ben rechts­han­dig, maar oe­fen met het schrij­ven met mijn lin­ker­hand.

MenuIndex en het einde.

Dinsdag, 12 maart 1974.
De Volkskrant f. 0,40.
Geen wederwaar­dig­he­den in Heer­len.

’s Avonds thuis een Duits stuk over ho­mo­sek­sua­li­teit ge­le­zen. Eerst wil­de ik [de fo­to van] de knap­pe boy ach­ter­in [in mijn dag­boek] plak­ken. Ik hem voor­in ge­plakt en ach­ter­in een mooie meid.
Het links schrij­ven gaat steeds be­ter. Ik pro­beer de snel­heid iets op te voe­ren, daar­door wordt de kwa­li­teit iets min­der, maar het is toch nog wel lees­baar.
Weer: fris, droog, half be­wolkt.

Index

Index van ter­men:
Index van per­so­nen:
.
Index van lo­ca­ties:

Me­nuBe­ginHoofd­in­dex Over­zicht 1972-1990.

27 februari 1974

voorzijde
Nieuwe voorzijde dagboek

Dagboek 1974

(Dag 760) Het is van­daag As­woens­dag, de dag na Car­na­val. – Ik ben Dienst­plich­tig mi­li­tair, al­leen nog maar van­daag en mor­gen. – Ik lo­geer bij mijn ou­ders in Her­ken­bosch. – Mijn werk­ge­ver in het bur­ger­le­ven is PTT-Te­le­com, Te­le­foon­dis­trict Maas­tricht en mijn stand­plaats is Heer­len. PTT Maas­tricht wil heb­ben dat ik vrij­dag 1 maart, weer ge­woon kom wer­ken. Dat wil ik niet en vraag bij mijn chef in Heer­len een dag va­kan­tie­ver­lof aan. – Mijn opa heeft een erns­ti­ge in­fec­tie aan zijn voet op­ge­lo­pen.

MenuFo­toIndex en het einde.

Woensdag, 27 februari 1974.
Slecht geslapen.
PTT gebeld: ik moet vrijdag wer­ken. Naar Heer­len ge­beld: voor vrij­dag ver­lof ge­vraagd.
Voor Mama ga ik naar de win­kel. Zij is van­daag de he­le dag naar Opa. Zijn lin­ker­voet moet er mis­schien toch af.
Voorkant van dit dagboek voor­zien van een nieuwe de­co­ra­tie.
Circa 10.30 uur gegeten, sa­men met [broer] P.
Na de middag een popart-te­ke­ning ge­maakt tot 16.30. Sa­men met P. af­ge­was­sen.
Boven [grammofoon-] platen luisteren. Omdat P. ook op mijn ka­mer was, kwam zijn mooie vriend HS. ook hier. Na en­ke­le pla­ten te heb­ben ge­draaid, gin­gen ze weg.
Gedouched. [sic]
Beneden gezeten tot 01.00
Weer: veel wind, fris, half be­wolkt, af en toe fel­le zon.

Index

Index van ter­men:
Index van per­so­nen:
.
Index van lo­ca­ties:

Me­nuFo­toBe­ginHoofd­in­dex Over­zicht 1972-1990.

14 februari 1974

Dagboek 1974

(Dag 747) Ik ben dienst­plich­tig mili­tair, maar heb nu een aan­tal vrije da­gen en lo­geer bij mijn ou­ders in Her­ken­bosch. – Ik ben vaak ver­liefd op meis­jes, maar ook ge­re­geld op jon­gens. (In het be­gin van de ja­ren ze­ven­tig zien jon­gens er, door hun lan­ge haar en strak­ke broe­ken, nog­al vrou­we­lijk uit.) Ik heb het ver­moe­den dat ik bi­sek­su­eel ben. – Mijn broer J. was gis­te­ren in Duits­land op stap ge­gaan en is daar de­ze och­tend ge­ar­res­teerd. Mijn moe­der en ik gaan hem op­ha­len. – 1 Deut­sche Mark (DM.) is cir­ca f. 1,20. (Gul­den)

MenuIndex en het einde.

Donderdag, 14 februari 1974.
Woensdag ’s avonds cir­ca 11.30 op bed. Ik lig tot na 1.30 wak­ker.
’s Morgens gewekt om 8.30 door Ma­ma. [Broer] J. was gis­te­ren­avond in Duits­land uit­ge­gaan en had be­hal­ve zijn pas, geen en­ke­le pa­pie­ren mee­ge­no­men.
Om half 5 stond bij ons een po­li­tie­man voor de deur. J. was door de Duit­se po­li­tie op­ge­pakt we­gens open­ba­re dron­ken­schap. We moes­ten hem gaan op­ha­len en er moest een chauf­feur mee die zijn wagen op­haal­de, daar J. in Duits­land niet meer rij­den mocht.
Tegen 9.00 vertrok­ken Ma en ik naar Duits­land. We moes­ten naar Er­ke­lenz. Om­dat we niet op een kaart ke­ken zij we via Elmpt ge­re­den, in plaats van via Was­sen­berg. Zo re­den we dus cir­ca 50 à 60 km om. Via de po­li­tie Er­ke­lenz, waar J. was, naar Was­sen­berg, waar zijn wa­gen heen ge­sleept was. (Van­uit Elmpt, waar hij was op­ge­pakt.)
De sleepkosten wa­ren 45,00 DM. Hij was op de heen­weg naar Duits­land, gis­te­ren­avond al aan de grens aan­ge­hou­den. Van­we­ge zijn op­val­len­de (car­na­vals-)­kle­ding was hij als ver­dacht per­soon aan­ge­hou­den en zijn wa­gen was half ge­sloopt voor con­tro­le op wa­pen­be­zit. Hij is daar niet naar pa­pie­ren ge­vraagd. Nu was hij ’s mor­gens bij een al­ge­me­ne cont­ro­le be­trapt om­dat hij geen pa­pie­ren van de wa­gen bij zich had, waar­door de po­li­tie ver­moed­de dat de­ze ge­sto­len was.
Tegen 11.00 waren we te­rug.
Na de middag naar Roer­mond. Ge­kocht twee goe­de pla­ten, een van Wish­bo­ne Ash: Pil­gri­mage, f. 17,90. Ook mu­ziek van Fair­port Con­ven­tion*: Nine, f. 17,90. [To­taal:] f. 35,80.
Wishbone Ash, vier, waar­van drie knap­pe, jon­gens die hun vak ver­staan en mu­ziek we­ten te ma­ken.
Een leeg gevoel had ik, dat niet ver­oor­zaakt werd door een le­ge maag of ge­brek aan lief­de aan bei­de kan­ten, ge­zien mijn, ver­moe­de­lij­ke, bi­sek­su­a­li­teit. Wat ik ove­ri­gens geen na­deel vind. (Die bi­sek­su­a­li­teit.) (Wan­neer het zo is.) Ik vind het er­gens prach­tig en ge­mak­ke­lijk. Ik kan ook ge­nie­ten als er geen knap­pe meis­jes te zien zijn.
Naar het lege ge­voel te­rug­ke­rend: ver­moe­de­lijk is dit het ge­volg van een (ho­pe­lijk voor­bij­gaan­de) ge­brek aan crea­ti­vi­teit. Ik kan na­me­lijk nog niet eens meer een por­tret “con­stru­e­ren.” [Te­ke­nen.]
Weer: regen­drei­ging, half be­wolkt, zon­nig, fris.

*
Wishbone Ash: is een Brit­se rock­band.
Wi­ki­pe­dia: Wish­bo­ne Ash.
You­Tu­be: Pil­gri­ma­ge.
Fair­port Con­ven­tion: is een Brit­se folk­rock­band.
Wi­ki­pe­dia: Fair­port Con­ven­tion.
You­Tube: Ni­ne.

Te­rug.

Meer informatie.

GM.: Google Maps. – Wi.: Wi­ki­pe­dia. – Web.: ove­rige bron­nen.
Elmpt:
GM., Wi.
Erkelenz:
GM., Wi.
Wassenberg:
GM., Wi.

Index

Index van ter­men:
Index van per­so­nen:
.
Index van lo­ca­ties:

Me­nuBe­ginHoofd­in­dex Over­zicht 1972-1990.

1 februari 1974

Dagboek 1974

(Dag 734) Ik ben als dienst­plich­tig mili­tair ge­le­gerd in de Oranje­ka­zer­ne te Schaars­ber­gen, bij het Re­gi­ment Gar­de Ja­gers. Van­daag is het vrij­dag en ik ga ’s avonds naar mijn ou­ders die in Her­ken­bosch, nabij Roer­mond, wo­nen.

MenuIndex en het einde.

Vrijdag, 1 februari 1974.
Trein vanaf ’s Her­to­gen­bosch met JM.
Weg OK [Oranje­ka­zer­ne]: 12.50 uur, bus f. 0,90.
Kaartje voor de trein dins­dag al bij de ad­mi­ni­stra­tie be­steld.
Circa 16.30 thuis. Bus f. 1,25.
In Roermond mu­ziek­krant Oor: f. 1,40.
Bed tegen 00.30.
Weer: re­de­lijk goed.

Index

Index van ter­men:
Index van per­so­nen:
.
Index van lo­ca­ties:

Me­nuBe­ginHoofd­in­dex Over­zicht 1972-1990.

19 januari 1974

Dagboek 1974

(Dag 721) Ik ben dienst­plich­tig mili­tair, maar het is week­end en ik lo­geer bij mijn ou­ders in Her­ken­bosch.

MenuIndex en het einde.

Zaterdag, 19 januari 1974.
Postkantoor: f. 50,00 af­ge­haald.
Twee sleutels voor de ach­ter­deur ge­kocht: f. 3,00.
Platen van The Who ge­draaid: Qua­dro­phe­nia*.
[Broer] J. is tijdens een uit­je gis­te­ren al zijn pa­pie­ren kwijt ge­raakt.
Weer: geheel be­wolkt, af en toe re­gen. Fris.
J. had niet goed in zijn au­to ge­zocht. Hij heeft zijn pa­pie­ren on­der een vloer­mat ge­von­den.

*
Quadrophenia. Qua­dro­phe­nia is de naam van een rock­opera van de Brit­se rock­band The Who, die in het na­jaar van 1973 ver­scheen op een dub­bel-LP. (LP = lang­speel­plaat: gram­mo­foon­plaat.)
Wikipe­dia: Qua­dro­phe­nia.
Wikipe­dia: The Who.

Te­rug.

Index

Index van ter­men:
Index van per­so­nen:
.
Index van lo­ca­ties:

Me­nuBe­ginHoofd­in­dex Over­zicht 1972-1990.

7 januari 1974

Dagboek 1974

(Dag 709) Ik ben als dienst­plich­tig mili­tair ge­le­gerd in de Oranje­ka­zer­ne te Schaars­ber­gen, bij het Re­gi­ment Gar­de Ja­gers: 12e Pant­ser­in­fan­te­rie­ba­tal­jon (12 Pa­inf­bat), bij de Staf-Staf-Ver­zor­gings­com­pag­nie. Ik werk daar in een ma­ga­zijn voor au­to-on­der­de­len. – Het af­ge­lo­pen week­ein­de bracht ik door bij mijn ou­ders in Her­ken­bosch. Van­daag keer ik te­rug naar de ka­zer­ne. – Ik ben ac­tief in de Ver­eni­ging van Dienst­plich­ti­ge Mi­li­tai­ren (VVDM).

MenuIndex en het einde.

Maandag, 7 januari 1974.
Op 7.00.
Pa, [broer] P. en ik in de au­to: 8.00. P. gaat naar het zie­ken­huis: blin­de­darm­ope­ra­tie. Zijn vriend HS. moet voor het­zelf­de ook van­daag naar het zie­ken­huis.
Trein 8.30. Vrij vervoer. Via ’s Her­to­gen­bosch.
VAD-bus 0,90. 11.00 op kamer 108: Oran­je Ka­zer­ne. Om­ge­kleed, kast in­ge­ruimd.
Weer: miezerig, re­gen­ach­tig.
Sgt D. (beroeps) is de nieu­we be­heer­der Re­ser­ve­de­len.
Gegeten: snert.
Geen zin in VVDM-werk.
Bar van 19.30 tot 20.00 samen met WJ.: twee pils.
Tot volgende week maan­dag heb­ben we een nieu­we jon­gen op on­ze ka­mer. Een stil­le. JL. (Zijn naam is me pas sinds don­der­dag be­kend.) Hij doet me den­ken aan me­zelf om­dat ik in het be­gin ook zo stil was en met nie­mand con­tact had.
Deze jongen is af­ge­keurd en wacht op zijn uit­keu­ring, maan­dag of dins­dag. Dan ver­laat hij de dienst. Hij is van 73-6.
TV van 21.10 tot 21.50: 2e deel uit de serie Een mens van goe­de wil. Stuk voor­tij­dig uit­ge­zet, daar het ui­terst ver­ve­lend werd. Lang­dra­dig.
Bar van 22.00 tot 22.40: drie pils.
Bed 23.00.
Tot 24.00 veel lawaai op de gang. En­ke­len moes­ten zo no­dig rot­jes af­vu­ren. Het stonk erg naar kruit­damp.
Weer: veel, heel veel regen. Koud.


Index

Index van ter­men:
Index van per­so­nen:
.
Index van lo­ca­ties:

Me­nuBe­ginHoofd­in­dex Over­zicht 1972-1990.